Meer nummers van yama
Beschrijving
Componist, tekstschrijver: Nakimushi
Arrangeur: Takashi Asano
Songtekst en vertaling
Origineel
羽ばたき出した の は、今にも壊れそうな君だっ た。
立ち止まっていたのは、まだ見 ぬ景色に焦がれた僕だった。
真っさらな羽、君 の真っ白な羽、覆い隠すように手の中にしまった。 思う通り君はぐちゃぐちゃになった。
とてもじゃないけ ど、いたい。
このままじゃいられないよ。
途中で崩れち ゃう。 立ち止まりを止めたくて、求められないよ。
Higher truth, higher truth, higher truth。
求められないよ。
愛そう、愛そう、愛そう。
求められな い。
瞬滅は唯一の二人に手を伸ば した。 霞んでいく空、裏側ばかり呪いている自分は弱い。
このさなぎ はまだ息をしてるから。
映し出すカラーの未来を果てし なく続いた痛みを本当わかってた。 自分で描いてた虚構だ。
風になる君を見てた。
まだぎこちない旅 立ち。
Oh真っさらな羽、君の真っ 白な羽、たどり着けるように羽ばたけと願った。
思う 通り僕はぐちゃぐちゃになった。 とてもじゃないけど、いたい。
このままじゃいられないよ。
Hold on to me, hold on to me, hold on to me, hold on, we all away。
Hold on to you, hold on to you, hold on to you, hold on。 求められないよ。
Higher truth, higher truth, higher truth。
求めら れないよ。
愛そう、愛そう、愛そう。 求められない。
羽ばたき出したのは、今 にも壊れそうな君だった。
立ち止まっていたの は、 まだ見ぬ景色に焦がれた僕だった。
Nederlandse vertaling
Degene die met zijn vleugels begon te klapperen, was jij, die eruitzag alsof je op het punt stond te breken.
Ik stond stil, verlangend naar het landschap dat ik nog moest zien.
Mijn puur witte veren, jouw puur witte veren, ik legde ze in mijn handen alsof ik ze wilde bedekken. Zoals ik al had verwacht, was je een puinhoop.
Niet echt, maar ik wil het wel.
Ik kan niet zo blijven.
In het midden zal het instorten. Ik kan je niet vragen om te stoppen en te stoppen.
Hogere waarheid, hogere waarheid, hogere waarheid.
Ik kan er niet om vragen.
Laten we liefhebben, laten we liefhebben, laten we liefhebben.
Ik kan er niet om vragen.
Shunmetsu nam contact op met de enige twee mensen. De lucht wordt wazig en ik ben zwak omdat ik alleen de andere kant vervloek.
Deze pop ademt nog.
Ik begreep echt de pijn die eindeloos aanhield terwijl ik de toekomst in kleur projecteerde. Het is een fictie die ik zelf heb gemaakt.
Ik zag hoe jij de wind werd.
De reis is nog steeds lastig.
Oh, mijn puur witte vleugels, jouw puur witte vleugels, ik bad dat ze zouden vliegen zodat ik ze kon bereiken.
Zoals ik had verwacht, was ik een puinhoop. Niet echt, maar ik wil er wel bij zijn.
Ik kan niet zo blijven.
Houd me vast, houd me vast, houd me vast, houd vast, we zijn allemaal weg.
Houd je vast, houd je vast, houd je vast, houd vast. Ik kan er niet om vragen.
Hogere waarheid, hogere waarheid, hogere waarheid.
Ik kan er niet om vragen.
Laten we liefhebben, laten we liefhebben, laten we liefhebben. Niet gevraagd.
Degene die met zijn vleugels begon te klapperen, was jij, die eruitzag alsof je op het punt stond te breken.
Ik stond stil, verlangend naar het landschap dat ik nog moest zien.