Meer nummers van Espíritu System
Meer nummers van ROSSA
Meer nummers van diego vega
Beschrijving
Het licht dat je lang in anderen zocht, wordt plotseling direct onder je huid ontdekt. Niet verblindend - eigen, herkenbaar, alsof hij altijd al wachtte tot ze ophielden met hun ogen te verbergen. De wereld lijkt niet langer een plek van strijd - het is eerder een dansvloer onder een volle maan, waar alles samenkomt: ademhaling, ritme en het vertrouwen dat het alleen maar helderder zal worden. Het klinkt als een moment waarop je stopt met het vragen van toestemming aan het lot. Wanneer je niet langer hoeft te bewijzen dat je het waard bent – je gaat gewoon vooruit, en elke stap schittert alsof er sterrenstof door de lucht is gestrooid.
Songtekst en vertaling
Origineel
Al final encontré lo que siempre busqué.
Tan llenita de luz que me enfría la piel.
Tan cerquita de mí y no lo pude ver.
Tan llenita de luz que me enfría la piel.
Un reflejo que casi olvidé.
Tan bonito, siempre estuvo ahí.
Ya no te da pena y qué más da.
Nunca me paré a contemplar.
Aunque pase el tiempo, se clava un pensamiento, una ambición tan grande que me trajo hasta aquí.
Y en mitad de esta noche y con la luna llena, comprendo que todo ello siempre fue para mí.
El tiempo se acaba y no puedo parar.
Y aunque se pase el tiempo, se clava un pensamiento, una ambición tan grande que no me deja dormir.
Y en mitad de esta noche y con la luna tan llena, comprendo que todo ello siempre fue para mí.
No quiero que pare para mí y encima se hace tarde.
Miro de espaldas todo lo que está por venir. El brillo de mis ojos me dice que es tan grande.
Agarro el pelo, está escrito para mí. Y ahora empiezo el desfile.
Paso en paso y subiendo con la acera.
Mirando al cielo sin marearme. Mirando al cielo donde hay diamantes.
Al final encontré lo que siempre busqué.
Tan llenita de luz que me enfría la piel.
Nederlandse vertaling
Uiteindelijk heb ik gevonden waar ik altijd naar op zoek was.
Zo vol licht dat het mijn huid afkoelt.
Zo dichtbij mij en ik kon het niet zien.
Zo vol licht dat het mijn huid afkoelt.
Een reflectie die ik bijna vergat.
Zo mooi, het was er altijd.
Je hebt geen medelijden meer en wat maakt het uit?
Ik ben nooit gestopt om na te denken.
Hoewel de tijd verstrijkt, blijft er een gedachte hangen, een ambitie die zo groot is dat hij mij hier heeft gebracht.
En midden in deze nacht en met de volle maan begrijp ik dat dit alles altijd voor mij was.
De tijd dringt en ik kan niet meer stoppen.
En ook al verstrijkt de tijd, er blijft een gedachte hangen, een ambitie die zo groot is dat ik er niet van kan slapen.
En midden in deze nacht, terwijl de maan zo vol is, begrijp ik dat dit allemaal altijd voor mij was.
Ik wil niet dat het voor mij stopt en bovendien wordt het laat.
Ik kijk terug op alles wat komen gaat. De glans in mijn ogen vertelt me dat het zo groot is.
Ik pak mijn haar, het is voor mij geschreven. En nu begin ik aan de parade.
Stap voor stap en de stoep op.
Naar de lucht kijken zonder duizelig te worden. Kijkend naar de lucht waar diamanten zijn.
Uiteindelijk heb ik gevonden waar ik altijd naar op zoek was.
Zo vol licht dat het mijn huid afkoelt.