Meer nummers van Şanışer
Beschrijving
Uitgevoerd door Shanysher en Melike Ozdemir
Tekst en muziek: Shanysher
Producent: Shanysher
Regie: Shanysher
Mixen en masteren: Kadim Tekin
Grafisch ontwerp: Isa Güngör
Songtekst en vertaling
Origineel
Ah.
Bu cihana yazılmış kaçıncı mektup? Kaçıncı itiraf yazısı?
Bir haçı kılavuz gibi ölüme iştiyak gerisi.
Nasırlı gönlün ihtiyar yenisi. Dilimizde nağ tamamm, ucuz bir şiirin albenisi.
Yanaşmış kıyıya düşman itilaf gemisi.
Çaresiz izlemişiz simsiyah denizi.
Kalmamış sevgimizin hiçbir kalpte izi.
Yaşamak zormuş ama iyi ki var demişiz.
Ölmüş içimizde bin ilham perisi, sırtımızda pis bir hançer izi.
Sanki biz kurak çöllerde kavrulurken Tanrı susamış kana ve içmiş Akdeniz'i.
Çok zormuş dostum yaşamak. Bu yüzden kınamamak gerekmiş hiçbir vazgeçişi.
Baksana meğer dünya öldürmüş onca insanı, biz anlamamışız, adına intihar demişiz.
Kimimiz ihtişam, kimimiz ihtiras, kimimiz iktidar delisi.
Oysa yalnızca doğmak ve ölmek gerçekmiş.
-Küçük bir ihtimal gerisi.
-Bu, bu karanlığın içinde yapayalnız kalmışız.
Divane gönlüm yorgun düşmüş. Yanmışım, insanlar sessiz.
Hüsran hepsi.
Biçare herkes yorgun düşmüş. Kör ve mahzus yanlar sessiz.
Hüsran hepsi.
Ah, geziyorum şehri meydanları.
Martıların bile yok eski heyecanları.
Unut git köşelerinde eski tezgâhların, sessiz esnafların, çamurdan simsiyah olmuş rengi meydanların. Gönlü zengin memleketin evsiz evlatları.
Küsmüş mahallelerine, sevmiş ekranları.
Gerçek hep karanlık olduğundan tatlı gelmiş sanal dünyanın ışıklı renkli reklamları.
Öyle pisle çarpıtmış ki bu devrin kavramları, normalleştirmişler kötülüğü, bencil davranmayı.
O kadar aşağılık olmuş ki âdemoğlu artık insanlardan daha çok seviyorum evcil hayvanları.
Özlüyorum eski bayramları. Kulaklarımda manasızlığın keskin naraları.
Yeni günler, yeni çıkan şarkılar gibi aynı. Kulağa hoş geliyorlar ama eksik anlamları.
Divane gönlüm yorgun düşmüş. Yanmışım, insanlar sessiz.
Hüsran hepsi.
Biçare herkes yorgun düşmüş.
Kör ve mahzus yanlar sessiz.
Hüsran hepsi. Hüsran hepsi.
Nederlandse vertaling
Ah.
Hoeveel brieven zijn er naar deze wereld geschreven? Welke bekentenisbrief?
De rest is een verlangen naar de dood zoals een kruis een gids is.
De oude van je eeltige hart. In onze taal is rijm prima, de charme van een goedkoop gedicht.
Een vijandelijk geallieerd schip meerde aan de kust aan.
Hulpeloos keken we naar de pikzwarte zee.
Er is in geen enkel hart een spoor van onze liefde meer te vinden.
Het leven is moeilijk, maar we zijn blij dat we het hebben.
Duizend muzen zijn dood in ons, een vuile dolkvlek op onze rug.
Het is alsof God dorst naar bloed en de Middellandse Zee dronk terwijl wij uitgedroogd waren in de dorre woestijnen.
Het leven is erg moeilijk, mijn vriend. Daarom moeten we het opgeven niet veroordelen.
Kijk, het blijkt dat de wereld zoveel mensen heeft gedood, we begrepen het niet, we noemden het zelfmoord.
Sommigen van ons zijn gek op grootsheid, sommigen van ons zijn gek op ambitie, sommigen van ons zijn gek op macht.
Alleen geboren worden en sterven zijn echter reëel.
-Er is een kleine kans op de rest.
-We worden alleen gelaten in deze duisternis.
Mijn bankhart is moe. Ik ben verbrand, mensen zijn stil.
Het is allemaal teleurstelling.
Iedereen was hulpeloos en moe. De blinde en private delen zijn stil.
Het is allemaal teleurstelling.
Ah, ik dwaal rond over de stadspleinen.
Zelfs meeuwen hebben hun oude opwinding niet meer.
Vergeet de oude kraampjes in de hoeken, de stille handelaars, de pleinen waarvan de kleur zwart is van de modder. Dakloze kinderen van het hartrijke land.
Hij was boos op zijn buurten en hield van de schermen.
Omdat de werkelijkheid altijd donker is, lijken de heldere en kleurrijke advertenties van de virtuele wereld lieflijk.
De concepten van dit tijdperk hebben het zo ernstig verdraaid dat ze kwaadaardig en egoïstisch gedrag hebben genormaliseerd.
Zoon van Adam, het is zo verachtelijk geworden dat ik nu meer van huisdieren houd dan van mensen.
Ik mis de oude feestdagen. Scherpe kreten van zinloosheid in mijn oren.
Nieuwe dagen zijn hetzelfde als nieuwe liedjes. Ze klinken goed, maar missen betekenis.
Mijn bankhart is moe. Ik ben verbrand, mensen zijn stil.
Het is allemaal teleurstelling.
Iedereen was hulpeloos en moe.
De blinde en private delen zijn stil.
Het is allemaal teleurstelling. Het is allemaal teleurstelling.