Meer nummers van Marmi
Beschrijving
Componist: Mateo Bello Gil
Componist: Adrián Mármol
Producent: Mario Milan
Producent: Mateo Bello Gil
Producent: Álvaro Más Mármol
Songtekst en vertaling
Origineel
¿Qué quieres que hagamos? Se ha acabado otro año y fuera está nevado.
Si quieres nos vamos a un lugar escondido los dos.
Contigo quiero intentarlo dos mil doscientas veintidós veces más.
Si no es en esta vida, te buscaría en todas las demás.
Tú que decías que esto era para siempre, yo que pensaba que sería el final.
Tú que eras de frío, Navidad y diciembre, y yo de la costa, cervecita y el mar.
¿Qué tal si lo intentamos dos mil doscientas veintidós veces más?
Aunque seamos distintos, mitad y mitad.
Coge mi mano, vamos sin freno, que se detenga el mundo. Seremos como Bonnie and
Clyde solo por un segundo.
Y ahora que estamos juntos, ya no me importa nada, ponle coma a ese punto.
Todas las canciones que escucho contigo me recuerdan a lo que siento por ti.
El aire en la cara, de ruta en camino, vámonos muy lejos, sin rumbo de aquí.
Contigo quiero intentarlo dos mil doscientas veintidós veces más.
Si no es en esta vida, te buscaría en todas las demás.
Tú que decías que esto era para siempre, yo que pensaba que sería el final.
Tú que eras de frío, Navidad y diciembre, y yo de la costa, cervecita y el mar.
¿Qué tal si lo intentamos dos mil doscientas veintidós veces más?
Aunque seamos distintos, mitad y mitad.
Nederlandse vertaling
Wat wil je dat we doen? Er is weer een jaar voorbij en het sneeuwt buiten.
Als je wilt, kunnen we allebei naar een verborgen plek gaan.
Met jou wil ik het nog tweeduizendtweehonderdtweeëntwintig keer proberen.
Als het niet in dit leven was, zou ik je in alle andere leven zoeken.
Jij die zei dat dit voor altijd was, ik die dacht dat dit het einde zou zijn.
Jij die van de kou, Kerstmis en december was, en ik van de kust, het bier en de zee.
Zullen we het nog tweeduizendtweehonderdtweeëntwintig keer proberen?
Hoewel we verschillend zijn, half om half.
Neem mijn hand, we gaan zonder remmen, laat de wereld stoppen. Wij zullen zijn zoals Bonnie en...
Clyde, heel even.
En nu we samen zijn, kan het me niets meer schelen, zet een komma op dat punt.
Alle liedjes waar ik met jou naar luister, herinneren me aan hoe ik over jou denk.
De lucht in het gezicht, van route naar route, laten we heel ver gaan, zonder richting vanaf hier.
Met jou wil ik het nog tweeduizendtweehonderdtweeëntwintig keer proberen.
Als het niet in dit leven was, zou ik je in alle andere leven zoeken.
Jij die zei dat dit voor altijd was, ik die dacht dat dit het einde zou zijn.
Jij die van de kou, Kerstmis en december was, en ik van de kust, het bier en de zee.
Zullen we het nog tweeduizendtweehonderdtweeëntwintig keer proberen?
Hoewel we verschillend zijn, half om half.