Meer nummers van Mahmood
Beschrijving
Zanger: Mahmood
Producent: Marcello Guava
Producent, componist: Paolo Buonvino
Componist Tekstschrijver: Alessandro Mahmoud
Componist: Marcello Grilli
Songtekst en vertaling
Origineel
Dov'eri tu?
Dov'ero io? Non sembrava più così importante.
Quel bacio sulle labbra tue, come un sogno che non tornerà.
E non tornerà.
Proverò a riempire i giorni dagli sbagli che fottono l'anima.
Amore mio, da qui sento sempre più forte questo vento d'Africa.
Nel tuo sguardo indifferente ci sono oceani di cose non dette, come le cose che non rifaremo mai, mai.
Come chiederci: come stai?
Questo ti voglio bene era per sempre, perso tra le cose non dette.
Cos'eri tu? Cos'ero io?
Credo niente fosse più importante.
Non vedo più cadere giù sulle pagine lacrime sempre più aride, fingere non è mai stato più facile.
Proverò a riempire i giorni dagli sbagli che fottono l'anima.
Amore mio, da qui sento sempre più forte questo vento d'Africa.
Nel tuo sguardo indifferente ci sono oceani di cose non dette, come le cose che non rifaremo.
Ogni volta che penso a noi, ci ho lì seduto a quel tavolo, vecchie domande tornano da me.
Se un sorriso mi distrae, giuro, riprovo a rivivere al sorgere dell'alba.
Proverò a riempire i giorni dagli sbagli che fottono l'anima.
Amore mio, da qui sento sempre più forte questo vento d'Africa.
Nel tuo sguardo indifferente ci sono oceani di cose non dette, come le cose che non rifaremo mai, mai.
Come chiederci: come stai?
Nederlandse vertaling
Waar was je?
Waar was ik? Het leek niet zo belangrijk meer.
Die kus op je lippen, als een droom die niet meer terugkomt.
En hij komt niet terug.
Ik zal proberen de dagen te vullen met de fouten die de ziel verpesten.
Mijn liefste, vanaf hier voel ik deze Afrikaanse wind steeds sterker.
In je onverschillige blik zijn er oceanen van dingen die onuitgesproken blijven, zoals de dingen die we nooit meer zullen doen.
Hoe kunt u ons vragen: hoe gaat het met u?
Dit ik hou van je was voor altijd verloren tussen de onuitgesproken dingen.
Wat was jij? Wat was ik?
Ik denk dat niets belangrijker was.
Ik zie niet langer steeds drogere tranen over de pagina's vallen, doen alsof was nog nooit zo eenvoudig.
Ik zal proberen de dagen te vullen met de fouten die de ziel verpesten.
Mijn liefste, vanaf hier voel ik deze Afrikaanse wind steeds sterker.
In je onverschillige blik zijn er oceanen van dingen die onuitgesproken blijven, zoals de dingen die we niet nog een keer zullen doen.
Elke keer als ik aan ons denk, terwijl we daar aan die tafel zitten, komen er oude vragen bij me terug.
Als een glimlach me afleidt, zweer ik dat ik bij zonsopgang zal proberen weer te leven.
Ik zal proberen de dagen te vullen met de fouten die de ziel verpesten.
Mijn liefste, vanaf hier voel ik deze Afrikaanse wind steeds sterker.
In je onverschillige blik zijn er oceanen van dingen die onuitgesproken blijven, zoals de dingen die we nooit meer zullen doen.
Hoe kunt u ons vragen: hoe gaat het met u?