Meer nummers van Adi Nowak
Beschrijving
Componist Tekstschrijver, zanger: Adi Nowak
Muziekproductie, Componist: Voyty
Mengingenieur, masteringingenieur: Wojciech Warmijak
Songtekst en vertaling
Origineel
Wygina mi szyję renifer i gryf, zgubiony na lądzie wśród liter i cyfr, i ognia, i lodu, i wojen, i głodu, gdzie chudłem od prochu i tyłem od piw.
Czy życie mi miłe, czy życie mi złe?
Zobaczyć idyllę chciałem tylko tyle: na ziemi niczyjej przekimać przedwiośnie, ululany w objęciach syren i nimf.
Wieściłem, bawiłem publikę i dziwem, zadziwem marszczyłem im brwi.
By zaznać spokoju, błądziłem od domu do domu, dzwoniłem i nie wpuścił nikt. .
Wyglądam jak flejtuch i oczy mam sine od pracy po zmierzchu i serotoninę ukradła mi ta gra pozorów i kłamstwa, i splendor, i blichtr.
, gąszczu fałszywek, gdy świeci Jupiter i kochają na niby.
Ty ciekawe, co widzą, kiedy patrzą w zwierciadła? I ciekawe, jacy są, gdy spuszczeni ze smyczy? .
Gdy nie ma kaganca, się nikt, więc nikt nie gryzie, nie kryją buractwa i kiedy są pod wpływem, stoją w gównie po szyję. Chcę być jak astronauta. Chcę być ponad tym syfem.
Wygina mi szyję renifer i gryf, zgubiony na lądzie wśród liter i cyfr, i ognia, i lodu, i wojen, i głodu, gdzie chudłem od prochu i tyłem od piw.
Czy życie mi miłe, czy życie mi złe?
Zobaczyć idyllę chciałem tylko tyle: na ziemi niczyjej przekimać przedwiośnie, ululany w objęciach syren i nimf.
Majaczymy o pokoju i kasie na remont, dobrym zdrowiu i o szczytach jak Jaś Mela, ale nie umiemy kochać i przestać zabijać zwierząt.
Nawet w naszych głowach Armagedon mieszka tam od wieków. Jam mieszanką cnoty i uzależnienia.
Gdy głoduje we mnie wilczur, chcę z nią zrobić sacrum, tak jak Mezo. Wtedy wrzeszczy we mnie biskup.
Dosyć mam już kazań jego, tak jak czekania na przyszłość, w której mnie docenią.
, a moja tułaczka się nie skończy u celu i wreszcie się zaćpał. .
Wtedy napis "porażka" na grobie wygraweruj go. Nić łez się nie waż tak. .
Choć bili mi bratka, bardziej bili Adiego i wrzucili do bagna, kiedy łechtali ego i stałem w nim po szyję. Kiedy się wykadziam, proszę Boże, daj siłę!
Wygina mi szyję renifer i gryf, zgubiony na lądzie wśród liter i cyfr, i ognia, i lodu, i wojen, i głodu, gdzie chudłem od prochu i tyłem od piw.
Czy życie mi miłe, czy życie mi złe?
Zobaczyć idyllę chciałem tylko tyle: na ziemi niczyjej przekimać przedwiośnie, ululany w objęciach syren i nimf.
Nederlandse vertaling
Mijn nek is gebogen door een rendier en een griffioen, verdwaald op het land tussen letters en cijfers en vuur en ijs en oorlogen en honger, waar ik aan het afvallen was door buskruit en door bier.
Is het leven goed voor mij of is het leven slecht voor mij?
Het enige wat ik wilde zien was een idylle: de vroege lente doorslapen in niemandsland, gesust in de armen van zeemeerminnen en nimfen.
Ik kondigde aan, vermaakte het publiek en fronste vol verwondering hun wenkbrauwen.
Om rust te vinden, dwaalde ik van huis tot huis, belde, en niemand liet me binnen.
Ik zie eruit als een sloddervos en mijn ogen zijn blauw van het werken in het donker en mijn serotonine is gestolen door dit spel van schijn en leugens en pracht en glitter.
, een struikgewas van vervalsingen, wanneer Jupiter schijnt en ze doen alsof ze liefhebben.
Vraag je je af wat ze zien als ze in de spiegel kijken? En ik vraag me af hoe ze zijn als ze losgelaten worden? .
Als er geen snuit is, bijt niemand, dus bijt niemand, ze verbergen hun onzin niet en als ze onder invloed zijn, staan ze tot aan hun nek in de stront. Ik wil als een astronaut zijn. Ik wil boven deze onzin staan.
Mijn nek is gebogen door een rendier en een griffioen, verdwaald op het land tussen letters en cijfers en vuur en ijs en oorlogen en honger, waar ik aan het afvallen was door buskruit en door bier.
Is het leven goed voor mij of is het leven slecht voor mij?
Het enige wat ik wilde zien was een idylle: de vroege lente doorslapen in niemandsland, gesust in de armen van zeemeerminnen en nimfen.
We fantaseren over een kamer en geld voor renovatie, een goede gezondheid en pieken als Johnny Mel, maar we kunnen niet houden van dieren en stoppen met het doden ervan.
Zelfs in ons hoofd leeft Armageddon daar al eeuwen. Ik ben een mengeling van deugd en verslaving.
Als de wolfshond in mij honger heeft, wil ik er, net als Mezo, een heilige ruimte mee maken. Dan schreeuwt de bisschop in mij.
Ik heb genoeg van zijn preken en genoeg van het wachten op een toekomst waarin ik gewaardeerd zal worden.
, en mijn omzwervingen zouden niet eindigen op mijn bestemming en hij werd uiteindelijk high. .
Graveer vervolgens het woord ‘mislukking’ op het graf. Een draad van tranen, durf niet. .
Ook al sloegen ze mijn broer, ze sloegen Adi nog meer en gooiden hem in het moeras terwijl ze mijn ego kietelden en ik er tot aan mijn nek in stond. Als ik ga liggen, alstublieft God, geef mij kracht!
Mijn nek is gebogen door een rendier en een griffioen, verdwaald op het land tussen letters en cijfers en vuur en ijs en oorlogen en honger, waar ik aan het afvallen was door buskruit en door bier.
Is het leven goed voor mij of is het leven slecht voor mij?
Het enige wat ik wilde zien was een idylle: de vroege lente doorslapen in niemandsland, gesust in de armen van zeemeerminnen en nimfen.