Meer nummers van Swan Nguyễn
Songtekst en vertaling
Origineel
Anh vẫn hay đi lang thang trên cung đường quen.
Chẳng thể xóa hết bóng dáng em khi còn bên.
Cười với anh như ngày xưa, hạnh phúc như chưa từng xa. Làm anh ngỡ mới hôm qua.
Nếu như thương kia trong anh hóa những vì sao.
Mong nơi em sẽ không mây để hiểu lòng anh thế nào.
Ngậm ngùi chấp nhận lùi về sau.
Anh đã cố để quên đi nhưng dường như vô ích. Người nói câu chia tay không một câu giải thích.
Để lại một lũ thất bại nơi này. Loay hoay mình anh nhận lấy.
Mạnh mẽ nhưng trái tim của anh cũng còn biết đau chứ. Vết thương như hằn sâu mỗi khi anh chợt nhớ.
Nói đi tại sao bao vụn vỡ em lại trao cho người.
Từng yêu em, bên em, luôn cần em nhớ. Gieo biết bao hy vọng để rồi chính em xóa đi hết.
Thật tâm anh đâu muốn mình phải mang ưu phiền. Đoạn kết thật vội vàng, lời hẹn ước cũng vội tan.
Cứ thế em bỏ lại anh đứng giữa ngày. . .
xơ rau.
Bao nhiêu sự tư thập tình dù cũng chỉ khiến lòng anh thầm thấy yêu em hơn bản thân.
Đến cuối vẫn cứ một mình tự hỏi tại sao ngày ấy để lạc mất em.
Trong tiềm thức kỷ niệm hơi ấm môi mềm.
Nhưng đến cuối con tim em dường như đã dành cho một ai khác. Vô vọng khi đôi mình giờ chỉ còn trái ngang.
Bao lời tha thiết và đường mật anh phải xóa hết dù rằng thật không dễ dàng.
Mạnh mẽ nhưng trái tim của anh cũng còn biết đau chứ.
Vết thương như hằn sâu mỗi khi anh chợt nhớ. Nói đi tại sao bao vụn vỡ em lại trao cho người.
Từng yêu em, bên em, luôn cần em nhớ. Gieo biết bao hy vọng để rồi chính em xóa đi hết.
Thật tâm anh đâu muốn mình phải mang ưu phiền.
Đoạn kết thật vội vàng, lời hẹn ước cũng vội tan. Cứ thế em bỏ lại anh đứng giữa ngày. . .
Em đi chẳng ngoái lại phía sau, dù anh chạy theo cũng phai màu.
Có lẽ đây là kết thúc, anh đành phải quên em thôi. Bầu trời kia chia đôi.
Rời xa để tìm cho nhau hạnh phúc mới.
Rồi chúng ta cũng đã tìm thấy cho mình những bình yên.
Vết thương không còn đau, mỗi người hai đường riêng.
Trái tim lại biết yêu, học cách trưởng thành hơn ban đầu. Chỉ tiếc cuối cùng hai chúng ta chẳng là. . .
của nhau.
Nederlandse vertaling
Hij dwaalt nog steeds over bekende wegen.
Ik kan je schaduw niet volledig uitwissen als ik nog bij je ben.
Glimlach met hem zoals voorheen, wees gelukkig als nooit tevoren. Het geeft mij het gevoel dat het gisteren was.
Als die liefde in jou in sterren verandert.
Ik hoop dat er geen wolken in jouw plaats zullen zijn om te begrijpen hoe mijn hart voelt.
Accepteer jammer genoeg een stap terug te doen.
Hij probeerde het te vergeten, maar het leek tevergeefs. De persoon nam afscheid zonder enige uitleg.
Ik laat hier een stel verliezers achter. Terwijl hij in zijn eentje worstelde, nam hij het aan.
Sterk, maar zijn hart doet nog steeds pijn. Elke keer dat hij het zich plotseling herinnert, lijkt de wond dieper te worden.
Vertel me waarom ik je zoveel gebroken stukken heb gegeven.
Ik hield van je, was bij je en had je altijd nodig. Ik plantte zoveel hoop en toen wist jij het allemaal uit.
Eerlijk gezegd wil ik niet dat je problemen moet verdragen. Het einde was haastig, de belofte werd snel verbroken.
Zomaar liet je mij midden op de dag staan. . .
plantaardige vezels.
Het maakt niet uit hoeveel ik van je hou, het zorgt er alleen maar voor dat ik stiekem meer van je hou dan van mezelf.
Aan het eind vraag ik me nog steeds alleen af waarom ik je die dag verloor.
Vier onbewust de warmte van zachte lippen.
Maar uiteindelijk leek mijn hart van iemand anders te zijn. Het is hopeloos als wij twee nu slechts tegenpolen zijn.
Hij moest alle ernstige en geheime woorden uitwissen, ook al was dat niet gemakkelijk.
Sterk, maar zijn hart doet nog steeds pijn.
Elke keer dat hij het zich plotseling herinnert, lijkt de wond dieper te worden. Vertel me waarom ik je zoveel gebroken stukken heb gegeven.
Ik hield van je, was bij je en had je altijd nodig. Ik plantte zoveel hoop en toen wist jij het allemaal uit.
Eerlijk gezegd wil ik niet dat je problemen moet verdragen.
Het einde was haastig, de belofte werd snel verbroken. Zomaar liet je mij midden op de dag staan. . .
Ik liep zonder achterom te kijken, zelfs als je achter me aan rende, zou mijn kleur vervagen.
Misschien is dit het einde, ik moet je vergeten. De lucht is in tweeën gedeeld.
Vertrekkend om nieuw geluk voor elkaar te vinden.
Toen vonden we ook de rust voor onszelf.
De wond doet geen pijn meer, iedereen gaat zijn eigen weg.
Het hart leert opnieuw lief te hebben en leert volwassener te zijn dan voorheen. Het is alleen jammer dat we uiteindelijk niet samen zijn. . .
elkaar.