Meer nummers van Nina Lakomy
Beschrijving
Uitgebracht op: 20-03-2026
Songtekst en vertaling
Origineel
Podkładali nogi, żeby mu padła pył.
Śmiali się, gdy leżałam twarzą w dół.
A ja wstałam z ziemi silniejsza niż przedtem.
Dasz radę mówiłam do siebie szeptem.
Kopali dołki pod każdym moim krokiem.
Myśleli, że spadnę tam aż na dno.
Lecz ja twardo na nogach stałam i szłam dalej, choć bardzo bolało to.
Wysłali mnie prosto do diabła. Myśleli, że zginę gdzieś tam.
A ja z diabłem piję kawę i śmieję się im prosto w twarz.
Rzucili mnie wilkom na pożarcie. Myśleli, że rozszarpią mnie.
A wilki przyjęły mnie do stada i pokazały, jak bronić się.
Rzucali kłody pod nogi w każdej drodze. Chcieli zatrzymać każdy mój bieg.
A ja z tych kłód zbudowałam schody i wyszłam wyżej, niż chcieli mnie mieć.
Kali mnie w ogień. Mówili tam twoje miejsce.
Myśleli, że spłonę w nim, lecz dusza i ciało okazały się silniejsze.
Wysłali mnie prosto do diabła. Myśleli, że zginę gdzieś tam.
A ja z diabłem piję kawę i śmieję się im prosto w twarz.
Rzucili mnie wilkom na pożarcie. Myśleli, że rozszarpią mnie.
A wilki przyjęły mnie do stada i pokazały, jak bronić się.
Ich słowa były jak kamienie.
Każdy miał zepchnąć mnie na dno.
A ja z tych kamieni zbudowałam drogę, po której dziś idę na wprost.
Gdy wszystko wali się dookoła i nagle nie masz dokąd iść, to właśnie wtedy odkrywasz, jak silną potrafisz być.
Im mocniej pchali mnie w ciemność, tym jaśniej zaczęłam lśnić.
Bo kiedy nie masz już nic do stracenia, potrafisz silniejszą być.
Wysłali mnie prosto do diabła. Myśleli, że zginę gdzieś tam.
A ja z diabłem piję kawę i śmieję się im prosto w twarz.
Rzucili mnie wilkom na pożarcie. Myśleli, że rozszarpią mnie.
A wilki przyjęły mnie do stada i pokazały, jak bronić się.
Nederlandse vertaling
Ze zetten hun voeten onder hem om het stof te laten vallen.
Ze lachten terwijl ik met mijn gezicht naar beneden lag.
En ik stond sterker op dan voorheen.
Je kunt het, fluisterde ik tegen mezelf.
Ze groeven gaten onder elke stap die ik zette.
Ze dachten dat ik daar naar de bodem zou zinken.
Maar ik stond stevig op mijn benen en ging door, ook al deed het veel pijn.
Ze stuurden mij regelrecht naar de hel. Ze dachten dat ik daar ergens zou sterven.
En ik drink koffie met de duivel en lach hen uit.
Ze gooiden me voor de wolven. Ze dachten dat ze me uit elkaar zouden scheuren.
En de wolven namen me op in de roedel en lieten me zien hoe ik mezelf moest verdedigen.
Ze gooiden obstakels in alle richtingen. Ze wilden elke run die ik maakte stoppen.
En ik bouwde trappen uit deze boomstammen en ging hoger dan ze wilden dat ik was.
Ze verbranden mij in vuur. Ze zeiden dat jouw huis daar was.
Ze dachten dat ik erin zou branden, maar mijn ziel en lichaam bleken sterker te zijn.
Ze stuurden mij regelrecht naar de hel. Ze dachten dat ik daar ergens zou sterven.
En ik drink koffie met de duivel en lach hen uit.
Ze gooiden me voor de wolven. Ze dachten dat ze me uit elkaar zouden scheuren.
En de wolven namen me op in de roedel en lieten me zien hoe ik mezelf moest verdedigen.
Hun woorden waren als stenen.
Iedereen wilde mij naar beneden duwen.
En van deze stenen heb ik een weg gebouwd waarlangs ik vandaag rechtdoor loop.
Wanneer alles uit elkaar valt en je plotseling nergens heen kunt, ontdek je hoe sterk je kunt zijn.
Hoe harder ze me de duisternis in duwden, hoe helderder ik begon te schijnen.
Want als je niets meer te verliezen hebt, kun je sterker zijn.
Ze stuurden mij regelrecht naar de hel. Ze dachten dat ik daar ergens zou sterven.
En ik drink koffie met de duivel en lach hen uit.
Ze gooiden me voor de wolven. Ze dachten dat ze me uit elkaar zouden scheuren.
En de wolven namen me op in de roedel en lieten me zien hoe ik mezelf moest verdedigen.