Meer nummers van Paula Díez
Beschrijving
Spaanse gitaar: Sergio Gallardo
Piano: Jorge Ángel Calvet Díaz
Bajo: Edgardo Noé Chávez Paz
Drums: Alberto Mora Amigo
Meesteringenieur: JM Castillo
Producent: Nerso
Producent: Jorge Calvet
Producent: Schorpioen
Componist: Antonio Vargas Vargas
Componist: Edgardo Noé Chávez Paz
Songtekst en vertaling
Origineel
Cómo duele saber que los recuerdos del ayer mañana se borrarán, lo sé.
Y sé que aunque también fallé y no hice las cosas bien, hoy pediré que te vayas.
Vete, ya no quiero verte. Adiós, buena suerte.
Si sigo besando tus labios, sé que encontraré la muerte.
Fuimos ese siempre que acabó de repente. Si sigo besando tus labios, sé que encontraré la muerte.
Cómo duelen esos recuerdos, porque si apago la llama, te he borrado dañamente, ya que en tu vida sobraba.
Y ahora quiero saber qué vas a hacer cuando no esté, oh, no.
Y es que cuando el amor se acaba, es mejor dejar que se vaya, cuando ya no queda nada, nada.
Al fin ganaste la batalla, he de colgarte la medalla, yo decido abandonar.
Por eso vete, ya no quiero verte. Adiós, buena suerte.
Si sigo besando tus labios, sé que encontraré la muerte.
Fuimos ese siempre que acabó de repente.
Si sigo besando tus labios, sé que encontraré la muerte.
Ya no queda nada, me siento perdida.
Se me parte el alma cuando recuerdo lo que vivimos.
Ya no queda nada, tú eras mi abrigo en las noches frías cuando decías: "Quédate conmigo".
Oh, oh.
En las noches frías cuando decías: "Quédate conmigo".
Vete, -ya no quiero verte. -Ya no quiero verte.
-Adiós, buena suerte. -Adiós, buena suerte.
Si sigo besando tus labios, sé que encontraré la muerte.
Fuimos ese -siempre. . . -Fuimos ese siempre.
-Que acabó de repente. -Que acabó de repente.
Si sigo besando tus labios, sé que encontraré la muerte.
Si sigo besando tus labios, sé que encontraré la muerte.
Nederlandse vertaling
Wat doet het pijn om te weten dat de herinneringen van gisteren morgen zullen worden gewist, ik weet het.
En ik weet dat, ook al heb ik gefaald en de dingen niet goed gedaan, ik je vandaag zal vragen om te vertrekken.
Ga weg, ik wil je niet meer zien. Tot ziens, veel geluk.
Als ik je lippen blijf kussen, weet ik dat ik de dood zal vinden.
Wij waren altijd degene die plotseling eindigde. Als ik je lippen blijf kussen, weet ik dat ik de dood zal vinden.
Wat doen die herinneringen pijn, want als ik de vlam doof, heb ik je op schadelijke wijze uitgewist, aangezien er genoeg van was in je leven.
En nu wil ik weten wat je gaat doen als ik weg ben, oh nee.
En als de liefde eindigt, is het beter om het los te laten, als er niets meer over is, niets.
Je hebt eindelijk de strijd gewonnen, ik moet de medaille aan je ophangen, ik besluit het op te geven.
Ga daarom weg, ik wil je niet meer zien. Tot ziens, veel geluk.
Als ik je lippen blijf kussen, weet ik dat ik de dood zal vinden.
Wij waren altijd degene die plotseling eindigde.
Als ik je lippen blijf kussen, weet ik dat ik de dood zal vinden.
Er is niets meer, ik voel me verloren.
Mijn hart breekt als ik terugdenk aan wat we hebben meegemaakt.
Er is niets meer, je was mijn schuilplaats op koude nachten toen je zei: "Blijf bij mij."
Uh-oh.
Op koude nachten waarin je zei: 'Blijf bij mij.'
Ga weg, ik wil je niet meer zien. -Ik wil je niet meer zien.
- Dag, veel succes. - Dag, veel succes.
Als ik je lippen blijf kussen, weet ik dat ik de dood zal vinden.
Dat waren wij altijd. . . -Dat waren wij altijd.
-Dat eindigde plotseling. -Dat eindigde plotseling.
Als ik je lippen blijf kussen, weet ik dat ik de dood zal vinden.
Als ik je lippen blijf kussen, weet ik dat ik de dood zal vinden.