Songtekst en vertaling
Origineel
Ahtım var.
Beni bıraktığın o garip evde. Gül bitmedi vurduğun yerde. Sırtımda hatıranla.
Ahtım var. Ne git diyebiliyorum ne de kal.
Her yara bir savaşın iziyse bu sefer kim kazanır? Ne yazık katilimi tanıyorum.
Ruh ölü, beden can çekişiyor. Duvarlar ördüm, çıkamıyorum. Kimseler de içeri giremiyor.
Ben ne prangalar eskittim. Hoş zaten sebebi de sendin. Bak bizi getirdiğin hale.
Onsuz yaşayamam dediğimden bir anıya dönüştün.
Yeter bir gülüşün. Bu değil ilk ölüşüm. Olsun canın sağ olsun.
Kalbim bir mezarlık. Sana en güzel yeri ayırdım. Ben bildiğim sularda boğuldum.
Yılana değil, denize sarıldım. Bir elveda değil, el veda. Sen bana zehir, ben edama.
Dağıttın beni toparlayamadım. Sarılmamız çok zor bu defa.
Senin yüzünden nefret ediyorum, senin yüzünden.
Bir özür borçlusun şu garip gençliğimden. Ahtım var. Beni bıraktığın o garip evde.
Gül bitmedi vurduğun yerde. Sırtımda hatıranla.
Ahtım var. Ne git diyebiliyorum ne de kal.
Her yara bir savaşın iziyse bu sefer kim kazanır? Ahtım var.
Beni bıraktığın o garip evde. Gül bitmedi vurduğun yerde. Sırtımda hatıranla.
Ahtım var. Ne git diyebiliyorum ne de kal.
Her yara bir savaşın iziyse bu sefer kim kazanır?
Nederlandse vertaling
Ik heb een gelofte.
In dat vreemde huis waar je me achterliet. De roos groeide niet waar je hem raakte. Met jouw herinnering op mijn rug.
Ik heb een gelofte. Ik kan niet zeggen: ga of blijf.
Als elke wond een litteken van een oorlog is, wie zal er dan deze keer winnen? Helaas ken ik mijn moordenaar.
De ziel is dood, het lichaam sterft. Ik heb muren gebouwd, ik kan er niet uit. Niemand kan binnenkomen.
Welke boeien heb ik versleten? Nou, jij was de reden. Kijk eens waar je ons naartoe hebt gebracht.
Je veranderde in een herinnering waarvan ik zei dat ik niet zonder kon.
Slechts één glimlach is voldoende. Dit is niet mijn eerste dood. Hartelijk dank.
Mijn hart is een begraafplaats. Ik heb de beste plek voor je gereserveerd. Ik verdronk in de wateren die ik kende.
Ik omhelsde de zee, niet de slang. Het is geen afscheid, het is een afscheid. Jij bent vergif voor mij, ik ben edama.
Je verspreidde me, ik kreeg het niet voor elkaar. Het is erg moeilijk voor ons om deze keer te knuffelen.
Ik haat het vanwege jou, vanwege jou.
Je bent een verontschuldiging verschuldigd aan mijn vreemde jeugd. Ik heb een gelofte. In dat vreemde huis waar je me achterliet.
De roos groeide niet waar je hem raakte. Met jouw herinnering op mijn rug.
Ik heb een gelofte. Ik kan niet zeggen: ga of blijf.
Als elke wond een litteken van een oorlog is, wie zal er dan deze keer winnen? Ik heb een gelofte.
In dat vreemde huis waar je me achterliet. De roos groeide niet waar je hem raakte. Met jouw herinnering op mijn rug.
Ik heb een gelofte. Ik kan niet zeggen: ga of blijf.
Als elke wond een litteken van een oorlog is, wie zal er dan deze keer winnen?