Meer nummers van Gibb Key
Meer nummers van Tailor Cut
Meer nummers van Kubbini
Beschrijving
Zang: Gibb Key
Tekstschrijver: Bartłomiej Grzyb
Zang: Tailorcut
Tekstschrijver: Tatenda Chakanetsa
Zang: ADM
Tekstschrijver: Mateusz Adamowicz
Producent: Kubbini
Programmeur: Kubbini
Componist: Kuba Śmiegasiewicz
Songtekst en vertaling
Origineel
Mówi, że warunki to tam no. . . Ciężko to nazwać warunkami do życia.
Bo chaty spalone, dziury jakieś.
Normalnie, że ma w dachu dziurę, że widać niebo, wszystko, nie? Tam sto złotych.
I stary, ale ja nie mam z tym co zrobić, bo ja jestem poszukiwany. Jestem gońcem.
Gdzie ja do sklepu nie pójdę, to policję wzywają. Żyłem w tym uzieniu powiem ci.
Jedzenie było, kąpiel. Konsole mieli chyba Playa czwórkę. Z życia czerpać.
No to to sypie się nad waszą głową. Niebo może nawet jeden szczyt.
Zwłaszcza jak obok siebie masz osobę, dla której słowo niewarte jak drobne.
Znam wielu ludzi, których talenty były większe niż ich marzenia.
Nie chcieli łudzić się, że czeka na nich w życiu coś więcej niż resztę pokolenia.
Znam to, znam to, bo żyłem tam i pewnie nadal bym był, gdyby nie moja siostra i brat.
Dlatego ja też chcę wam pokazać świat jak oni mi wtedy tam.
I zrobię stypendia w każdej szkole, żebyście mieli łatwiejszy start, więc o siebie walcz.
Wiem, jak to jest, kiedy nie ma co jeść. Wiem, jak to jest, jak dni lecą co dzień.
Wiem, jak to jest, jak nikt nie słucha cię. Wiem, jak to jest, kiedy świat wali się.
Przeżyłem wszystko, co w życiu najgorsze. Wiem, kiedy najlepszym kumplem jest dzień.
-Zabiorę cię stamtąd. Chodź. -Hope, hope, hope. My city needed hope.
For all those days we fell apart. Hope, hope, hope. My city.
I can't lie. It's all that matters. Hope, hope, hope.
My city needed hope. For all those days we fell apart. Hope, hope, hope.
My city.
-I can't lie. It's all that matters. -Początek mój nie był łatwy.
Dziś czuję spokój bez prometyazyny. Ukształtowały mnie traumy.
Powoli sam siebie lepię jak z plasteliny. Czułem się gorszy, niedoceniony.
Dużo kompleksów, mało mamony. Chłopczak ze wsi musiał wyjechać. Paradoksalnie, by zebrać plony.
To, co dla mnie ważne, to dla ciebie bzdury. Bo nagle te życie doceniam.
Nad głową wisiały mi czarne chmury. Tak jak pod sufitem kolega.
Zaopiekuję się tobą, bo wyleczyłem się sam. Już przyjacielu ci nie mam nic za złe, choć moje prośby trafiały do spam.
Jestem wrażliwy. Chyba za bardzo. Albo to moja zaleta.
Wszystko, co cenne nie przychodzi łatwo. Czasami trzeba po prostu poczekać.
Przyjechałem tu znikąd, ubrany w bojęźń i wiarę. Ja chciałem tylko być wysłuchany. Jak mój nowy kawałek.
Hope, hope, hope. My city needed hope.
For all those days we fell apart.
Hope, hope, hope. My city.
I can't lie. It's all that matters.
Nederlandse vertaling
Hij zegt dat de voorwaarden er zijn. . . Het is moeilijk om het levensomstandigheden te noemen.
Omdat de hutten waren afgebrand, waren er enkele gaten.
Normaal gesproken zit er een gat in het dak, je kunt de lucht zien, alles, toch? Honderd zloty daar.
En man, ik weet niet wat ik ermee moet doen, want ik word gezocht. I'm a messenger.
Overal waar ik naar de winkel ga, bellen ze de politie. Ik leefde in deze val, dat zal ik je vertellen.
Er was eten, bad. Ik denk dat Playa vier consoles had. Trek uit het leven.
Nou, het valt uit elkaar boven je hoofd. De lucht kan zelfs één piek hebben.
Especially when you have a person next to you for whom a word is worth nothing.
Ik ken veel mensen wier talenten groter waren dan hun dromen.
Ze wilden zichzelf niet wijsmaken dat hen iets meer te wachten stond in het leven dan de rest van hun generatie.
Ik weet het, ik weet het omdat ik daar woonde en dat zou ik waarschijnlijk nog steeds doen als mijn zus en broer er niet waren.
Daarom wil ik je ook de wereld laten zien zoals zij dat toen deden.
En ik zal op elke school studiebeurzen verstrekken, zodat je een gemakkelijker start hebt, dus vecht voor jezelf.
Ik weet hoe het is om niets te eten te hebben. Ik weet hoe het is als de dagen elke dag voorbij vliegen.
Ik weet hoe het is als niemand naar je luistert. Ik weet hoe het is als de wereld uiteenvalt.
Ik heb alle ergste dingen in het leven meegemaakt. Ik weet wanneer het de beste buddy-dag is.
-Ik breng je vanaf daar. Komen. -Hoop, hoop, hoop. Mijn stad had hoop nodig.
Al die dagen zijn we uit elkaar gevallen. Hoop, hoop, hoop. Mijn stad.
Ik kan niet liegen. Het is het enige dat telt. Hoop, hoop, hoop.
Mijn stad had hoop nodig. Al die dagen zijn we uit elkaar gevallen. Hoop, hoop, hoop.
Mijn stad.
-Ik kan niet liegen. Het is het enige dat telt. -Mijn begin was niet gemakkelijk.
Vandaag voel ik me kalm zonder promethazine. Ik ben gevormd door trauma.
Ik kneed mezelf langzaam als plasticine. Ik voelde me minderwaardig, niet gewaardeerd.
Veel complexen, weinig geld. De jongen uit het dorp moest vertrekken. Paradoxaal genoeg, om de oogst binnen te halen.
Wat voor mij belangrijk is, is voor jou onzin. Omdat ik dit leven opeens waardeer.
Zwarte wolken hingen boven mijn hoofd. Net als op het plafond, mijn vriend.
Ik zal voor je zorgen omdat ik mezelf heb genezen. Mijn vriend, ik neem het je niet meer kwalijk, ook al zijn mijn verzoeken in de spam beland.
Ik ben gevoelig. Waarschijnlijk te veel. Of dat is mijn voordeel.
Alles wat waardevol is, komt niet gemakkelijk. Soms moet je gewoon wachten.
Ik kwam hier vanuit het niets, gekleed in angst en geloof. Ik wilde gewoon gehoord worden. Zoals mijn nieuwe liedje.
Hoop, hoop, hoop. Mijn stad had hoop nodig.
Al die dagen zijn we uit elkaar gevallen.
Hoop, hoop, hoop. Mijn stad.
I can't lie. Het is het enige dat telt.