Meer nummers van Velet
Beschrijving
Producent: Cihad Özbulut
Producent: Kalifor
Songtekst en vertaling
Origineel
Meleklerden almışsın bakışlarını. Rabbim seni özenip yaratmış.
Bütün varlığımla seviyorum her zerreni, güllerin kokusunu tanıyorum artık.
Bütün ömür senin ile geçer, o bakışların her anında üzerimde kalsın.
Bıraktım sigarayı istediğin gibi gülüm ama bu aklım bu ara bende kalsın.
Belki çıkar pencereden bayram eder seni gören gözler, sorma neden?
Çocuktum dikilirdim ya kapının önünde, bir okul saati, bir de gece vakti aniden.
Bir kar yağar üstümüze, içimi ısıtıyor varlığının fikri bile. Ellerin üşümesin ellerimde kalsın.
Ben alışığım soğuklara, nayazlar aşığım. Seni bana yazmışlar.
Allah'ım o başımın tacı yüreklere düştü ne yangınlar. Gururumu serdim ayakların altına yar, beni vursunlar.
Susadım aşkına, gülleri saydım.
Keder benim olsun da gönülden gönüle bir yol aradım, durdum. Yoruldun bilirim, bu senin.
Otur bir kahve yapayım, bir dumarken aşkı kırk yılla dillendiririm.
Basit kalırsa film, senaryo benim derim, en başından çizerim.
Benim bebeğim ağlamasın, gözünde dünyada olan hiçbir şey kalmasın. Benim istediğim senin istediğin olsun.
Yaşadığın hayatı yaşıyorsa gülüm, güneş istediğin yönde doğsun.
Belki çıkarım bu cendereden, daha kaç kere derim sendelemem ben.
İzole karanlık renklerinizden, gökkuşağını ayırt edemem ben. Bir kar yağar üstümüze, içimi ısıtıyor varlığının fikri bile.
Ellerin üşümesin ellerimde kalsın. Ben alışığım soğuklara, nayazlar. . .
Seni bana yazmışlar. Allah'ım o başımın tacı yüreklere düştü ne yangınlar.
Gururumu serdim ayakların altına yar, beni vursunlar.
Susadım aşkına, gülleri saydım.
Keder benim olsun da gönülden gönüle bir yol aradım. Seni bana yazmışlar.
Allah'ım o başımın tacı yüreklere düştü ne yangınlar.
Gururumu serdim ayakların altına yar, beni vursunlar. Susadım aşkına, gülleri saydım.
Keder benim olsun da gönülden gönüle bir yol aradım, durdum.
Nederlandse vertaling
Je kreeg je blik van de engelen. Mijn Heer heeft je met zorg geschapen.
Ik hou van elk deeltje van jou met heel mijn wezen, ik herken nu de geur van rozen.
Ik breng mijn hele leven met jou door, moge je blik elk moment op mij gericht blijven.
Ik ben gestopt met roken zoals je wilt, mijn liefste, maar laat me deze gedachten voorlopig bij me houden.
Misschien komen de ogen die je zien uit het raam en smullen, vraag niet waarom?
Als kind stond ik tijdens schooltijd of ineens 's nachts voor de deur.
Er valt sneeuw op ons, zelfs de gedachte aan jouw aanwezigheid verwarmt me. Laat je handen niet koud worden, blijf in mijn handen.
Ik ben gewend aan de kou, ik ben verliefd op de charmes. Ze hebben je naar mij geschreven.
Mijn God, de kruin van mijn hoofd viel in de harten, wat een vuur. Ik spreid mijn trots onder je voeten, zodat ze mij kunnen slaan.
Ik had dorst voor jou, ik telde de rozen.
Ik bleef zoeken naar een weg van hart tot hart, zodat het verdriet van mij was. Ik weet dat je moe bent, dit is van jou.
Ga zitten, laat mij koffie zetten, en terwijl ik rook, zal ik veertig jaar lang mijn liefde uiten.
Als het simpel blijft, zeg ik dat de film en het script van mij zijn, en dat ik ze vanaf het allereerste begin teken.
Mijn baby mag niet huilen, laat niets ter wereld in zijn ogen achterblijven. Laat wat ik wil zijn wat jij wilt.
Als je het leven leidt dat je leeft, mijn liefste, laat de zon opkomen in de richting die jij wilt.
Misschien kom ik wel uit deze val, hoe vaak zeg ik dat voordat ik struikel?
Ik kan een regenboog niet onderscheiden van jouw geïsoleerde donkere kleuren. Er valt sneeuw op ons, zelfs de gedachte aan jouw aanwezigheid verwarmt me.
Laat je handen niet koud worden, blijf in mijn handen. Ik ben gewend aan de kou en de kou. . .
Ze hebben je naar mij geschreven. Mijn God, de kruin van mijn hoofd viel in de harten, wat een vuur.
Ik spreid mijn trots onder je voeten, zodat ze mij kunnen slaan.
Ik had dorst voor jou, ik telde de rozen.
Ik zocht naar een weg van hart tot hart, zodat het verdriet van mij was. Ze hebben je naar mij geschreven.
Mijn God, de kruin van mijn hoofd viel in de harten, wat een vuur.
Ik spreid mijn trots onder je voeten, zodat ze mij kunnen slaan. Ik had dorst voor jou, ik telde de rozen.
Ik bleef zoeken naar een weg van hart tot hart, zodat het verdriet van mij was.