Meer nummers van W/N
Meer nummers van Duongg
Songtekst en vertaling
Origineel
Xin lỗi em về những chuyện mà ta đã nghĩ.
Xin lỗi em về những gì mà ta đã nói.
Vì bao câu chuyện mình lúc xưa, giờ đây chẳng thể viết tiếp được.
Chỉ là xa thôi mà, chẳng khi nào ta vừa nghĩ đến nhau.
Ba tháng năm vô tư không nhìn biết mấy.
Những chuyến xe ta đi cùng năm tháng ấy.
Giờ đây chỉ là những tấc phim, phai mờ sâu vào những kỷ niệm.
Điều duy nhất bây giờ còn nhớ chỉ là vài câu. . .
Xin lỗi vì những lời hứa, xin lỗi chẳng yêu được nữa.
Xin lỗi vì em chẳng thể đến cạnh anh mỗi khi trời đổ mưa.
Xin lỗi vì em đã đúng, xin lỗi vì anh đã sai.
Xin lỗi vì ta chẳng thể đi cùng nhau để -bây giờ cách xa.
-Chờ vòng xe thứ nhất là đón đưa em qua từng điểm hẹn ngày đầu tiên.
Góc phố đèn mờ có ngọn đèn cũ thôi hồn nỗi buồn này vào tim. Vòng xe thứ hai là cùng với em đôn nắng ngày xuân vào chiều tà.
Là thèm được nhớ nhưng rồi phải buông vây, họ gọi đó là yêu xa.
Em đâu hay biết, vẫn có người đứng chờ đợi em từ chiều khuya.
Chỉ để quan tâm em, dù biết rằng em đang bận lòng với nửa kia. Cùng một góc nhìn nhưng cảm xúc bây giờ dần trở nên vô vị.
Đứng trên chông tỉnh chỉ là mỗi góc nhìn để thấy được em và đô thị.
Ở trong thành phố, lòng đành cố gào thét khiến cổ họng khát khô.
Bây giờ là một giờ sáng, cà phê đậm hợp cùng gói pesto. Anh từng sống trong tim em, quá thời hạn nhưng rồi phải ra đi.
Thành phố hồi đó có chỉ chó và em còn hơn cả Frank Chris.
Ừm, anh cũng chỉ nghĩ về những thứ mơ mộng thôi, chứ biết thực tế khác xa vời vợi rồi.
Cũng chẳng rõ mình đã nhớ em về bao nhiêu đêm.
Nhưng mà ít nhiều gì thì anh cũng đã từng là một người -rất yêu em.
-Xin lỗi vì những lời hứa, xin lỗi chẳng yêu được nữa.
Xin lỗi vì em chẳng thể đến cạnh anh mỗi khi trời đổ mưa.
Xin lỗi vì em đã đúng, xin lỗi vì anh đã sai.
Xin lỗi vì ta chẳng thể đi cùng nhau để bây giờ cách xa.
Nederlandse vertaling
Het spijt me van wat ik dacht.
Sorry voor wat ik zei.
Door alle verhalen die ik in het verleden heb geschreven, kan ik ze nu niet blijven schrijven.
Het is gewoon een lange afstand, we denken niet eens aan elkaar.
Drie maanden en jaren van zorgeloze jaren zonder veel te weten.
De reizen die we in die jaren hebben gemaakt.
Nu zijn het slechts filmmomenten die diep in herinneringen vervagen.
Het enige wat ik me nu herinner zijn slechts een paar zinnen. . .
Sorry voor de beloften, sorry dat ik niet meer kan liefhebben.
Het spijt me dat ik niet elke keer als het regent naar je toe kan komen.
Sorry dat je gelijk had, sorry dat ik ongelijk had.
Sorry dat we niet samen kunnen gaan, nu zijn we ver uit elkaar.
-Wacht tot de eerste ronde auto's je ophaalt en je naar elk ontmoetingspunt op de eerste dag brengt.
Op een slecht verlichte straathoek staat een oude lamp die dit verdriet in mijn hart brengt. De tweede cyclus is om in de late namiddag met u mee te rijden in de lentezon.
Het is herinnerd willen worden, maar dan moeten loslaten, ze noemen het liefde op afstand.
Ik wist niet dat er sinds laat in de middag nog steeds mensen op me wachtten.
Gewoon om voor je te zorgen, ook al weet ik dat je het druk hebt met je wederhelft. Hetzelfde perspectief maar het gevoel wordt nu stilaan smakeloos.
Aan de rand van de provincie staan is slechts een perspectief om jou en de stad te zien.
In de stad probeerde mijn hart te schreeuwen, waardoor mijn keel droog werd.
Het is één uur in de ochtend, sterke koffie past goed bij een pakje pesto. Vroeger leefde je in mijn hart, voorbij je tijd, maar toen moest je weg.
De stad had toen alleen maar honden en jij was beter dan Frank Chris.
Nou, ik denk alleen aan dromerige dingen, maar ik weet dat de werkelijkheid heel anders is.
Ik weet niet hoeveel nachten ik je heb gemist.
Maar min of meer was ik ooit iemand die heel veel van je hield.
-Sorry voor de beloften, sorry dat ik niet meer kan liefhebben.
Het spijt me dat ik niet elke keer als het regent naar je toe kan komen.
Sorry dat je gelijk had, sorry dat ik ongelijk had.
Het spijt me dat we niet samen konden gaan en nu zijn we ver uit elkaar.