Meer nummers van Francesca Michielin
Beschrijving
Francesca Micielin zingt LA VOCE CHE CREDEVO DI AVER PERSO
Songtekst en vertaling
Origineel
Ora so nuotare
Prendo aria per restare a galla, a galla
Come ad una festa
Baci che finiscono all'alba, all'alba
Sono sempre stata io, come adesso
Edera tra i capelli, un filo d'erba nascosto qui
Basterò, basterà
Forse siamo di passaggio
Ma ci sono cose che non vanno mai via, mhm
La mia voce squarcia il cielo
E se è vero che non ci sentiamo abbastanza
Leggera come una cura o un rimedio
La mia voce scalda le notti più fredde
Ricordi che hai scritto indelebili su foglie di carta
Io me ne volevo andare
Perdermi come un soffione nel vento (nel vento)
In una stanza di quarzi
Dove il mio sogno restasse sveglio
Adesso sono di nuovo qui, come un tempo
È tornata la voce che credevo di aver perso
Mi basterà, basterà
Amare ad ogni costo, un po' come rinascere
La mia voce squarcia il cielo
E se è vero che non ci sentiamo abbastanza
Leggera come una cura o un rimedio
La mia voce scalda le notti più fredde
Ricordi che hai scritto indelebili su foglie di carta
Dimmi cosa resta (Dimmi cosa resta)
(Dimmi cosa resta) dei baci all'alba
Che si infrangono come (Onde sulla spiaggia)
Onde sulla spiaggia (Onde sulla spiaggia)
Quando mi serve un rimedio, un antidoto
La mia voce scalda le notti più fredde
Ricordi che ho scritto indelebili su foglie di carta
Come dopo ogni festa
Baci che finiscono all'alba, all'alba
Nederlandse vertaling
Nu weet ik hoe ik moet zwemmen
Ik adem lucht in om te blijven drijven, drijven
Zoals op een feestje
Kussen die eindigen bij zonsopgang, bij zonsopgang
Ik ben het altijd geweest, zoals nu
Klimop in mijn haar, hier een grassprietje verborgen
Ik zal genoeg zijn, het zal genoeg zijn
Misschien zijn we op doorreis
Maar er zijn dingen die nooit verdwijnen, mhm
Mijn stem doorboort de hemel
En als het waar is dat we ons niet genoeg voelen
Licht als geneesmiddel of remedie
Mijn stem verwarmt de koudste nachten
Je herinnert je dat je onuitwisbaar op blaadjes papier hebt geschreven
Ik wilde weggaan
Verdwaal als een paardenbloem in de wind (in de wind)
In een kwartskamer
Waar mijn droom wakker bleef
Nu ben ik hier weer, zoals vroeger
De stem die ik dacht verloren te hebben is terug
Het zal genoeg voor mij zijn, het zal genoeg zijn
Liefdevol tegen elke prijs, een beetje zoals herboren worden
Mijn stem doorboort de hemel
En als het waar is dat we ons niet genoeg voelen
Licht als geneesmiddel of remedie
Mijn stem verwarmt de koudste nachten
Je herinnert je dat je onuitwisbaar op blaadjes papier hebt geschreven
Vertel me wat er nog over is (Vertel me wat er nog over is)
(Vertel me wat er nog over is) van kussen bij zonsopgang
Crashen als (Golven op het strand)
Golven op het strand (Golven op het strand)
Als ik een remedie nodig heb, een tegengif
Mijn stem verwarmt de koudste nachten
Herinneringen die ik onuitwisbaar op blaadjes papier schreef
Zoals na elk feestje
Baci che finiscono all'alba, all'alba