Meer nummers van SOFIA ISELLA
Beschrijving
De wereld van poppen komt tot leven - koud porselein en klei beginnen plotseling te ademen, te lachen en te huilen. Achter hun blauwe verf schuilt zowel pijn als verlangen, en spot met degenen die gewend zijn om in hen alleen maar mooie beeldjes te zien. Hier duldt kunst geen onverschilligheid: ze lokt en beangstigt tegelijk, legt de absurditeit van andermans verwachtingen bloot en doorbreekt de rollen van ‘vrouw, minnares, moeder’. Het einde klinkt als een ontsnapping - de poppen werpen hun labels af en dansen in het maanlicht, waardoor de toeschouwer alleen achterblijft met zijn eigen spoken.
Songtekst en vertaling
De songtekst van dit nummer is nog niet toegevoegd.