Meer nummers van Ramiz
Beschrijving
Componist Tekstschrijver: Ramiz Bayraktar
Studioproducent: Ramiz
Songtekst en vertaling
Origineel
Sen kendini kurtar, gerisini boş ver.
Yaşamadım zaten, alışkınım ben.
Faili meçhul yaralarıma dokunma.
Ipucu bırakma, çıkmaz o izler. Sen kızma kendine, bütün mesele bende.
İnan gitti aklım, hiç değil yerinde.
Ah, yine yollar belirir gözümün önünde. Belki de suç bende.
Sen kendini üzme. Ne dediysem inkar ettin.
Hep kendimi ihmal ettim. Suçlusu benim, kabul ettim. Kendimi kendime ihbar ettim.
Varlığım bana ziyafetti. Çok yiyen hep ziyan etti. Hayat bir ufak ziyaretti.
Zaman her şeye ihanet etti. Beni anlamadın, hiç üzülme. Kalbim asker, alışık zulme.
Duygularım bir mermi gibi tepemde. Yaşarım, düşerim, sonum dik efendi.
Bir nefes ömrüm. Kaç kere yanıp kaç kere söndüm. Mezarıma önce dertleri gömdüm.
Yiyin helvamı, ben geri döndüm.
Sen kendini kurtar, gerisini boş ver.
Yaşamadım zaten, alışkınım ben.
Faili meçhul yaralarıma dokunma.
Ipucu bırakma, çıkmaz o izler.
Sen kızma kendine, bütün mesele bende.
İnan gitti aklım, hiç değil yerinde. Ah, yine yollar belirir gözümün önünde.
Belki de suç bende. Sen kendini üzme.
Nederlandse vertaling
Je redt jezelf, vergeet de rest.
Ik heb het overigens niet meegemaakt, ik ben er aan gewend.
Raak mijn onopgeloste wonden niet aan.
Laat geen spoor achter, deze sporen leiden naar een doodlopende weg. Wees niet boos op jezelf, het gaat allemaal om mij.
Geloof me, mijn geest is weg, het is helemaal niet op de juiste plek.
Ah, de wegen verschijnen weer voor mijn ogen. Misschien is het mijn schuld.
Maak jezelf niet van streek. Je ontkende alles wat ik zei.
Ik verwaarloosde mezelf altijd. Ik ben schuldig, ik heb het geaccepteerd. Ik rapporteerde mezelf aan mezelf.
Mijn bestaan was voor mij een feest. Wie te veel eet, verliest altijd geld. Het leven was een klein bezoek.
De tijd heeft alles verraden. Je hebt me niet begrepen, wees niet verdrietig. Mijn hart is een soldaat, gewend aan onderdrukking.
Mijn emoties raakten mij als een kogel. Ik leef, ik val, mijn einde is hoog, meneer.
Eén ademtocht uit mijn leven. Hoe vaak heb ik het apparaat aan- en uitgezet? Ik begroef mijn problemen eerst in mijn graf.
Eet mijn halva, ik ben terug.
Je redt jezelf, vergeet de rest.
Ik heb het overigens niet meegemaakt, ik ben er aan gewend.
Raak mijn onopgeloste wonden niet aan.
Laat geen spoor achter, deze sporen leiden naar een doodlopende weg.
Wees niet boos op jezelf, het gaat allemaal om mij.
Geloof me, mijn geest is weg, het is helemaal niet op de juiste plek. Ah, de wegen verschijnen weer voor mijn ogen.
Misschien is het mijn schuld. Maak jezelf niet van streek.