Meer nummers van Şanışer
Beschrijving
Componist Tekstschrijver: Sarp Palaur
Studioproducent: Şanışer
Mengingenieur: Kadim Tekin
Masteringingenieur: Kadim Tekin
Songtekst en vertaling
Origineel
Gönlümden kafileler geçmiş olsa da içim hep yalnızlık dolu.
Kurşunlar çok yakınımdan geçmiş olsa da terk etmem yolu.
Yıllar süren reddedişler, ruhumu defnedişler.
Düzinelerce derdim karşılığında yek sevinçler. Siyahlar gardiyan olmuş, kapımda beklemişler.
Bir güvercin uçurmuşum göğe, adına rap demişler.
Bizi sevmemişler, belki de bu yüzden böyleyiz dostum esmemiş yel, yanmışız esmemiş yel.
Resimlerde mutlu göründüğümüze bakma, herkes güler resimlerde. Yalan söyler hep resimler.
Evet her şeyim var, kötü gitmiyor pek değişler.
Ama hâlâ aynı kabuslar, hep aynı bekleyişler. Parayla azalmaz çünkü içimdeki cengedişler.
Daralır ruhun yine, sadece oturduğun ev genişler.
Gerisi pek değişmez ya da ne bileyim işte. . . Saçmalıyorum çünkü hâlâ bin kat öfkem yanıyor.
Zormuş mutlu olmak inan bana, sarayları olup hâlâ mutsuz olan diktatörler tanıyorum.
Vardım gibi, bir yere vardım gibi.
Yangın gibi kor eden dünya kandır beni artık, kandır beni.
Dök yoluma huzur kokan çiçekler.
Gönlümden kafileler geçmiş olsa da içim hep yalnızlık dolu.
Kurşunlar çok yakınımdan geçmiş olsa da terk etmem yolu.
Dilimde hâlâ basatın şiiri. On yıldan çoktur yazarım Hasan'ı giyinip.
Savaşıp dururum Tanrıyla ama aramız iyidir.
Çünkü içim şeytan dolu olsa da vazgeçmem, haykırırım göğe ararım iyilik. Dilimde Hasan'ın şiiri.
Yaşarım yaralı bitkin, ruhum Zerdüşt, sakalım kirli. Saygınız paraya göre mi dostum?
Sikeyim parayı titre. Benim sarayım şiirim, başımı eğmem, yaşarım dimdik.
Para bir başarı değil ki, sürekli yaradır yamak. Saklamam apaçık kavgam, denizde kabarır dalga.
Ben ölüme atlarım kayalıklardan. Beton bir zindanın içinde, yollarım kapalı kardan.
Biçare nefes almaya çalışırım ufacık aralıklardan. İsteğim baharı tatmak.
Payımı aldım suni başarılardan ve anladım yalanmış tüm yaşanılanlar.
Dışarıdan güçlü durduğuma bakma, içimde -ağır yaralılar var.
-Gönlümden kafileler geçmiş olsa da içim hep yalnızlık dolu.
Kurşunlar çok yakınımdan geçmiş olsa da terk etmem yolu.
Oooo!
Nederlandse vertaling
Ook al zijn er karavanen door mijn hart gegaan, mijn hart is altijd vol eenzaamheid.
Ook al passeerden de kogels heel dicht bij mij, ik wilde de weg niet verlaten.
Jaren van afwijzing, mijn ziel begraven.
Tientallen van mijn problemen, slechts één vreugde ervoor terug. Zwarte mensen werden bewakers en wachtten bij mijn deur.
Ik vloog een duif de lucht in, ze noemden het rap.
Ze hielden niet van ons, misschien zijn we daarom zo, mijn vriend, de wind waaide niet, we werden verbrand door de wind die niet waaide.
Kijk ons niet blij kijken op de foto's, iedereen lacht op de foto's. Foto's liegen altijd.
Ja, ik heb alles, het gaat niet slecht, er is niet veel veranderd.
Maar nog steeds dezelfde nachtmerries, altijd dezelfde verwachtingen. Het neemt niet af met geld, omdat de oorlog in mij prikt.
Je ziel wordt weer smal, alleen het huis waarin je woont wordt groter.
De rest verandert niet veel, of ik weet het niet. . . Ik dwaal af omdat mijn woede nog steeds duizendvoudig brandt.
Geloof me, het is moeilijk om gelukkig te zijn. Ik ken dictators die paleizen hebben en nog steeds ongelukkig zijn.
Het is alsof ik ben aangekomen, ik ben ergens aangekomen.
De wereld die brandt als vuur houdt mij nu voor de gek, houdt mij voor de gek.
Herfstbloemen die naar vrede ruiken op mijn pad.
Ook al zijn er karavanen door mijn hart gegaan, mijn hart is altijd vol eenzaamheid.
Ook al passeerden de kogels heel dicht bij mij, ik wilde de weg niet verlaten.
De poëzie van Basat ligt nog steeds op mijn tong. Ik schrijf al meer dan tien jaar over Hasan.
Ik blijf vechten met God, maar we staan op goede voet.
Want ook al ben ik vol kwaad, ik geef niet op, ik schreeuw naar de hemel en zoek het goede. Het gedicht van Hasan ligt op mijn tong.
Ik leef gewond en uitgeput, mijn ziel is Zarathoestra, mijn baard is vuil. Is jouw respect gebaseerd op geld, mijn vriend?
Fuck het geld, schud het. Mijn paleis is mijn poëzie, ik buig mijn hoofd niet, ik leef rechtop.
Geld is geen prestatie, het is altijd een kwestie van geld verdienen. Ik verberg mijn openlijke gevecht niet, de golf zwelt aan in de zee.
Ik spring van de rotsen mijn dood tegemoet. In een betonnen kerker zijn mijn wegen bedekt met sneeuw.
Ik probeer wanhopig door kleine gaatjes te ademen. Mijn wens is om de lente te proeven.
Ik had mijn deel van kunstmatig succes en besefte dat alles wat er gebeurde een leugen was.
Kijk niet hoe sterk ik er aan de buitenkant uitzie, er zitten ernstig gewonde mensen binnen.
-Ook al zijn er karavanen door mijn hart gegaan, mijn hart is altijd vol eenzaamheid.
Ook al passeerden de kogels heel dicht bij mij, ik wilde de weg niet verlaten.
Ooooo!