Meer nummers van NATA
Meer nummers van Tailor Cut
Beschrijving
Uitgebracht op: 29-01-2026
Songtekst en vertaling
Origineel
Nocą, kiedy światła w Twoich oknach gasną, ja nie mogę zasnąć.
Znowu z oczu leje się deszcz łez, deszcz łez.
Chociaż widzę mniej, to ciągle czuję więcej.
Jak echolokacja dziś podążam za dźwiękiem, za dźwiękiem.
Za rękę trzymałaś mnie mocno, by nie dopadła mnie samotność.
To miało tylko dać mi komfort, ale ja czułam non stop, że sama nie stawiczuła demonom.
Teraz gram, co chcę, a ludzie w końcu chłoną. Mamo, patrz! Tak, to ja.
Nocą, kiedy światła w Twoich oknach gasną, ja nie mogę zasnąć.
Znowu z oczu leje się deszcz łez, deszcz łez. Chociaż widzę mniej, to ciągle czuję więcej.
Jak echolokacja dziś podążam za dźwiękiem, za dźwiękiem.
W zbroi za ciasno, jasno, za oknem miasto stało.
Na policzkach strugi soli, rany, których czas nie koi, nie koi. Nie chciałam być problemem, bo miałam ich zbyt wiele.
Ślady w umyśle i ciele, rady niby całkiem szczere, całkiem szczere, ale zabierały przestrzeń.
Nocą, kiedy światła w Twoich oknach gasną, ja nie mogę zasnąć.
Znowu z oczu leje się deszcz łez, deszcz łez. Chociaż widzę mniej, to ciągle czuję więcej.
Jak echolokacja dziś podążam za dźwiękiem, za dźwiękiem.
Nocą, kiedy światła w Twoich oknach gasną, ja nie mogę zasnąć.
Znowu z oczu leje się deszcz łez, deszcz łez. Chociaż widzę mniej, to ciągle czuję więcej.
Jak echolokacja dziś podążam za dźwiękiem, za dźwiękiem.
Jak sensei nauczyć sosenkę całować?
Że dla mnie jest wszystko potrzebne.
Dla siebie, jak sensei nauczyć sosenkę całować?
Że dla mnie jest wszystko potrzebne.
Nederlandse vertaling
's Nachts, als de lichten in je ramen uitgaan, kan ik niet slapen.
Er stroomt weer een regen van tranen uit mijn ogen, een regen van tranen.
Ook al zie ik minder, ik voel nog steeds meer.
Tegenwoordig volg ik, net als echolocatie, het geluid, het geluid.
Je hield mijn hand stevig vast, zodat ik niet eenzaam zou zijn.
Het was alleen bedoeld om mij troost te bieden, maar ik had voortdurend het gevoel dat ze zelf de demonen niet had geconfronteerd.
Nu speel ik wat ik wil en mensen luisteren eindelijk. Mam, kijk! Ja, ik ben het.
's Nachts, als de lichten in je ramen uitgaan, kan ik niet slapen.
Er stroomt weer een regen van tranen uit mijn ogen, een regen van tranen. Ook al zie ik minder, ik voel nog steeds meer.
Tegenwoordig volg ik, net als echolocatie, het geluid, het geluid.
Het pantser was te strak, het was helder, de stad stond buiten het raam.
Stromen zout op de wangen, wonden die de tijd niet verzacht, niet verzacht. Ik wilde geen probleem zijn, want ik had er te veel.
Sporen in lichaam en geest, advies dat heel oprecht leek, heel oprecht, maar het nam ruimte in beslag.
's Nachts, als de lichten in je ramen uitgaan, kan ik niet slapen.
Er stroomt weer een regen van tranen uit mijn ogen, een regen van tranen. Ook al zie ik minder, ik voel nog steeds meer.
Tegenwoordig volg ik, net als echolocatie, het geluid, het geluid.
's Nachts, als de lichten in je ramen uitgaan, kan ik niet slapen.
Er stroomt weer een regen van tranen uit mijn ogen, een regen van tranen. Ook al zie ik minder, ik voel nog steeds meer.
Tegenwoordig volg ik, net als echolocatie, het geluid, het geluid.
Hoe leer je een dennenboom een sensei te kussen?
Dat alles voor mij nodig is.
Hoe leer je een dennenboom een sensei kussen?
Dat alles voor mij nodig is.