Meer nummers van Dimartino
Beschrijving
Associated Uitvoerder, Producent: Dimartino
Componist, tekstschrijver: Antonio Dimartino
Producent: Roberto Cammarata
Mastering-ingenieur, mengingenieur: Ivan Antonio Rossi
Songtekst en vertaling
Origineel
Che cosa me ne faccio di un giorno senza sole, di un'alba rosicata da un livido chiarore?
Se non so più capire il fine e la ragione per cui noi siamo vivi o è solo un'illusione.
Che cosa mi spaventa?
Forse la società, quell'arida pianura di promesse e foglie secche.
Imparare ad aprire una strada nel tempo per tornare bambini spostati dal vento.
Contemplare il cielo attraverso le dita e trovarsi da soli davanti all'immenso mistero.
La vita.
La vita.
Che cosa mi abbandona? Io non lo so capire.
Molecole appannate da un alito d'aprile.
La luce ci violenta, un cane se ne va e nell'arabata dura scoppia un aratro morente.
Imparare ad aprire una strada nel tempo per tornare bambini spostati dal vento.
Contemplare il cielo attraverso le dita, poi trovarsi da soli davanti all'immenso mistero.
La vita.
La vita.
Contemplavo il cielo attraverso le dita per non morire mai.
Per non morire mai.
Per non morire mai.
Nederlandse vertaling
Wat moet ik met een dag zonder zon, met een dageraad die wordt geknaagd door een fel licht?
Als ik het doel en de reden waarom we leven niet meer begrijp of is het slechts een illusie.
Wat maakt mij bang?
Misschien de samenleving, die dorre vlakte van beloften en droge bladeren.
Leren om in de loop van de tijd een pad te openen om terug te keren naar kinderen die door de wind worden bewogen.
Door je vingers naar de lucht kijken en jezelf alleen voelen voor het immense mysterie.
Leven.
Leven.
Wat laat mij achter? Ik weet niet hoe ik het moet begrijpen.
Moleculen vertroebeld door een ademtocht van april.
Het licht verkracht ons, een hond gaat weg en in de barre Arabata barst een stervende ploeg los.
Leren om in de loop van de tijd een pad te openen om terug te keren naar kinderen die door de wind worden bewogen.
Door je vingers naar de hemel kijken en dan alleen staan voor het immense mysterie.
Leven.
Leven.
Ik aanschouwde de lucht door mijn vingers om nooit te sterven.
Om nooit dood te gaan.
Om nooit dood te gaan.