Meer nummers van Deobson
Meer nummers van Worek
Beschrijving
Uitgebracht op: 16-01-2026
Songtekst en vertaling
Origineel
Jak uciekam z miasta, to także dlatego, że w tłumie się nigdy nie płaczę.
Już dawno przestali się wszyscy tam modlić i mało kto pamięta pacierz.
Klasyczny hat trick, prochy, rozwód, terapię.
Rzadko ktoś jeszcze tam walczy, chyba że nad ranem z kacem. Na mieście niewiele się dzieje, to szybko zapominam, co to jest FOMO.
Spokój na bani. Chata gdzieś na wsi, Mazowsze jest wiosną piękniejsze niż Bali.
Wiadomo, nikt mi nie krzyczy, że Bóg, że ojczyzna, że honor.
Nikt mi nie mówi, że ci, co tu stali, to spoko, a tamci to ZOMO.
Ważna jest zawsze rodzina, srebro czy ołów, plata o plomo. Nigdy nie kraczę jak inni. Czarny to może charakter.
Trudno pomylić mnie z wroną. Siedzę na chacie jak kękę, cesarz i jak astronom.
Patrzę w niebo, sprzyja mi chyba dziś układ planet. Awers czy rewers? Rzucam monetą.
Jak uciekam z miasta, to także dlatego, że w tłumie się nigdy nie płaczę.
Już dawno przestali się wszyscy tam modlić i mało kto pamięta pacierz.
Klasyczny hat trick, prochy, rozwód, terapię. Rzadko ktoś jeszcze tam walczy, chyba że nad ranem z kacem.
Kiedyś na Lotnych ja uciekałem, teraz mi z pola widzenia ucieka peleton.
W starym regale po dziadka Kasi znalazłem skitrany żeton. Maria rysuje coś kredą.
Sąsiad coś kosi za miedzą. Kumpel mi pisze, że Santi awansował z Realem Oviedo.
Czterdzieści na karku i tyle kontuzji. I co? I co? I można.
I chociaż to frazes, to może być dobrze, jak było. Co? Co? Koszmar.
Pływam kajakiem w weekendy Pilicą i czuję się trochę jak bosman. Łopata to przecież nie szlachcic.
Może dlatego ostatnio najlepiej się czuję na wioskach.
Jak uciekam z miasta, to także dlatego, że w tłumie się nigdy nie płaczę.
Już dawno przestali się wszyscy tam modlić i mało kto pamięta pacierz. Klasyczny hat trick, prochy, rozwód, terapię.
Rzadko ktoś jeszcze tam walczy, chyba że nad ranem z kacem.
Jak uciekam z miasta, to także dlatego, że w tłumie się nigdy nie płaczę.
Już dawno przestali się wszyscy tam modlić i mało kto pamięta pacierz.
Klasyczny hat trick, prochy, rozwód, terapię.
Rzadko ktoś jeszcze tam walczy, chyba że nad ranem z kacem.
Nederlandse vertaling
Als ik wegloop uit de stad, komt dat ook omdat ik nooit huil in een menigte.
Iedereen is daar al lang geleden gestopt met bidden en vrijwel niemand herinnert zich de gebeden.
Klassieke hattrick, drugs, echtscheiding, therapie.
Zelden vecht daar nog iemand, behalve 's ochtends met een kater. Er is niet zoveel te beleven in de stad, waardoor ik snel vergeet wat FOMO is.
Rust en stilte. Een huisje ergens op het platteland, Mazovië is in de lente mooier dan Bali.
Natuurlijk schreeuwt niemand tegen mij over God, land, eer.
Niemand vertelt me dat degenen die hier stonden cool waren en degenen die daar stonden ZOMO waren.
Familie is altijd belangrijk, zilver of lood, plata o plomo. Ik kras nooit zoals anderen. Zwart is misschien een karakter.
Het is moeilijk om mij te verwarren met een kraai. Ik zit in de hut als een sukkel, een keizer en een astronoom.
Ik kijk naar de lucht, de opstelling van de planeten lijkt mij vandaag gunstig te zijn. Voorzijde of achterzijde? Ik gooi een muntje op.
Als ik wegloop uit de stad, komt dat ook omdat ik nooit huil in een menigte.
Iedereen is daar al lang geleden gestopt met bidden en vrijwel niemand herinnert zich de gebeden.
Klassieke hattrick, drugs, echtscheiding, therapie. Zelden vecht daar nog iemand, behalve 's ochtends met een kater.
Vroeger rende ik weg op Lotni, maar nu rent het peloton uit mijn zicht.
Ik heb een Skitra-fiche gevonden in de oude boekenkast van Kasia's grootvader. Maria tekent iets met krijt.
De buurman is iets aan het maaien in de achtertuin. Mijn vriend schrijft mij dat Santi promotie heeft gemaakt bij Real Oviedo.
Veertig jaar later en zoveel blessures. Dus wat? Dus wat? En dat kan.
En hoewel het een cliché is, kan het goed zijn zoals het was. Wat? Wat? Nachtmerrie.
In het weekend kajak ik op de Pilica-rivier en voel ik me een beetje een bootsman. Een schop is tenslotte geen edelman.
Misschien voel ik me daarom de laatste tijd het beste in dorpen.
Als ik wegloop uit de stad, komt dat ook omdat ik nooit huil in een menigte.
Iedereen is daar al lang geleden gestopt met bidden en vrijwel niemand herinnert zich de gebeden. Klassieke hattrick, drugs, echtscheiding, therapie.
Zelden vecht daar nog iemand, behalve 's ochtends met een kater.
Als ik wegloop uit de stad, komt dat ook omdat ik nooit huil in een menigte.
Iedereen is daar al lang geleden gestopt met bidden en bijna niemand herinnert zich de gebeden.
Klassieke hattrick, drugs, echtscheiding, therapie.
Zelden vecht daar nog iemand, behalve 's ochtends met een kater.