Meer nummers van Mavi Gri
Meer nummers van Zen-G
Beschrijving
Elke regel is als koude rook van een kampvuur - het trekt, prikt en laat een geur achter op de huid. Het leek alsof er een huis was, warmte, handen - en plotseling alleen nog maar echo's, foto's en herinneringen die harder prikken dan welke woorden dan ook. Woorden zijn als ijskoude vingers die over je nek glijden, terwijl je hart nog steeds probeert op te warmen. Er is hier geen pure tragedie, maar eerder een vermoeid besef: de pijn van degene die het dichtst bij je stond, kan door niemand worden overtroffen.
Deze muziek klinkt als een gesprek op de grens tussen leven en dood, tussen afscheid en gewoonte. De droefheid erin is dik, vermengd met filosofische ironie: “zo leven we, filosofen in ballingschap, verbannen uit ons eigen gevoel”. En in deze vervreemding gloort toch een zwak “nog” - geen hoop, maar eerder de gewoonte om te overleven, zelfs als het lijkt alsof er geen reden meer is om te overleven.
Tekst en muziek: Akif Alkan, Ahmet Hatipoğlu, Zen-G
Arrangement: Can VS en Engincan Onar
Zang: Akif Alkan, Zen-G
Drums: Halef Binici
Gitaren: Yusuf Kurtuju
Basgitaar: Cenk Siner
Mixage en mastering: Can VS
Assistent mixage en masterclass: Enginjan Onar
Opname: Jan V.S., Enginjan Onar
Drumopnames: Pürr Records
Gitaar, basgitaar, zangopnames: Sidechain Studios
Regisseur: Semstella
Cameraman: Iskender Cem Demirtas
Assistent-regisseur: Jan Narin
Lichtmanager: Mahmut Turan
Stijl: Bedirhan Tasci.
Postproductie: Ramka
Set: Bilal Çiman
DIT: Kadir Kan-Arabachi
Fotografie: Onur Pulukçu
Backstagefotografie: Ömer Köze
Productie en management: GD Management / Güney Doğan
Label: Sidechain Records
Assistent-artiest: Adem Bayram
Technisch supervisor: Kaan Çapar
Songtekst en vertaling
Origineel
Ruhumun ikiziymiş. Bu tuttuğum ellerinin iziymiş.
Ecel gibi çağırıyor kabuslar beni. Gittiği gün içinmiş.
Ne güzeldi kokun üzerime sinmiş. Alev almış içim yana yana dinmiş.
Düşkünlüğüm deli gözlerine azabım inci gibi dizilmiş.
Ölümle yaşam arasında bir çizgiyim. Onca lafın arasında küfür gibiyim.
Sanırım bitti barışamayız bundan sonra.
Koca yılın anısı bir anda nasıl sileyim? Yine yakama yapışır bu mesafeleri.
Canımı kimseler acıtamazdı senden fazla.
Yaşadıklarımız artık bir anıdan çok farksız değil.
Fotoğraflarımız katlettiğin aşkımıza dair delil ve umutlarımız tükenip gider hep. Bugünüm dünden zehir.
Eskiden her şeyindim bak şimdi ise hiçbir şeyinim senin. Yazdıklarımı okuyorum hala.
Ala ala devirine. Gözyaşlarımı saklamıyorum artık düştün ver eline.
Basamaklarımı sensiz tırmanırım artık dert değil.
Aradıklarımı bulurum elbet battıkça daha derine. Onun elleri buz, gözleri de mapus. Eser hep bir lodos.
Sözlerinde de pus. Dağılır yaka mos. Hadi ol bana dost. Yine son buluruz.
Aşktan afaroz edilen filozof gibiyim. Delinin biriyim. Nereden bileyim neydi konumuz?
Kurusunu uyumuz. Bu bizim sonumuzu getiren bir sersemlişten ibaret.
Değil ki sen her işten bir şer çıkarırsın. Terk edişlerden erte kalandaki bekleyişler.
Asla geri gelmeyişler. Gidenler bir daha dönmemişler. Meğerse bizi hiç sevmemişler.
Ah döktüğüm bu yaşlar aslında gönlümün selaları.
Bir başka gün başlar eksilmez başımın belaları.
Döktüğüm bu yaşlar aslında gönlümün selaları.
Bir başka gün başlar eksilmez başımın belaları.
Ölümle yaşam arasında bir çizgiyim. Onca lafın arasında küfür gibiyim.
Sanırım bitti barışamayız bundan sonra.
Koca yılın anısı bir anda nasıl sileyim? Yine yakama yapışır bu mesafeleri.
Canımı kimseler acıtamazdı senden fazla.
Nederlandse vertaling
Hij is de tweelingbroer van mijn ziel. Dit is de afdruk van jouw handen die ik vasthield.
Nachtmerries roepen mij als de dood. Het was voor de dag dat hij vertrok.
Wat was het fijn, jouw geur was op mij. Mijn hart stond in brand en het kalmeerde zij aan zij.
Mijn genegenheid, mijn kwelling in je gekke ogen, geregen als parels.
Ik ben een grens tussen leven en dood. Ik ben als een godslasteraar tussen al die woorden.
Ik denk dat het voorbij is, we kunnen vanaf nu geen vrede meer sluiten.
Hoe kan ik de herinnering aan een heel jaar in een handomdraai wissen? Deze afstanden achtervolgen mij opnieuw.
Niemand kon mij meer pijn doen dan jij.
Wat we hebben meegemaakt is niet meer anders dan een herinnering.
Onze foto's zijn het bewijs van onze liefde die jij hebt vermoord, en onze hoop vervaagt altijd. Mijn vandaag is vergif van gisteren.
Vroeger was ik je alles, nu ben ik je niets. Ik lees nog steeds wat ik schreef.
Helaas, tot de leeftijd. Ik kan mijn tranen niet meer verbergen, geef het aan mij.
Ik kan zonder jou mijn treden beklimmen, het is geen probleem meer.
Natuurlijk zal ik vinden wat ik zoek, naarmate ik dieper zink. Zijn handen zijn van ijs en zijn ogen zitten gevangen. Er wordt altijd gewerkt met zuidwestenwind.
Er zit ook een waas in je woorden. De halsband mos valt uit elkaar. Kom op, vriend. We eindigen weer.
Ik ben als de filosoof die van de liefde is geëxcommuniceerd. Ik ben een gek persoon. Hoe weet ik wat ons onderwerp was?
Wij slapen droog. Dit is slechts een verdoving die ons einde teweegbrengt.
Het is niet zo dat je uit alles iets slechts haalt. Het wachten in de nasleep van verlatenheid.
Ze komen nooit meer terug. Degenen die vertrokken zijn nooit meer teruggekomen. Het blijkt dat ze ons nooit leuk vonden.
Ah, deze tranen die ik vergiet zijn eigenlijk de groeten van mijn hart.
Op een andere dag beginnen mijn problemen zo snel mogelijk.
Deze tranen die ik vergiet zijn eigenlijk de groeten van mijn hart.
Op een andere dag beginnen mijn problemen zo snel mogelijk.
Ik ben een grens tussen leven en dood. Ik ben als een godslasteraar tussen al die woorden.
Ik denk dat het voorbij is, we kunnen vanaf nu geen vrede meer sluiten.
Hoe kan ik de herinnering aan een heel jaar in een handomdraai wissen? Deze afstanden achtervolgen mij opnieuw.
Niemand kon mij meer pijn doen dan jij.