Meer nummers van fluente
Beschrijving
Bijbehorende uitvoerder: vloeiend
Tekstschrijver, componist: Sofia Briscese
Producent, componist, tekstschrijver: Luca Jacoboni
Songtekst en vertaling
Origineel
Sento, sento il vento da queste parti.
Non cadremo mai nelle trappole degli altri.
Sento, sento meno tutto quello che ho e vorrei chiamarti anche di notte, se si può fare a meno delle bugie, delle corse per le cose che non amo e faccio finta che ti voglia anche di giorno, ma non posso, no, non posso stare senza di te.
Ma ho guidato un'auto senza saper guidare un'auto. Ho visto da lontano che tornavi a casa piano.
Avessi potuto scegliere, mi sarei affacciata al porta del terrazzo, oh, dal quarto piano, oh.
Se mi allontano al limite, io mi accorgo che potrei davvero farlo, io potrei fare a meno, mh, delle mie bugie, delle corse per le cose che non ami.
Farai finta che ti voglia, mh, anche di giorno, mh, ma non posso, no, non posso stare senza di te.
Vorrei morire qui nei campi, con il grano che mi schiaccia.
Non chiamare più mia madre per un taglio sulle labbra, che mia madre ha già qualcuno a cui pensare.
Sono grande, mi ripeto: "Tu sei grande, non puoi stare qui, anche se è giorno".
Ma non posso immaginare, io non posso più.
Nederlandse vertaling
Ik voel, ik voel de wind hier.
Wij zullen nooit in de valkuilen van anderen trappen.
Ik voel, ik voel minder alles wat ik heb en ik zou je zelfs 's nachts willen bellen, als we het kunnen doen zonder de leugens, de haast naar de dingen waar ik niet van hou en ik doe alsof ik je zelfs overdag wil, maar ik kan niet, nee, ik kan niet zonder je zijn.
Maar ik reed auto zonder te weten hoe ik een auto moest besturen. Ik zag al van verre dat je langzaam naar huis liep.
Als ik de keuze had gehad, had ik door de terrasdeur gekeken, oh, vanaf de vierde verdieping, oh.
Als ik tot het uiterste ga, besef ik dat ik het echt zou kunnen doen, ik zou het kunnen doen zonder mijn leugens, de haast naar dingen waar je niet van houdt.
Je zult doen alsof ik je wil, mh, zelfs overdag, mh, maar ik kan niet, nee, ik kan niet zonder je zijn.
Ik zou hier in de velden willen sterven, terwijl de tarwe mij verplettert.
Bel mijn moeder niet meer over een snee in haar lippen, waar mijn moeder al iemand aan heeft om aan te denken.
Ik ben groot, ik herhaal tegen mezelf: "Je bent groot, je kunt hier niet blijven, ook al is het dag."
Maar ik kan het me niet voorstellen, ik kan het niet meer.