Meer nummers van Annasofia
Meer nummers van Andrés Cepeda
Beschrijving
Programmeur, producer, zanger: Annasofia
Opnametechnicus, producer, programmeur: Julio Reyes Copello
Componist Tekstschrijver, Producent: José Daniel Zapata
Producent, componist en tekstschrijver: Juan Esteban Zapata
Componist Tekstschrijver, Zanger: Andrés Cepeda
Programmeur, mengingenieur, vocale producer, opnametechnicus: Daniel Riaño Restrepo
Zangingenieur: Natalia Ramírez
Orkest: Filharmonisch Orkest van de stad Praag
Orkestcontractant: Richard Hein
Orkestcontractant: Smečky Music Studio
Orkest: Leigh Phillips
Orkest: Stanja Vomackova
Opnametechnicus: Santiago Borja
Opnametechnicus: Ana Barten
Opnametechnicus: Jakub Smolak
Opnametechnicus: Michal Hradiský
Opnametechnicus: Natalia Schlesinger
Opnametechnicus: Robin Reumers
Opnametechnicus: Jan Holzner
Opnametechnicus: Sergio Orejuela
Masteringingenieur: Ted Jensen
Componist Tekstschrijver: Annasofia Jaramillo Fatat
Songtekst en vertaling
Origineel
Entiendo que te duela, corazón, aunque ya no había nada entre los dos.
Yo no debía, si fuera tú tampoco entendería, me dolería.
Pero por más que tengas la razón, te debo una disculpa, pero no una explicación.
No deberías hacerme responsable de ponerle fin a algo que no -existía.
-¿Cómo vas a dudar de si lo que vivimos fue real?
Cuando yo te di todo a pesar- -De todo lo que tuve que llorar.
-Estamos a paz.
Primero que todo, déjame decirte, no fue pa' vengarme y menos herirte.
Fue un -accidente, no estaba consciente.
-Nos dejamos hace más de un año, pero tu recuerdo me hace daño.
Para mi corazón era extraño que nos llamáramos como antaño, que me ilusionaras como si fuéramos algo, cuando no, cuando no éramos nada.
Tenía que perderte y encontrarme a mí, no fue casualidad, y la -verdad. . .
-No deberías hacerme responsable de ponerle fin a algo que no existía.
¿Cómo vas a dudar -de si lo que vivimos fue real?
-Cuando yo te di todo a pesar- -De todo lo que tuve que llorar. -Estamos a paz.
Estamos a paz.
Nederlandse vertaling
Ik begrijp dat het je pijn doet, lieverd, ook al was er niets meer tussen ons twee.
Dat had ik niet moeten doen, als ik jou was zou ik het ook niet begrijpen, het zou mij pijn doen.
Maar zelfs als je gelijk hebt, ben ik je een verontschuldiging schuldig, maar geen uitleg.
Je moet mij niet verantwoordelijk houden voor het beëindigen van iets dat niet bestond.
-Hoe ga je twijfelen of wat we hebben meegemaakt echt was?
Toen ik je alles gaf, ondanks... -Van alles moest ik huilen.
-We hebben er vrede mee.
Allereerst wil ik je vertellen dat het niet was om wraak te nemen en nog minder om je pijn te doen.
Het was een ongeluk, ik was niet bij bewustzijn.
-We hebben elkaar meer dan een jaar geleden verlaten, maar je herinnering doet me pijn.
Het was vreemd voor mijn hart dat we elkaar belden zoals vroeger, dat je me opwond alsof we iets waren, terwijl we dat niet waren, toen we niets waren.
Ik moest je verliezen en mezelf vinden, het was geen toeval, maar de waarheid. . .
-Je moet mij niet verantwoordelijk houden voor het beëindigen van iets dat niet bestond.
Hoe kun je eraan twijfelen of wat we hebben meegemaakt echt was?
-Toen ik je alles gaf ondanks... -Van alles moest ik huilen. -We hebben er vrede mee.
Wij hebben vrede.