Meer nummers van Umberto Tozzi
Beschrijving
Producent: Gianluca Tozzi
Componist: Umberto Tozzi
Componist: Giancarlo Bigazzi
Tekstschrijver: Umberto Tozzi
Tekstschrijver: Giancarlo Bigazzi
Songtekst en vertaling
Origineel
Ma poi che follia scoppierà nell'umanità?
Sui noi stormi di nuvole crei aria bottoni.
Ma l'amore è Dio e saremo io e te l'arca di Noè.
Questa nave è rea, è la fine di questa odissea.
Se io damo e tu starai.
Mia piccola Eva, il nostro amore è l'ultima astronave.
Staremo stretti ma ci salverà, come un uovo di eternità che si torna ad aprire.
Abbracciami di mare dolce piovra e ci resti nel Nemo finché vuoi, con le ali di arcangelo, nello spazio di un attimo, al di là degli oceani, anfibi come nuovi marinai.
Su New York, su Beirut, teschi di mammut, su mare di bambini ridotti a bambù.
La verità è un flash per chi visa i bottoni antiatomici.
Ma l'amore è Dio, è la fine di questa odissea.
Se io damo e tu starai.
Mia piccola Eva, il nostro amore è l'ultima astronave.
Staremo stretti ma ci salverà, come un uovo di eternità che si torna ad aprire.
Abbracciami di mare dolce piovra e ci resti nel Nemo finché vuoi, con le ali di arcangelo, nello spazio di un attimo, al di là degli oceani, anfibi come nuovi Adamo ed Eva.
Mia piccola Eva
Sì!
Nederlandse vertaling
Maar welke waanzin zal er dan uitbreken in de mensheid?
Op ons creëren zwermen wolken luchtknopen.
Maar liefde is God en jij en ik zullen de ark van Noach zijn.
Dit schip is schuldig, het is het einde van deze odyssee.
Als ik geef, blijf jij.
Mijn kleine Eva, onze liefde is het ultieme ruimteschip.
We zullen krap zijn, maar hij zal ons redden, als een ei van de eeuwigheid dat weer opengaat.
Omhels mij met de zoete octopus van de zee en blijf in Nemo zo lang als je wilt, met aartsengelvleugels, in een mum van tijd, voorbij de oceanen, amfibieën als nieuwe zeelieden.
Boven New York, boven Beiroet, mammoetschedels, boven een zee van tot bamboe gereduceerde kinderen.
De waarheid is een flits voor degenen die de anti-atoomknoppen zien.
Maar liefde is God, het is het einde van deze odyssee.
Als ik geef, blijf jij.
Mijn kleine Eva, onze liefde is het ultieme ruimteschip.
We zullen krap zijn, maar hij zal ons redden, als een ei van de eeuwigheid dat weer opengaat.
Omhels mij als een lieve octopus en blijf in Nemo zo lang als je wilt, met aartsengelvleugels, in een mum van tijd, voorbij de oceanen, amfibieën als de nieuwe Adam en Eva.
Mijn kleine Eva
Ja!