Дорога

Nederlandse vertaling

Ik herinner me de dag dat ik ten strijde trok. Hij ging spullen verzamelen in de lege stad om naar huis te gaan.

Een agent wachtte op mij op de basis, hij ontmoette mij als een familielid.

Na een paar minuten stierf alles binnen. Toen ze Kofi's lichaam in een pick-up brachten, viel hij in slaap.

Er valt niets te zeggen. Vilkhovka heeft het beste weggenomen, en wij zijn er klaar voor.

Het komt niet in de films voor, man, echt, echt. Wij eten terwijl onze voorouders vochten.

En jij, alsjeblieft, vertel me over die kartonnen dozen, waar de doden in liggen. Ze kunnen nooit worden weggenomen.

Jouw heldenmoed eindigde als bier vlakbij het huis. Ik schreeuw gewoon, broeder, de afgrond in.

Als ik naar Khokhlov kijk, lijk ik het vertrouwen te verliezen.

De bloem van de natie is helemaal dood, maar elke soldaat heeft buiten een Bradley staan. Ik zag het op het nieuws.

Overal in het dichte bos, over de vader de hel in, klom de zoon, waar de commandant zijn ogen achter het gordijn verborg. Sommigen riepen: ‘Kom zeker terug!

' En daar zelf: 'Je kunt maar beter niet verdrietig zijn. Dood je zoon en kom levend terug.

Er zullen posities zijn, salaris, plezier, leven." Mijn land, hoeveel pijn en tranen zijn er voor jullie vergoten.

Wij zullen deze last dragen zolang als nodig is. Wij zullen altijd in de hel zijn.

De aanval is over het hele veld gepland. Pups en al dat scheelzien. Het komt uit op de borst, het valt op jou.

Postume eerbetoon aan zijn familie. Waarom dit allemaal voor mij?

Ik zag hoe de tranen stroomden van mannen die, als leeuwen, tot de laatste kracht vochten. In de kring van de besten vliegen we zelfs naar de hel.

Zoek me pas als de rook in de overloop is opgetrokken. En hoewel ik geen contact meer heb, hoop ik dat ik er levend uit kom.

Misschien beschadigd, maar heel. Respect voor iedereen die het bos niet levend heeft verlaten.

Mijn bericht is gericht op deze voorwaarden. De waardige zoon hief zijn wapen. Een vriend werd begraven in de kist.

En het lijkt erop dat mijn leven hem volgde. In de kring van de besten vliegen we zelfs naar de hel.

Zoek me pas als de rook in de overloop is opgetrokken.

En hoewel ik geen contact meer heb, hoop ik dat ik er levend uit kom, misschien beschadigd, maar heel.

Of tegenliggers.

De weg is beter dan alles.

Vrienden werden broers.

En huilen verandert in lachen.

Of tegenliggers.

De weg is beter dan alles.

Vrienden werden broers.

- En huilen verandert in lachen.

-Hoe de oude wonden pijnlijk werden als je stopte met bidden. Ziel en lichaam lagen op de weegschaal.

Iemand herschikte de Davidster en beval te zwijgen. En ik heb iets te zeggen. Wij gaan vooruit met Hetman.

Bedankt voor de compromissen. Als er een bevel is, moet ik beginnen met het uitvoeren ervan.

Als de staat opdracht geeft, is het dan onbeleefd om te twijfelen? De onbreekbare stormtrooper glimlachte.

Je kunt het idee niet kopen, maar je kunt wel meespelen. Wie niet getemd kan worden, wordt achter de tralies gezet.

Alles is hier echt: zowel kogels als granaten. Alleen de deadlines van de plaatsvervangers zijn onrealistisch.

Het lijkt erop dat er gevallen zijn, maar niemand heeft ze gezien, omdat ze het als een hond draaiden, omdat de mensen dom zijn, maar ze bidden, maar verder, want wiens huis in het midden staat, hoe beter. En wiens huis aan de rand vergeten is en in puin ligt.

De lichamen liggen in het struikgewas, gelukkig aan de andere kant.

Iemand is niets verschuldigd aan de staat, voelt zich niet schuldig. Hij is zo iemand, een diersoort.

Ik droom van één natie waar geen enkele moeder een zoon heeft verloren, de sneeuw niet smelt onder de tranen, bloemen niet aan mijn voeten liggen en bloemen niet aan mijn voeten liggen.

We liepen door mist, door doornen en ook door twijfels.

Ze zochten vertrouwen in een wereld met veel beperkingen. Maar in gezamenlijke felle gevechten verdwijnt de grens.

Vrienden worden broers, en er zit geen mes in de ziel.

De avonden werden beleefd alsof het de laatste slok was, waarbij een sterke knoop in de herinnering werd gelegd.

Het verleden brandt en laat een pijnlijk spoor achter, en alleen hier huilen doet het lachen herleven.

Ze gingen vooruit, waar de horizon brandt van goud, om het meeste uit de dagen en auto's te halen, terwijl er brandstof in de aderen en adrenaline in het hart zit, waardoor de pijn van gisteren achterblijft als verspreide rook.

Mijn broers stierven niet, maar veranderden hun routes.

We dragen hun namen op onze schouders, dit zoete en bittere gif.

En de witte sterren van vergelding zullen op ons pad schijnen, en de vijand zal in stof en stof verbrokkelen. We zullen niet gaan, we zullen blijven staan ​​totdat de mokshanas in de loop van de tijd verdwijnen.

Of tegenliggers.

De weg is beter dan alles.

Vrienden werden broers.

En huilen verandert in lachen.

Of tegenliggers.

De weg is beter dan alles.

De FSB houdt toezicht op onze regering. Hoeveel drones zijn er uit het magazijn gestolen?

Wanneer zullen de afgevaardigden gaan vechten voor de Verchovna Rada? Wanneer zullen ze stoppen met het winnen van aanbestedingen voor smeergeld?

We horen luide toespraken, maar zonder resultaat. Wie zal verantwoordelijk zijn voor de dood van Oekraïners?

Zoals altijd heeft niemand de schuld. Kijk jij voor je, wat voor toekomst zie jij?

Hij die vóór de oorlog een vriend was, is dat niet meer.

Ik zal de namen van mijn gevallen broers niet vergeten. Jouw stemmen zijn er niet, maar ze worden gehoord in mijn hart.

Ik zou je knuffels toch graag minstens één keer willen voelen. Jij stierf en een deel van mijn ziel stierf.

Vanaf dat moment ben ik een vreemdeling op deze aarde. De hele wereld werd koud en stom voor mij.

De herinnering aan jou werd voor altijd mijn pijn.

Alleen de levenden die hun ziel daar hebben achtergelaten, kunnen vertellen over de veldslagen tijdens de landingen. Nuclear weapons were given away, swords were exchanged for money.

Roep jezelf geen problemen op, het komt wanneer het wil.

Deze oorlog rust op de schouders van de vorige generatie. Een Oekraïner heeft geen zelfbewustzijn. Wiens schuld is het? Actieve aanvalsacties.

De lente is naar voren gekomen. Banket als er geen wijn is in de bars van Kiev.

Wees niet je hele leven een dienaar van anderen. Luister niet naar politici, al hun woorden zijn leugens.

Om in vrede te kunnen leven, sterft er elke dag iemand. IJzer wordt omgesmolten tot staal.

Een Kozak groeide op van een baby. Veel vragen, geen antwoorden.

Kuzma kijkt in tranen naar alles wat er gebeurt. Als er niets verandert, is het allemaal voor niets.

We schreeuwen uit alle macht, maar de stilte is stom. Zolang er een herinnering is, sterft een soldaat niet.

Zolang er waarheid is, vervaagt onze vlag niet.

En zelfs als de tijd ons over de hele wereld brengt, zal Oekraïne in onze harten blijven. Ik herinner me de kou van de loopgraven, de zwarte rook.

Ik herinner me degenen die hun leven gaven aan jonge mensen. Waar de lucht donkerder wordt door donder en mijnen.

Daar sta je één voor één oog in oog met de dood. Soms vragen mijn kinderen: ‘Wat is deze oorlog?

Waarom bracht de Oekraïense lente zoveel pijn?

' En ik zal rustig antwoorden, kijkend naar de lucht: 'Dit is de prijs voor vrijheid, waaraan geen einde kwam.' Wijn kost geld, maar bloed niet. Wij hebben vrede nodig.

Maar onder welke omstandigheden? Hoe kunnen we ervoor zorgen dat de oorlog niet opnieuw naar ons toekomt?

Zullen we andere veiligheidsgaranties krijgen dan woorden?

Wij staan ​​niet voor macht en niet voor hun troon, niet voor titels, niet voor de glitter van medailles en epauletten, voor portretten in ambten en valse wetten.

Niet zodat iemand nog een miljoen kan verdienen. Een terroristische aanslag in de grootste stad van het land.

De schutter doodt ongehinderd. Alle muren zijn bedekt met bloed. Afval ligt overal verspreid als varkens.

Stuur deze naar voren.

En op de tegenligger is de weg voor iedereen beter zichtbaar.

Vrienden werden broers.

En huilen verandert in lachen.

En op de tegenligger is de weg voor iedereen beter zichtbaar.

Vrienden werden broers.

En huilen verandert in lachen.