Piramida

Het zand onder je voeten is heet, de lucht is dik van de luchtspiegelingen, en ergens achter je klinkt het sarcastische koor van sfinxen. De woorden vallen als stenen van een piramide: arrogant, zwaar en met een lichte glans van goud aan de oppervlakte. Hier is sprake van spot met armoede, zelfbenoemde macht en ronduit komische dreigementen - alsof oude vloeken zijn veranderd in een rap battle.

In dit verhaal is de farao geen standbeeld in een museum, maar een levend personage met gevoel voor humor en grootheidswaanzin. Hij deelt gemakkelijk vloeken en titels uit, strooit royaal met goud en gooit in dezelfde seconde met modder. Het resultaat is een levendige mix van epos en poppenkast, waar ‘Cleopatra bij de psychiater’ net zo organisch klinkt als een oude hymne. Het geheel lijkt meer op een maskerade onder begeleiding van trommels dan op een geschiedenisles, en dat is juist de charme ervan.

Muziek: Maciej Puchalski

Tekst: Przemek Kuchik

Mixage en mastering: Jorgen