Meer nummers van Polen
Beschrijving
Componist Tekstschrijver: Zeki Alper Gülay
Componist Tekstschrijver: Mehmet Mutlu
Primaire muzikant: Berke Köymen
Studioproducent: Mehmet Mutlu
Studioproducent: Zeki Alper Gülay
Mengingenieur: onur karadaş
Songtekst en vertaling
Origineel
Belki gittin, belki yoksun.
Ama ruhun dolanır salonumda.
Bazen uzanır koltuğuma. Yaşatırım seni tutunup anılara.
Boynumda nefesi, elleri omuzumdan aşağı.
Onun dokunuşu bir başka.
Susmuyor iç sesim, çağırır onu her an.
Kıskanır melekler, kokusu cennetten bir parça.
Yastığımda duruyor hâlâ.
Koynumda.
Sarılır bana, haberi yok ama koynumda.
Isıtır düşü, haberi yok ama koynumda.
Sarılır bana, haberi yok ama koynumda, koynumda.
Yaşatırım seni tutunup anılara. Boynumda nefesi, elleri omuzumdan aşağı.
Onun dokunuşu bir başka.
Susmuyor iç sesim, çağırır onu her an.
Kıskanır melekler, kokusu cennetten bir parça.
Yastığımda duruyor hâlâ.
Koynumda.
Sarılır bana, haberi yok ama koynumda.
Isıtır düşü, haberi yok ama koynumda.
Sarılır bana, haberi yok ama koynumda, koynumda.
Yaşatırım seni tutunup anılara.
Boynumda nefesi, elleri omuzumdan aşağı.
Onun dokunuşu bir başka.
Susmuyor iç sesim, çağırır onu her an.
Kıskanır melekler, kokusu cennetten bir parça.
Yastığımda duruyor hâlâ.
Nederlandse vertaling
Misschien ben je weg, misschien ben je er niet.
Maar je ziel dwaalt door mijn woonkamer.
Soms ligt hij op mijn bank. Ik zal je in leven houden door vast te houden aan de herinneringen.
Zijn adem in mijn nek, zijn handen langs mijn schouders.
Zijn aanraking is anders.
Mijn innerlijke stem blijft niet stil, hij roept elk moment.
Engelen zijn jaloers op de geur, een stukje hemel.
Het ligt nog steeds op mijn kussen.
In mijn boezem.
Hij omhelst me, hij weet het niet, maar hij zit in mijn boezem.
Het verwarmt de droom, hij weet het niet, maar het zit in mijn boezem.
Hij omhelst me, hij weet het niet, maar hij zit in mijn boezem, in mijn boezem.
Ik zal je in leven houden door vast te houden aan de herinneringen. Zijn adem in mijn nek, zijn handen langs mijn schouders.
Zijn aanraking is anders.
Mijn innerlijke stem blijft niet stil, hij roept elk moment.
Engelen zijn jaloers op de geur, een stukje hemel.
Het ligt nog steeds op mijn kussen.
In mijn boezem.
Hij omhelst me, hij weet het niet, maar hij zit in mijn boezem.
Het verwarmt de droom, hij weet het niet, maar het zit in mijn boezem.
Hij omhelst me, hij weet het niet, maar hij zit in mijn boezem, in mijn boezem.
Ik zal je in leven houden door vast te houden aan de herinneringen.
Zijn adem in mijn nek, zijn handen langs mijn schouders.
Zijn aanraking is anders.
Mijn innerlijke stem blijft niet stil, hij roept elk moment.
Engelen zijn jaloers op de geur, een stukje hemel.
Het ligt nog steeds op mijn kussen.