Meer nummers van Eugenio In Via Di Gioia
Beschrijving
Producent: Eugenio In Via Di Gioia
Producent: Steve Tarta
Songtekst en vertaling
Origineel
T'immagini se il mondo potesse fermarsi due ore, giriamo un sequel migliore.
Beh, baciamoci.
Che i treni con le armi deragliano, gli aerei militari non partono, le mani nei capelli si sciolgono.
Milioni di satelliti nel cielo si schiantano, due sconosciuti si abbracciano. Per strada non prende il telefono, ma non c'è pericolo.
Se non trovo le chiavi, apri tu quando torni. E se saltano i piani, oggi dove mi porti?
Come fosse un rituale, come fosse banale finire per perdersi insieme a te senza autotune, cantare male, abbandonati come scarpe sulle scale, senza paura di poterci innamorare, tremare e ridere anche prima di un esame.
T'immagini se il mondo potesse fermarsi due ore bloccati nell'ascensore.
Beh, stringiamoci che ho paura del caos, dei dottori arrabbiati, dell'aria condizionata, del frigo dei surgelati.
E se poi riperdiamo le chiavi, se vuoi ridiamo fino a domani come fosse un rituale, come fosse banale non cercare i colpevoli insieme a te senza autotune, cantare male, abbandonati come scarpe sulle scale, senza paura di poterci innamorare, tremare e ridere anche prima di un esame.
È così semplice sognare insieme a te.
È come ridere, sognare insieme a te.
Sei bella quando combatti e pure quando ti arrendi.
E ritrovare la noia, gli indirizzi di carta, tutte le figurine, la marmellata di more insieme a te senza autotune, cantare male, abbandonati come scarpe sulle scale, senza paura di poterci innamorare, tremare e ridere anche prima di un esame.
È così semplice sognare insieme a te.
È come ridere, sognare insieme a te.
È così semplice sognare insieme a te.
Nederlandse vertaling
Stel je voor dat de wereld twee uur zou kunnen stilstaan, laten we een beter vervolg maken.
Nou, laten we kussen.
Dat treinen met wapens ontsporen, militaire vliegtuigen niet vertrekken, handen smelten in hun haar.
Miljoenen satellieten storten neer in de lucht, twee vreemden omhelzen elkaar. Op straat neemt hij de telefoon niet op, maar er is geen gevaar.
Als ik de sleutels niet kan vinden, open jij hem als je terugkomt. En als plannen mislukken, waar breng je me dan vandaag naartoe?
Alsof het een ritueel is, alsof het banaal is om samen met jou te verdwalen zonder autotune, slecht te zingen, verlaten als schoenen op de trap, zonder angst om verliefd te worden, te trillen en te lachen zelfs voor een examen.
Stel je voor dat de wereld twee uur lang in de lift zou kunnen blijven zitten.
Laten we samenkomen, want ik ben bang voor chaos, voor boze doktoren, voor airconditioning, voor de diepvrieskoelkast.
En als we dan de sleutels weer kwijtraken, als je wilt, lachen we tot morgen alsof het een ritueel is, alsof het banaal is om zonder autotune niet samen met jou de daders te zoeken, slecht te zingen, verlaten als schoenen op de trap, zonder angst om verliefd te worden, te trillen en te lachen zelfs voor een examen.
Het is zo eenvoudig om met jou te dromen.
Het is alsof je samen met jou lacht en droomt.
Je bent mooi als je vecht en zelfs als je opgeeft.
En weer verveling vinden, papieren adressen, alle stickers, samen met jou bramenjam zonder autotune, slecht zingen, verlaten als schoenen op de trap, zonder angst om verliefd te worden, trillen en lachen zelfs voor een examen.
Het is zo eenvoudig om met jou te dromen.
Het is alsof je samen met jou lacht en droomt.
Het is zo eenvoudig om met jou te dromen.