Meer nummers van МУР
Meer nummers van Artem Pivovarov
Beschrijving
Producent: Віктор Ткаченко
Producent, Mastering Engineer, Mixing Engineer: Pasha Chornyy
Tekstschrijver: Олександр Хоменко
Songtekst en vertaling
Origineel
Сину мій, не виходь на вулицю!
Хмари димні на місто сунуться.
Краще вдома сиди, пограй, поспігунка пиріг ковтай.
Рідна моя, кохана, мила, може, я у ту. . .
ти давно хотіла?
Або туди, скажи, куди піду, то з тобою піти, хоча б тебе одну.
Друже мій, давай, не питай.
Все кидай, їдь, не зволікай. Повернешся потім, за тиждень, може.
Мені подякуєш, ну не крив рожу. Я не можу касати, благаю, почуй!
Іншим не кажи, себе рятуй.
Мовчи, мовчи, нікому не кажи.
Тепер наші сліди наскриють років тисячі.
Мовчи, мовчи, нікому не кажи.
Стільки вже брехні, що саме повітря болі.
"Нікому не кажи" - це наказ згори.
Тільки речі свої треба випрати, краще викиньте або залиште, вам яка різниця? Вас полишать ще.
Там сто десять кілометрів, вважайте двісті. Товаришу Кравчук, ви чого такий кислий? Товаришу Кравчук, не треба питань.
Ви комуніст чи ні? Давайте без вагань. Вам же до параду треба готуватись.
Вас чекають діти. Ну чого боятись? Чи ви забули свої обов'язки?
-Не забув. -То марш, Леоніду, виконуйте!
Мовчи, мовчи, мовчи.
Нікому не кажи, обличчя червоніє - це бо сонце нагорі.
Мовчи, мовчи, мовчи.
Нікому не кажи, присмак металевий - це заводи на Весні.
Рідна моя, кохана, мила, будь ласка, вивези замісто сина і твоє пальто.
Там до сіри смуги, викінчись поли.
Я благаю, люба, бо так треба, чуєш?
Почуй мене, -іншим не кажи! -Рятуй лише себе.
Він залишиться тут, щоб був парад взірцем.
Майже двісті тисяч душ на п'ятсот рентген.
Мовчи, мовчи, мовчи.
Нікому не кажи, тепер наші сліди наскриють років тисячі. Мовчи, мовчи, мовчи.
Нікому не кажи, стільки вже брехні, що саме повітря болі.
Nederlandse vertaling
Mijn zoon, ga niet naar buiten!
Rookwolken drijven over de stad.
Het is beter om thuis te blijven, te spelen, een fluitje van een cent te eten.
Mijn geboorteland, geliefde, lieve, misschien ben ik daar. . .
wil je al heel lang?
Of vertel me waar ik heen ga, dan ga ik met je mee, ook al ben je alleen.
Mijn vriend, kom op, vraag het niet.
Laat alles vallen, ga, wacht niet langer. Je komt later terug, misschien over een week.
Je zult me bedanken, maar trek geen gezicht. Ik kan niet aanraken, ik smeek, hoor!
Vertel het niet aan anderen, red jezelf.
Zwijg, zwijg, vertel het aan niemand.
Nu zullen onze sporen duizenden jaren bestrijken.
Zwijg, zwijg, vertel het aan niemand.
Er zijn al zoveel leugens dat de lucht pijn doet.
‘Vertel het aan niemand’ is een bevel van bovenaf.
Alleen je spullen mogen gewassen worden, je kunt ze beter weggooien of laten liggen, wat is voor jou het verschil? Ze zullen je weer verlaten.
Er zijn honderdtien kilometer, tel tweehonderd. Kameraad Kravchuk, waarom ben je zo zuur? Kameraad Kravchuk, geen vragen nodig.
Ben je communist of niet? Laten we zonder aarzeling gaan. Je moet je voorbereiden op de parade.
Kinderen wachten op je. Tja, waar moet je bang voor zijn? Bent u uw taken vergeten?
- Ik ben het niet vergeten. - Dus marcheer, Leonid, doe het!
Zwijg, zwijg, zwijg.
Vertel het aan niemand: je gezicht is rood; dat komt omdat de zon op is.
Zwijg, zwijg, zwijg.
Vertel het aan niemand, de metaalachtige nasmaak komt van de fabrieken in Vesna.
Mijn liefste, geliefde, lieve, neem alsjeblieft je jas weg in plaats van mijn zoon.
Er is een grijze streep, de velden zijn voorbij.
Ik smeek je, lieverd, omdat het moet, hoor je?
Luister naar mij, vertel het niet aan anderen! - Bespaar alleen jezelf.
Hij zal hier blijven om een modelparade te zijn.
Bijna tweehonderdduizend zielen voor vijfhonderd röntgenfoto's.
Zwijg, zwijg, zwijg.
Vertel het aan niemand, nu zullen onze sporen duizenden jaren bestrijken. Zwijg, zwijg, zwijg.
Vertel het aan niemand, er zijn zoveel leugens dat de lucht pijn doet.