Meer nummers van RATA
Beschrijving
Uitgebracht op: 20-02-1996
Muziekuitgever: SGAE
Songtekst en vertaling
Origineel
Un abrazo, mis amigos, el volver a empezar.
El verano, mi sobrino, un cigarro que nunca se va a acabaaar.
Un minuto más contigo.
-¡Sí, Roberto!
-Tus hermanos, mi apellido, el Teresa y Luna.
Las canciones que te escribo, las canciones que nunca vas a escuchaaar.
Nada me hace sentir tan vivo.
A veces no lo digo en alto.
Parece que así me lo guardo.
Somos tipos duros, no hay nada más duro que ser un blando, ser un blando, ser un blando.
A veces no lo digo tanto.
Me cuesta decir que te quiero a rabiar.
Somos tipos duros, no hay nada más duro que ser un blando, ser un blando, ser un blando.
Y aunque no vaya más al fútbol ni a la universidad, y aunque me pase con los pites fuera de tu ciudad, y aunque esperabas algo más que verme solo en Navidad, y aunque un día nuestro arte deje de ser novia.
Y aunque a veces no lo digo en alto, parece que así me lo guardo.
Somos tipos duros, no hay nada más duro que ser un blando, ser un blando, ser un blando. Ser un blando, ser un blando.
Ser un blando, ser un blando.
Ser un blando, ser un blando.
A veces me da miedo pensar que al tiempo le da todo esto igual.
No hay nada tan duro, no hay nadie tan duro que sea tan blando, sea tan blando, sea tan blando.
Nederlandse vertaling
Een knuffel, mijn vrienden, opnieuw beginnen.
Zomer, mijn neef, een sigaret waar geen einde aan komt.
Nog één minuut met jou.
-Ja, Roberto!
-Je broers en zussen, mijn achternaam, Teresa en Luna.
De liedjes die ik voor jou schrijf, de liedjes die je nooit zult horen.
Niets geeft mij het gevoel dat ik zo levend ben.
Soms zeg ik het niet hardop.
Het lijkt erop dat ik het zo houd.
Wij zijn stoere jongens, er is niets moeilijker dan een softie zijn, een softie zijn, een softie zijn.
Soms zeg ik het niet zo vaak.
Het is moeilijk voor mij om te zeggen dat ik zoveel van je hou.
Wij zijn stoere jongens, er is niets moeilijker dan een softie zijn, een softie zijn, een softie zijn.
En zelfs als ik niet meer naar voetbal of de universiteit ga, en zelfs als ik tijd doorbreng in de pites buiten jouw stad, en zelfs als je iets meer verwachtte dan mij alleen te zien met Kerstmis, en zelfs als onze kunst op een dag geen vriendin meer is.
En hoewel ik het soms niet hardop zeg, lijkt het alsof ik het zo voor mezelf houd.
Wij zijn stoere jongens, er is niets moeilijker dan een softie zijn, een softie zijn, een softie zijn. Wees een softie, wees een softie.
Wees een softie, wees een softie.
Wees een softie, wees een softie.
Soms maakt het me bang als ik denk dat de tijd hier niets om geeft.
Er is niets zo hard, er is niemand zo hard die zo zacht is, zo zacht is, zo zacht is.