Meer nummers van Wroobel
Beschrijving
Producent, zanger: Wroobel
Mengingenieur, Masteringingenieur: Kakiet
Opnamearrangeur: Mateusz Popiołek
Componist Tekstschrijver: Łukasz Wróblewski
Songtekst en vertaling
Origineel
Przyszedłem tu jako dzieciak z szalonego miasta.
Taka passa, bo w sercu, że każdy dzień to szansa.
Muzyka niech mówi za siebie sama. To dlatego w moich bitach nigdy nie ma taga.
Miałem wiele marzeń, kilka się udało spełnić.
Żyję życiem, którym chciałem, choć nie znałem presji. Słuchaj, inni ci w tym nie pomogą.
Nawet wstając lewą nogą musisz czuć się tak jak Messi. Mierzę się tylko swoją skalą, tak jak Fahrenheit.
Od kiedy tu jestem, minęło już parę lat.
Parę kroków w tył, parę kroków w przód, parę chwil i parę słów. Jak hotele te czasy nie wrócą.
Wyleciałem z klatki bez rozgrzewki, bez widowni. Nie nosiłem maski, a uśmiech jak przyklejony.
Gotowy do walki, a nie tylko do obrony.
Chociaż skurwysyny i tak wiedzą lepiej co masz robić.
Jestem tak dobry, aż trochę się dygałam.
To diabli nie biorą złego, a jak dostanę nagrodę Darwina, wrócę po nagrodę Randiego.
Chcieliby zawrócił milion razy, ale nadaremno. Skurwysyny, gdy ich mijam, mówią pana niego.
Gruba skóra, jakbym pod nią nosił Under Armour. Wylewali po mnie, jakby chcieli zajebać wiadrom.
Tego nie gra radio, a Burmester albo Harman Kardon.
Głowa gdzieś wysoko w chmurach, więc jak mieliby wejść na nią? Pryszczów jak Medellin, ale z Hollywood Hills.
Jestem nieśmiertelny, jakbym przeszedł przez Tych. Znowu szatkam, choć nie Prince z
Purple Rain. Wszystko szare, a ja wbijam tak jak Power Rangers.
W Cali ja nigdy nie byłem w LA. Wypaliłem dziurę w białej bluzie Bape.
W życiu jedną zasadę mam - nigdy mniej. Czasem trzeba poczekać na GTA. Pali ze mną joint Alany, Żabson albo
Binon. Cały blok się bawi. Twoja ośka jak kłomino. Życie tak jak kino.
No bo z betonu po milion. Kiedyś wierzył we mnie tylko mój blok.
Gdybyś cofnął czas, żeby zacząć od nowa, byś tęsknił za tym, co masz.
Gdybyś cofnął czas, żeby zacząć od -nowa, byś tęsknił za tym, co masz.
-Cały świat jest w zasięgu, gdy tylko wyciągniesz dłoń.
Gdy już zrobisz pierwszy krok, to możesz dojść daleko stąd.
Cały czas coś nas boli, ale wyciszamy złość. Jeszcze sporo do zrobienia, ale-
Ciągle nie mam dość. Nadal dymi tak jak puff, ale wyjaśnijmy no DD.
Nawet gdy we mnie celują, przeżyję jak Fifty. Chociaż nie jestem z ulicy, też bywało risky.
Ale jak coś, no to tłukliśmy o chodniki fifki.
Albo butelki o głowy, jak komuś wpadł głupi pomysł. Chłopaki poszli na całość, no bo nikt nie chciał połowy.
Cały czas rosnę jak włosy, bo pieniądz ciągle tu krąży.
I się mnoży, choć innym raczej główkę otworzy. Znam to. Wiele razy mnie skreślali, że im wyższy, tym black work.
A wchodzę na biało, cały jak w tunelu światło.
Robię krok do przodu, nawet stojąc nad przepaścią. Ciągle na krawędzi. Na szczęście jestem ponadto.
Cały świat jest w zasięgu, gdy tylko wyciągniesz dłoń.
Gdy już zrobisz pierwszy krok, to możesz dojść daleko stąd.
Cały czas coś nas boli, ale wyciszamy złość. Jeszcze sporo do zrobienia, ale-
Ciągle nie mam dość.
W sumie czasem mam i zasłaniam żaluzje, by nie zajrzał do mnie świat.
Najbardziej się boję tego, że wrócę na start, choć mam tych samych przyjaciół od prawie piętnastu lat. Czasem też się czuję sam. Ja.
Życie nie jest proste, więc błądzę po labiryncie.
Lecz co by się nie działo, to zawsze się znajdzie wyjście.
Oh.
Więc głowa do góry dzieciak, pora iść po swoje, bo wszystko jest tylko w twoich rękach.
Nederlandse vertaling
Ik kwam hier als kind uit een gekke stad.
Zo'n streak, want in mijn hart is elke dag een kans.
Laat de muziek voor zichzelf spreken. Daarom zit er nooit een tag in mijn beats.
Ik had veel dromen, waarvan sommige uitkwamen.
Ik leef het leven dat ik wilde, ook al kende ik de druk niet. Luister, anderen zullen je hier niet mee helpen.
Zelfs als je met je linkervoet opstaat, moet je je Messi voelen. Ik meet mezelf alleen aan de hand van mijn schaal, net als Fahrenheit.
Het is alweer een paar jaar geleden dat ik hier ben geweest.
Een paar stappen terug, een paar stappen vooruit, een paar momenten en een paar woorden. Net als hotels zullen die tijden nooit meer terugkomen.
Ik vloog de kooi uit zonder op te warmen, zonder publiek. Ik droeg geen masker en mijn glimlach was geplakt.
Klaar om te vechten, niet alleen om te verdedigen.
Al weten de klootzakken sowieso beter wat ze moeten doen.
Ik ben zo goed dat ik een kleine buiging maakte.
De duivel aanvaardt het kwaad niet, en als ik de Darwin Award win, kom ik terug voor de Randi Award.
Ze zouden graag een miljoen keer terug willen keren, maar tevergeefs. Klootzakken noemen mij meneer Hem als ik ze passeer.
Dik leer, alsof ik Under Armour eronder droeg. Ze goten emmers over me heen alsof ze me wilden neuken.
Dit is niet wat de radio speelt, maar Burmester of Harman Kardon.
Het hoofd bevindt zich ergens hoog in de wolken, dus hoe kunnen ze daar komen? Puistjes zoals Medellin, maar dan uit de Hollywood Hills.
Ik ben onsterfelijk alsof ik deze had meegemaakt. Ik ben weer aan het versnipperen, maar niet Prince Z
Paarse regen. Alles is grijs en ik speel als Power Rangers.
In Cali ben ik nog nooit in LA geweest. Ik heb een gat in mijn witte Bape-sweatshirt gebrand.
Ik heb één regel in het leven - nooit minder. Soms moet je wachten op GTA. Hij rookt een joint van Alana, Żabson of met mij
Binon. Het hele blok heeft plezier. Je as is als een kłomino. Het leven is als bioscoop.
Het is beton ter waarde van een miljoen dollar. Er was eens dat alleen mijn blok in mij geloofde.
Als je de tijd zou terugdraaien om opnieuw te beginnen, zou je missen wat je hebt.
Als je de tijd zou terugdraaien om opnieuw te beginnen, zou je missen wat je hebt.
-De hele wereld ligt binnen je bereik als je je hand uitstrekt.
Als je eenmaal de eerste stap hebt gezet, kun je nog ver weg komen.
Iets doet voortdurend pijn, maar we kalmeren onze woede. Er moet nog veel gebeuren, maar...
Ik kan er nog steeds geen genoeg van krijgen. Het rookt nog steeds als een trekje, maar laten we duidelijk zijn: DD.
Zelfs als ze wapens op mij richten, overleef ik net als Vijftig. Ook al ben ik niet van de straat, het was ook riskant.
Maar als er iets gebeurde, sloegen we met onze fifka's op de stoep.
Of flessen op de kop, als iemand een stom idee had. De jongens gingen er helemaal voor omdat niemand de helft wilde.
Ik groei nog steeds als haren omdat er hier voortdurend geld circuleert.
En het vermenigvuldigt zich, hoewel het eerder de hoofden van anderen zal openen. Ik weet het. Ze schreven me vaak af en zeiden dat hoe hoger ik kwam, hoe meer zwart werk ik kreeg.
En ik kom in het wit binnen, alsof er licht in de tunnel was.
Ik doe een stap naar voren, terwijl ik zelfs op de rand van de afgrond sta. Altijd op het randje. Gelukkig ben ik dat ook.
De hele wereld ligt binnen je bereik als je je hand uitstrekt.
Als je eenmaal de eerste stap hebt gezet, kun je nog ver weg komen.
Iets doet voortdurend pijn, maar we kalmeren onze woede. Er moet nog veel gebeuren, maar...
Ik kan er nog steeds geen genoeg van krijgen.
Eigenlijk heb ik soms jaloezieën en doe ik ze dicht, zodat de wereld niet in mij kan kijken.
Mijn grootste angst is dat ik weer aan de start sta, ook al heb ik al bijna vijftien jaar dezelfde vrienden. Soms voel ik mij ook alleen. ik.
Het leven is niet eenvoudig, dus dwaal ik rond in een doolhof.
Maar wat er ook gebeurt, er is altijd een uitweg.
Oh.
Dus houd je hoofd omhoog, jongen, het is tijd om de jouwe te gaan halen, want alles ligt alleen in jouw handen.