Meer nummers van JBS
Meer nummers van Karina Rose
Beschrijving
Componist Tekstschrijver, Producent: JBS
Producent, componist: Jonathan Schick
Producent, componist: Synthax
Producent, componist: Stepan Cebotarev
Masteringingenieur: Paco Bose
Tekstschrijver: Karina Rose
Tekstschrijver: Ivo Martin
Songtekst en vertaling
Origineel
Manchmal, manchmal jeden Tag, denk ich an das, was war.
An dich in meinem Arm.
Langsam, langsam wird mir klar, es wird nie mehr so wie da.
Wie wir niemals wieder waren, wie wir nie jetzt wieder waren. Wie wir nie jetzt wieder waren.
Leb in der Vergangenheit und sterb in deiner Gegenwart.
Denk nicht mehr an dich, doch leider auch nicht weniger.
Du lässt mich nicht los. Wann kann ich mir glauben, dass ich dich nicht brauche?
Wann hör ich auf, nur so zu tun, als wär der Himmel blau?
Ist für immer grau, obwohl der Wind hier draußen klingt wie du. Manchmal, manchmal jeden
Tag, denk ich an das, was war. An dich in meinem
Arm.
Langsam, langsam wird mir klar, es wird nie mehr so wie da.
Wie wir niemals wieder waren, -wie wir nie jetzt wieder waren.
-Ich versteck die Gefühle, die noch für dich sind. Red mir ein, uns geht's besser, wenn wir fremd sind.
Fühlst du so wie ich? Glaubt, man heilt es, wenn man bricht.
Alte Bilder von uns, denen steht mir die Kehle zu. Will dir schreiben, aber weiß, wir tun uns nicht mehr gut.
Leb wie -auf Entzug. Bin ich ohne dich genug?
-Manchmal, manchmal jeden Tag, denk ich an das, was war.
An dich in meinem Arm.
Langsam, langsam wird mir klar, es wird nie mehr so wie da.
Wie wir niemals wieder waren, wie wir nie jetzt wieder waren.
-Fühlst du so wie ich?
-Bleibe -allein. -Wie auf Entzug.
-Wie wir niemals wieder- -Fühlst du so wie ich?
Bleibe allein.
Wie wir niemals wieder waren, wie wir niemals wieder waren.
Nederlandse vertaling
Soms, soms elke dag, denk ik aan wat was.
Van jou in mijn armen.
Langzaam, langzaam besef ik dat de dingen nooit meer hetzelfde zullen zijn.
Hoe we nooit meer waren, hoe we nu nooit meer waren. Alsof we er nu nooit meer waren.
Leef in het verleden en sterf in je heden.
Denk niet meer aan jezelf, maar helaas niet minder.
Je laat me niet gaan. Wanneer kan ik geloven dat ik je niet nodig heb?
Wanneer stop ik met te doen alsof de lucht blauw is?
Het is voor altijd grijs, ook al klinkt de wind als jij hier. Soms, soms iedereen
dag, denk ik aan wat was. Voor jou in de mijne
Arm.
Langzaam, langzaam besef ik dat de dingen nooit meer hetzelfde zullen zijn.
Zoals we nooit meer waren, zoals we nu nooit meer waren.
-Ik verberg de gevoelens die nog steeds voor jou zijn. Vertel me dat we beter af zijn als we vreemden zijn.
Voel jij je net zoals ik? Gelooft dat wanneer je breekt, je het geneest.
Ik word misselijk van oude foto's van ons. Ik wil je schrijven, maar ik weet dat we niet langer goed voor elkaar zijn.
Leef alsof je je terugtrekt. Ben ik genoeg zonder jou?
-Soms, soms elke dag, denk ik aan wat was.
Van jou in mijn armen.
Langzaam, langzaam besef ik dat de dingen nooit meer hetzelfde zullen zijn.
Hoe we nooit meer waren, hoe we nu nooit meer waren.
- Voel jij je net zoals ik?
-Blijf alleen. -Alsof je je terugtrekt.
-Vind ons nooit meer leuk- -Voel je je net als ik?
Blijf alleen.
Hoe we nooit meer waren, hoe we nooit meer waren.