Meer nummers van BUSHIDO ZHO
Beschrijving
Componist: Попков Никита
Tekstschrijver: Маскуров Жоас
Songtekst en vertaling
Origineel
А!
Wicks on the beat. Yeah.
А, а, yeah.
Мы летим, и я ближе к небу.
Yeah, а, слушай, а, слушай.
Ай, разделываю как стейк в рестике, сижу на веранде с Евой, люблю тебя так же сильно, как и в день первый, как и в день встречи.
Царапали руки и плечи, твои глаза на моих запястьях и шепот о встрече.
Полумесяц на небе, пусть он светит нам ночью, я всегда буду на рэпе между дел, между прочим. Когда готовишь на кухне, я обниму тебя сзади.
Хочу твои поцелуи в нашей большой светлой хате. Тропинка, дождь и Париж.
Зачем ты грустишь? Я всегда буду рядом. Обними, мой малыш.
Эй, эй, когда деньги говорят, я могу перевести это.
Мне не важен language, Бушидо Джо и Rampage. У меня сил много в стоке, по хуям на стейджах.
Мой лейбл не был major, в душе еще тинейджер.
Помнишь, я катал на деке, такой себя скейтер, бэйби? Если я умру сегодня, то хочу смотреть на небо.
Одна цель, два глаза, где бы я не был, где бы я не был, где бы я. . . Это больнее, чем выстрел из пистолета Стечкин.
Это больно слышать, это больно знать. К сожалению, под небом ничего не вечно.
Порой плачет ребенок, а порою плачет мать. Мама Дани на небе, мы в городе, что на Волге.
Говорят, мужчины не плачут, но почему воют волки?
Мы топчем ноги, я walker, вдыхаю грусть, типа smoker. Это нельзя взять и бросить, и только память на фото. Ты справишься.
Listen, ай.
Nederlandse vertaling
A!
Wieken op de maat. Ja.
Ach, ach, ja.
We vliegen en ik ben dichter bij de lucht.
Ja, ach, luister, ah, luister.
Ja, ik snij je als een biefstuk in een resto, ik zit met Eva op de veranda, ik hou net zoveel van je als op de eerste dag, als op de dag dat we elkaar ontmoetten.
Krabde over mijn armen en schouders, jouw ogen op mijn polsen en fluisterde over een ontmoeting.
Maansikkel aan de hemel, laat hem 's nachts voor ons schijnen, ik zal tussendoor trouwens altijd op rap staan. Als je in de keuken kookt, knuffel ik je van achteren.
Ik wil je kussen in ons grote, lichte huis. Pad, regen en Parijs.
Waarom ben je verdrietig? Ik zal er altijd zijn. Knuffel mijn baby.
Hé, als geld praat, kan ik het vertalen.
Ik geef niets om taal, Bushido Joe of Rampage. Ik heb veel kracht op voorraad, de lullen op de podia interesseren me niet.
Mijn label was niet groot, ik was in hart en nieren nog een tiener.
Weet je nog, ik was aan het skaten op het dek, ik was zo'n skater, schat? Als ik vandaag sterf, wil ik naar de lucht kijken.
Eén doel, twee ogen, waar ik ook ben, waar ik ook ben, waar ik ook ben. . . Dit is pijnlijker dan een schot uit een Stechkin-pistool.
Het doet pijn om te horen, het doet pijn om te weten. Helaas duurt niets eeuwig onder de hemel.
Soms huilt een kind, en soms huilt een moeder. Dani's moeder is in de hemel, we zijn in een stad aan de Wolga.
Ze zeggen dat mannen niet huilen, maar waarom huilen wolven?
We vertrappen onze voeten, ik ben een wandelaar, ik adem verdriet in, als een roker. Dit kan niet worden meegenomen en achtergelaten, en alleen een herinnering op de foto. Je kunt het aan.
Luister, ah.