Meer nummers van Kuba Karaś
Beschrijving
Zanger, componist Tekstschrijver: Kuba Karaś
Componist, mengingenieur, producent, masteringingenieur: Dawid Pham Ngoc
Tekstschrijver: Mateusz Holak
Songtekst en vertaling
Origineel
Ostatni pierwszy raz, oślepia świateł blask.
Są tańcze w noc i bar, do piosenek dla par.
Chociaż mam ciebie głód, nie mam dla ciebie słów i czekam na twój ruch, choć bliscy mówią stój.
Szerokim łukiem od teraz, omijam cię jak bumerang.
Dlaczego znów nie odbierasz?
Obejmij mnie w tym złym śnie.
Obejmij, obejmij.
Znów w tłumie ludzi tylko myśl, że może znów mnie obudzisz.
Obejmij mnie w tym złym śnie. Obejmij, obejmij.
W tłumie ludzi tylko myśl, że może znów mnie obudzisz.
Bez ciebie każdy dzień sypie mi się w pył.
Witamino Ty, nie chemia i nie sny.
Od dawna nie mam snów, jak wybuduję mur wpatrzony w martwy punkt.
Szerokim łukiem od teraz, omijam cię jak bumerang.
Dlaczego znów nie odbierasz? Już czuję, jak mnie tu nie ma.
Jesteś jak długa głosówka, której nawet nie chcę puszczać.
Blokujesz serce jak maraton miasto, ale jeszcze widzę dla nas światło.
Obejmij mnie w tym złym śnie.
Obejmij, obejmij.
Znów w tłumie ludzi tylko myśl, że może znów mnie obudzisz.
Obejmij mnie w tym złym śnie. Obejmij, obejmij.
W tłumie ludzi tylko myśl, że może znów mnie obudzisz.
Nederlandse vertaling
Voor de laatste keer is het licht verblindend.
Er zijn dansen 's avonds en in de bar, op liedjes voor koppels.
Ook al heb ik honger naar je, ik heb geen woorden voor je en ik wacht tot je beweegt, ook al zeggen mijn dierbaren stop.
Vanaf nu ontwijk ik je als een boemerang.
Waarom antwoord je niet meer?
Houd me vast in deze nare droom.
Omarm, omhels.
Als je weer in een menigte mensen zit, bedenk dan eens dat je me misschien weer wakker zult maken.
Houd me vast in deze nare droom. Omarm, omhels.
Denk er in een menigte mensen maar eens aan dat je me misschien weer wakker zult maken.
Zonder jou valt elke dag voor mij in duigen.
Vitamine Jij, geen chemie en geen dromen.
Ik heb al heel lang niet meer gedroomd dat ik een muur ga bouwen, starend naar het dode punt.
Vanaf nu ontwijk ik je als een boemerang.
Waarom antwoord je niet meer? Ik heb nu al het gevoel dat ik er niet ben.
Je bent als een lange stem die ik niet eens wil laten horen.
Je blokkeert mijn hart als een stadsmarathon, maar ik zie nog steeds licht voor ons.
Houd me vast in deze nare droom.
Omarm, omhels.
Als je weer in een menigte mensen zit, bedenk dan eens dat je me misschien weer wakker zult maken.
Houd me vast in deze nare droom. Omarm, omhels.
Denk er in een menigte mensen maar eens aan dat je me misschien weer wakker zult maken.