Meer nummers van DrySkull
Meer nummers van Igo
Beschrijving
Mede-uitvoerder: DrySkull, Igo
Producent, mede-uitvoerder: DrySkull
Mede-uitvoerder: Igo
Componist, tekstschrijver: Igor Valashek
Componist, tekstschrijver: Robert Kravchik
Songtekst en vertaling
Origineel
Skaczę na kolejną falę.
Jakoś w krew mi to weszło.
Sam nie wiem skąd.
Niech spuszczą psy na polowanie.
Może być wszystko jedno. Niech dadzą głos.
Nie złapią mnie. Niewidzialny się stałem.
Zgubili trop. Ślady dla nich za małe. Nie wiedzą skąd nadejdzie kolejny cios.
Nie ma sensu się podpalać na ich czerń i biel.
Mali ludzie z wielkich miejsc.
Na złość im się nie dam nabrać. Zimną mam dziś krew.
Pozostaje tylko śmiech.
Do ostatniego tchu.
Już to nie raz przerabiałem.
I rwałem się jak drewno na cudzy stos.
Los się zajął bałaganem.
Trochę w oczy mnie zapiekło. Teraz słowa płyną po mnie, płyną po mnie.
Nie ma sensu się podpalać na ich czerń i biel.
Mali ludzie z wielkich miejsc.
Na złość im się nie dam nabrać. Zimną mam dziś krew.
Pozostaje tylko śmiech.
Do ostatniego tchu. Do ostatniego tchu. Potoki słów leniwie płyną po mnie.
Do ostatniego tchu. Potoki słów leniwie płyną po mnie.
Do ostatniego tchu. Potoki słów leniwie płyną po mnie. Do ostatniego tchu.
Potoki słów leniwie płyną po mnie.
Nie ma sensu się podpalać na ich czerń i biel.
Mali ludzie z wielkich miejsc.
Na złość im się nie dam nabrać. Zimną mam dziś krew.
Pozostaje tylko śmiech.
Do ostatniego tchu. Do ostatniego tchu. Potoki słów leniwie płyną po mnie.
Do ostatniego tchu. Potoki słów leniwie płyną po mnie.
Do ostatniego tchu. Potoki słów leniwie płyną po mnie.
Do ostatniego tchu. Potoki słów leniwie płyną po mnie.
Nederlandse vertaling
Ik spring op de volgende golf.
Op de een of andere manier zat het in mijn bloed.
Ik weet niet waar vandaan.
Laat ze de honden vrijlaten om te jagen.
Het maakt misschien niet uit. Laat ze hun zegje doen.
Ze zullen mij niet pakken. Ik werd onzichtbaar.
Ze raakten het spoor kwijt. De sporen zijn te klein voor hen. Ze weten niet waar de volgende klap vandaan zal komen.
Het heeft geen zin om opgewonden te raken over hun zwart-wit.
Kleine mensen uit grote plaatsen.
Ik laat me niet misleiden door hun woede. Mijn bloed is koud vandaag.
Het enige wat overblijft is lachen.
Tot de laatste adem.
Ik heb dit vaker meegemaakt.
En ik scheurde als hout op de stapel van iemand anders.
Het lot loste de puinhoop op.
Mijn ogen prikten een beetje. Nu stromen de woorden over mij heen, over mij heen.
Het heeft geen zin om opgewonden te raken over hun zwart-wit.
Kleine mensen uit grote plaatsen.
Ik laat me niet misleiden door hun woede. Mijn bloed is koud vandaag.
Het enige wat overblijft is lachen.
Tot de laatste adem. Tot de laatste adem. Stromen van woorden stromen lui over mij heen.
Tot de laatste adem. Stromen van woorden stromen lui over mij heen.
Tot de laatste adem. Stromen van woorden stromen lui over mij heen. Tot de laatste adem.
Stromen van woorden stromen lui over mij heen.
Het heeft geen zin om opgewonden te raken over hun zwart-wit.
Kleine mensen uit grote plaatsen.
Ik laat me niet misleiden door hun woede. Mijn bloed is koud vandaag.
Het enige wat overblijft is lachen.
Tot de laatste adem. Tot de laatste adem. Stromen van woorden stromen lui over mij heen.
Tot de laatste adem. Stromen van woorden stromen lui over mij heen.
Tot de laatste adem. Stromen van woorden stromen lui over mij heen.
Tot de laatste adem. Stromen van woorden stromen lui over mij heen.