Meer nummers van Fito y Fitipaldis
Beschrijving
Producent: Carlos Raya
Producent: Joe Blaney
Componist, tekstschrijver: Adolfo Cabrales
Songtekst en vertaling
Origineel
Algo lo que me invade, todo viene de dentro.
Nunca lo que me sacie, siempre quiero, lobo hambriento.
Todo me queda grande para no estar contigo.
Sabes, quisiera darte siempre un poco más de lo que te pido.
Sabes que soñaré si no estás, que me despierto contigo.
Sabes que quiero más, no sé vivir solo con cinco sentidos.
Este mar cada vez guarda más barcos hundidos.
Tú eres aire y yo papel, donde vayas yo me iré.
Si me quedo a oscuras, luz de la nocturna, ven y alúmbrame.
Alguien dijo alguna vez: «Por la boca vive el pez», y yo lo estoy diciendo, te lo estoy diciendo otra vez.
Dime por qué preguntas cuánto te he echado de menos, si en cada canción que escribo, corazón, eres tú el acento.
No quiero estrella errante, no quiero ver la aurora, quiero mirar tus ojos del color de la coca cola.
Sabes que soñaré si no estás, que me despierto contigo.
Sabes que quiero más, no sé vivir solo con cinco sentidos.
Este mar cada vez guarda más barcos hundidos.
Tú estás conmigo siempre que te canto.
Yo hago canciones para estar contigo, porque escribo igual que sangro, porque sangro todo lo que escribo.
Me he dado cuenta cada vez que canto, que si no canto no sé lo que digo.
La pena está bailando con el llanto y cuando quiera bailará conmigo.
La vida eterna solo dura un rato y es lo que tengo para estar contigo, para decirte lo que nunca canto, para cantarte lo que nunca digo.
Nederlandse vertaling
Iets dat mij binnendringt, alles komt van binnenuit.
Nooit wat mij bevredigt, ik wil altijd, hongerige wolf.
Alles is te groot voor mij om niet bij jou te zijn.
Weet je, ik zou je altijd iets meer willen geven dan waar ik om vraag.
Je weet dat ik zal dromen als je er niet bent, dat ik samen met jou wakker zal worden.
Je weet dat ik meer wil, ik weet niet hoe ik moet leven met slechts vijf zintuigen.
Deze zee houdt steeds meer gezonken schepen vast.
Jij bent lucht en ik ben papier, waar je ook gaat, ik zal gaan.
Als ik in het donker, in het licht van de nacht, achterblijf, kom dan en verlicht mij.
Iemand zei ooit: "De vis leeft door zijn bek", en ik zeg het, ik vertel het je nog een keer.
Vertel me waarom je vraagt hoeveel ik je heb gemist, als jij in elk liedje dat ik schrijf, lieverd, het accent bent.
Ik wil geen dwalende ster, ik wil de aurora niet zien, ik wil naar je ogen kijken in de kleur van Coca Cola.
Je weet dat ik zal dromen als je er niet bent, dat ik samen met jou wakker zal worden.
Je weet dat ik meer wil, ik weet niet hoe ik moet leven met slechts vijf zintuigen.
Deze zee houdt steeds meer gezonken schepen vast.
Je bent bij mij als ik voor je zing.
Ik maak liedjes om bij jou te zijn, omdat ik hetzelfde schrijf als ik bloed, omdat ik alles wat ik schrijf bloed.
Elke keer als ik zing, besef ik dat als ik niet zing, ik niet weet wat ik zeg.
Verdriet danst met huilen en wanneer het maar wil, danst het met mij.
Het eeuwige leven duurt maar een tijdje en dat is wat ik bij je moet zijn, om je te vertellen wat ik nooit zing, om voor je te zingen wat ik nooit zeg.