Meer nummers van Novelbright
Beschrijving
Als een vervaagde foto bij zonsondergang - de stad is gekleurd in een diepe okerkleur, en binnenin trilt nog steeds de warme herinnering aan vreemde handen. Herinneringen komen hier niet naar boven, maar snijden als glas, verborgen tussen woorden die nooit zijn uitgesproken. Het lijkt alsof de tijd samen met die woorden had moeten stilstaan, maar in plaats daarvan rent hij verder en laat hij je alleen achter in de menigte. En in deze voortrazende leegte is er een wanhopig verlangen om de last van mijn schouders te werpen, mijn haar los te maken, de kou uit mijn hart te schreeuwen en weer zacht, levendig en in staat om te ademen te worden, zonder die naam in mijn borst.
Songtekst en vertaling
Origineel
出会いと別れ繰り返すたび心 をすり減らす。
記憶をかき分けた先に滲んだ思い 出が待つ。
あなたを知らない世界の方がずっと マシだったと笑う。
いつしかすれ違う日々の中で 本音隠しながら気づかな いふり。
茜色のこの街眺めてはこんなに もあなたのこと思い出してばかり。
忘れ たいのに今さら素直にはなれない。 わかってるんだよ。
今も心は泣いてるよ。
季節を越えてあなたはまた世界 を奪ってゆく。
感じるぬくもりがそっと私の未 来も奪う。
時計の針は突然止まる。
あなたが告げた言葉で。
どうしてここで一人なんだろう。
流した涙の意味は。
ねえ教 えてよ。
二人でいたこの道歩いてももう二 度とあなたのこと思い出しはしない。
忘 れるように愛した証を投げ捨てまた新しい日々へと歩き出 す。
この枠 が破れたっていいよ。
結んだ髪をほどいた悲しみ が解き放つために叫んだ。
優 しくなれる心が欲しいよ。
凍えそうだよ。 寂しさ嘆いても。
大好 きで大嫌いなあなたはもういない。
巻き 戻してあの日に戻れるのならば変えたいけど今 はもう遅いから。
茜色の この街眺めてはこんなにもあなたのこ と思い出してばかり。
忘れたいのに今 さら素直にはなれない。 わかってたんだよ。
ずっ とあなたを求めてた。
Nederlandse vertaling
Elke keer dat we elkaar ontmoeten en steeds weer uit elkaar gaan, put het mijn hart uit.
Herinneringen die door de herinneringen vervagen wachten.
Ik lach en zeg dat een wereld die jou niet kent veel beter is.
Terwijl we elkaar dag na dag passeren, verbergen we onze ware gevoelens en doen we alsof we het niet merken.
Elke keer als ik naar deze nog rodere stad kijk, kan ik niet anders dan aan jou denken.
Ik wil het vergeten, maar ik kan nu niet eerlijk zijn. Ik begrijp.
Mijn hart huilt nog steeds.
Voorbij de seizoenen neem jij de wereld weer over.
De warmte die ik voel steelt zachtjes ook mijn toekomst.
De wijzers van de klok staan plotseling stil.
Met de woorden die je mij vertelde.
Waarom ben ik hier alleen?
Wat is de betekenis van de tranen die je vergiet?
Hé, vertel het me.
Zelfs als we deze weg samen bewandelen, zal ik nooit meer aan je denken.
Alsof ik het wil vergeten, gooi ik het bewijs van mijn liefde weg en loop een nieuwe dag tegemoet.
Het is oké als dit frame kapot is.
Het verdriet dat mijn haar losmaakte, schreeuwde om bevrijding.
Ik wil een hart dat vriendelijk kan zijn.
Het lijkt alsof het vriest. Ook al klaag ik over eenzaamheid.
De persoon van wie ik houd en die ik haat, is er niet meer.
Als ik terug kon spoelen en terug kon gaan naar die dag, zou ik het veranderen, maar het is nu te laat.
Elke keer als ik naar deze nog rodere stad kijk, kan ik niet anders dan aan jou denken.
Ik wil het vergeten, maar ik kan nu niet eerlijk zijn. Ik wist het.
Ik heb naar je gezocht.