Meer nummers van My Chemical Romance
Beschrijving
Onbekend: Doug McKean
Producent: Doug McKean
Gitaar, zang: Frank Iero
Producent: Gerard Way
Extra synthesizer: Gerard Way
Zang: Gerard Way
Toetsenborden: Jamie Muhoberac
Drums: Jarrod Alexander
Assistent-mixer: Jeff Citron
Meester: Mike Bozzi
Bas: Mikey Way
Gitaar: Ray Toro
Producent: Ray Toro
Menger: Rich Costey
Tekstschrijver: Gerard Way
Schrijver: Mijn chemische romantiek
Songtekst en vertaling
Origineel
See the man who stands upon the hill.
He dreams of all the battles won.
But fate had left its scars upon his face with all the damage they had done.
And so time with age, it turns the page.
Let the flesh submit itself to gravity.
Let our bodies bleed, let our hearts receive.
Let our blood in vain give our God in pain.
Let out your visions of a passing faith.
May your ashes feed the river and the morning rain.
And as the vermin crawls beneath the foundations of decay.
He was there the day the towers fell, and so he wandered down the road.
And we would all build towers of our own, only to watch the roots corrode.
But it's much too late, you're in the race.
So oppress, oppress till you can't take it anymore.
Let our bodies bleed, let our hearts receive.
Let our blood in vain give our God in pain.
And as the vessel and his spirit rise, his body is preparing to be canonized.
And now, and so he gets to die a saint, but shit, he'll always be a whore.
Shout out.
I can't breathe.
I am I.
I give all I own.
I can't change.
And watch the birds of ruin wane.
Our reign.
And as the years decay.
And dust invades your heart.
And humans built an ark so much wood.
When the storm it comes and the sky it rains.
Let it flood, let it flood, let it wash away.
And as it stumbles through your life's crusade.
Will you welcome your extinction in the morning rain?
And as the storm it comes beneath the foundations.
It comforts me much more.
Yes, it comforts me much more.
To lay in the foundations of decay.
Nederlandse vertaling
Zie de man die op de heuvel staat.
Hij droomt van alle gewonnen veldslagen.
Maar het lot had littekens op zijn gezicht achtergelaten, met alle schade die ze hadden aangericht.
En dus wordt de bladzijde met de jaren omgeslagen.
Laat het vlees zich onderwerpen aan de zwaartekracht.
Laat ons lichaam bloeden, laat ons hart ontvangen.
Laat ons bloed tevergeefs onze God in pijn geven.
Laat uw visioenen van een voorbijgaand geloof los.
Moge jouw as de rivier en de ochtendregen voeden.
En terwijl het ongedierte onder de fundamenten van verval kruipt.
Hij was daar op de dag dat de torens vielen, en dus dwaalde hij over de weg.
En we zouden allemaal onze eigen torens bouwen, alleen maar om te zien hoe de wortels corroderen.
Maar het is veel te laat, je doet mee aan de race.
Dus onderdruk, onderdruk totdat je er niet meer tegen kunt.
Laat ons lichaam bloeden, laat ons hart ontvangen.
Laat ons bloed tevergeefs onze God in pijn geven.
En terwijl het vat en zijn geest opstijgen, bereidt zijn lichaam zich voor om heilig verklaard te worden.
En nu mag hij als heilige sterven, maar shit, hij zal altijd een hoer blijven.
Schreeuw het uit.
Ik kan niet ademen.
Ik ben ik.
Ik geef alles wat ik bezit.
Ik kan niet veranderen.
En kijk hoe de ruïnevogels afnemen.
Onze regering.
En naarmate de jaren verstrijken.
En stof dringt je hart binnen.
En mensen bouwden een ark met zoveel hout.
Als de storm komt en de lucht regent.
Laat het overstromen, laat het overstromen, laat het wegspoelen.
En terwijl het door de kruistocht van je leven strompelt.
Verwelkom jij je uitsterven in de ochtendregen?
En als de storm komt hij onder de fundamenten.
Het troost mij veel meer.
Ja, het stelt mij veel meer gerust.
Om de fundamenten van verval te leggen.