Meer nummers van Kenia Os
Beschrijving
Tekstschrijver, keyboards, elektrische basgitaar, akoestische gitaar, elektrische gitaar, percussie, programmeur, componist, regisseur, opnametechnicus, vocale ingenieur, producer: Richi López
Bijbehorende Uitvoerder: Kenia Os
Percussie: Aaron Sterling
Achtergrondzang: Essa Gante
Tekstschrijver, componist: Juan Morelli
Componist, tekstschrijver: Alessandra Francesca Bregante
Tekstschrijver, componist: Samantha Cámara
Zangingenieur, opnametechnicus: Jean Rodríguez
Opnametechnicus: Aaron Sterling
Mengingenieur: Lewis Pickett
Masteringingenieur: Randy Merrill
Songtekst en vertaling
Origineel
Fui el problema, pero tú también.
Nada que nos salve ahora.
Tan iguales y tan distintos a la vez, nada que nos salve.
Y aunque me duela, se me quita el dolor cuando estoy pensándote.
Tengo un vacío que nunca cerré.
Aquí hace frío y no sé bien por qué no te olvido.
Caigo en esto y una, y otra, y otra, y otra vez.
Tengo un vacío que nunca cerré.
Aquí hace frío y no sé bien por qué no te olvido.
Caigo en esto y una, y otra, y otra, y otra vez. Con razón mi corazón ahora anda con cuidado.
Te lo di y tú lo descuidas.
Te lo dije, con el tiempo te iba a hacer a un lado. Te lo dije, pero fue mentira.
Pasan los días, pasan los meses, llega el verano, otro que me bese. Pasa un buen rato, pero no siento nada.
Tengo un vacío que nunca cerré.
Aquí hace frío y no sé bien por qué no te olvido.
Caigo en esto y una, y otra, y otra, y otra vez.
Tengo un vacío que nunca cerré.
Aquí hace frío y no sé bien por qué no te olvido.
Caigo en esto y una, y otra, y otra, y otra vez.
Me hace tanto bien, pero está mal.
Y yo sé que la vida sigue igual si no estás.
Tengo un vacío que nunca cerré.
Aquí hace frío y no sé bien por qué no te olvido.
Caigo en esto y una, y otra, y otra, y otra vez.
Tengo un vacío que nunca cerré.
Aquí hace frío y no sé bien por qué no te olvido.
Caigo en esto y una, y otra, y otra, y otra vez.
Nederlandse vertaling
Ik was het probleem, maar jij ook.
Er is niets dat ons nu kan redden.
Zo gelijk en tegelijkertijd zo verschillend, niets dat ons redt.
En ook al doet het pijn, de pijn verdwijnt als ik aan je denk.
Ik heb een leegte die ik nooit heb gesloten.
Het is hier koud en ik weet niet waarom ik je niet vergeet.
Ik val hierin opnieuw, en opnieuw, en opnieuw, en opnieuw.
Ik heb een leegte die ik nooit heb gesloten.
Het is hier koud en ik weet niet waarom ik je niet vergeet.
Ik val hier opnieuw in, en opnieuw, en opnieuw, en opnieuw. Geen wonder dat mijn hart nu voorzichtig te werk gaat.
Ik heb het je gegeven en jij verwaarloost het.
Ik zei toch dat ik je uiteindelijk opzij zou duwen. Ik heb het je verteld, maar het was een leugen.
De dagen gaan voorbij, de maanden gaan voorbij, de zomer komt, weer een om me te kussen. Het is een goede tijd, maar ik voel niets.
Ik heb een leegte die ik nooit heb gesloten.
Het is hier koud en ik weet niet waarom ik je niet vergeet.
Ik val hier opnieuw in, en opnieuw, en opnieuw, en opnieuw.
Ik heb een leegte die ik nooit heb gesloten.
Het is hier koud en ik weet niet waarom ik je niet vergeet.
Ik val hier opnieuw in, en opnieuw, en opnieuw, en opnieuw.
Het doet me zoveel goed, maar het is verkeerd.
En ik weet dat het leven doorgaat als jij er niet bent.
Ik heb een leegte die ik nooit heb gesloten.
Het is hier koud en ik weet niet waarom ik je niet vergeet.
Ik val hier opnieuw in, en opnieuw, en opnieuw, en opnieuw.
Ik heb een leegte die ik nooit heb gesloten.
Het is hier koud en ik weet niet waarom ik je niet vergeet.
Ik val hier opnieuw in, en opnieuw, en opnieuw, en opnieuw.