Meer nummers van Marta Soto
Beschrijving
Akoestische gitaar: David Loyola
Programmering: David Loyola
Mengingenieur: Emilio Mercader
Meester: Emilio Mercader
Programmering: Fabricio San Martin Heysen
Mengingenieur: Kike Bosch
Meester: Kike Bosch
Elektrische gitaar: Mario Ocepek
Programmering: Mario Ocepek
Producent: Marta Soto
Zang: Marta Soto
Producent: MercaderLab
Schrijver: Marta Soto Martín
Songtekst en vertaling
Origineel
Me hablaron de ti, y nadie dijo nada bueno.
El río al final se desbordó por cada extremo.
El tiempo pone todo en su lugar, mañana será tarde para echar la vista atrás, atrás.
Yo tengo la conciencia tranquila.
Y tú, que te vestiste besando y las mataste callando, que no dejaste de hablar de ti.
Y tú, con la traición en los labios, mecanizado el abrazo, no entiendo cómo pude estar ahí.
Pero tengo la conciencia tranquila.
Siempre tuve claro que mis pies tocaban bien la tierra, aunque tú quisieras alejarme de la realidad.
Tanto tienes, tanto vales, me da tanta pena. . .
Pero dime, ¿quién te espera al regresar?
Yo tengo la conciencia tranquila.
Y tú, que te vestiste besando y las mataste callando, que no dejaste de hablar de ti.
Y tú, con la traición en los labios, mecanizado el abrazo, no entiendo cómo pude estar ahí.
Tú, oh, oh, oh, y tú, oh, oh.
Y todo lo que no te dije ya no me lo acuerdo.
El suelo que una vez pisé lo convertiste en barro.
Y todo lo que me guardé, hoy puedes escucharlo.
Ganar para después perder, perdí para sanarlo.
Y tú, oh, oh, y tú, oh.
Y tú, con la traición en los labios, mecanizado el abrazo, no entiendo cómo pude estar ahí.
Y tú, oh, oh, oh, y tú, oh, oh.
Tú, oh, oh, oh, y tú, oh, oh.
Tengo la conciencia tranquila.
Nederlandse vertaling
Ze vertelden me over jou, en niemand zei iets goeds.
De rivier stroomde uiteindelijk aan beide uiteinden over.
De tijd zet alles op zijn plaats, morgen zal het te laat zijn om terug te kijken, terug.
Ik heb een zuiver geweten.
En jij, die zich aankleedde door te kussen en hen vermoordde door te zwijgen, die niet ophield over jezelf te praten.
En jij, met verraad op je lippen, gemechaniseerde knuffel, ik begrijp niet hoe ik daar kon zijn.
Maar ik heb een zuiver geweten.
Het was mij altijd duidelijk dat mijn voeten de grond goed raakten, ook al wilde je mij distantiëren van de werkelijkheid.
Je hebt zoveel, je bent zo waardevol, het maakt me zo verdrietig. . .
Maar vertel me eens, wie wacht er op je als je terugkomt?
Ik heb een zuiver geweten.
En jij, die zich aankleedde door te kussen en hen vermoordde door te zwijgen, die niet ophield over jezelf te praten.
En jij, met verraad op je lippen, gemechaniseerde knuffel, ik begrijp niet hoe ik daar kon zijn.
Jij, oh, oh, oh, en jij, oh, oh.
En alles wat ik je niet vertelde, herinner ik me niet meer.
De grond waar ik ooit op liep, veranderde in modder.
En alles wat ik voor mezelf achterhield, kun je vandaag beluisteren.
Winnen om vervolgens te verliezen, ik verloor om het te genezen.
En jij, oh, oh, en jij, oh.
En jij, met verraad op je lippen, gemechaniseerde knuffel, ik begrijp niet hoe ik daar kon zijn.
En jij, oh, oh, oh, en jij, oh, oh.
Jij, oh, oh, oh, en jij, oh, oh.
Ik heb een zuiver geweten.