Meer nummers van El Último De La Fila
Beschrijving
Bas: Antonio Fidel
Mixer, producent: David Tickle
Ingenieur: Ian Cooper
Drums: Juan Carlos Garcia
Zang: Manolo Garcia
Gitaar, keyboards, producer: Quimi Portet
Hammond-orgel: Simon Clark
Componist: Manuel García García-Pérez
Componist: Quimi Portet
Songtekst en vertaling
Origineel
En la niebla de la noche mora el ángel de la confusión. ¡Oh, oh!
Dulce y cruel invierno.
Y en la triste hora de marchar, tras la tregua que el amor me da, ¡oh, oh!
, con tus besos.
¡Oh, oh, oh!
Vuelve la risa rara, la risa del dolor, pesadilla incolor que arrulla a mi guitarra, mi hermana.
Vuelve el ventilador que me despeina el alma y la autopista gris donde se estrella el fin de semana.
Solo, en la niebla de la noche, de tus besos.
Vuelve al caos y a la confusión.
No me mientas, que no sé mentir, ¡oh, oh!
, sin ensayar.
Madrugada, hora de marchar tras la tregua que el amor me da, ¡oh, oh!
Y estoy lejos, en la niebla de la noche, de tus besos.
La risa del dolor ríe sola en mi cara, pesadilla incolor que arrulla a mi guitarra, mi hermana.
Vuelve el ventilador que me despeina el alma y la autopista gris donde se estrella el fin de semana.
Nederlandse vertaling
In de mist van de nacht woont de engel van verwarring. Uh-oh!
Zoete en wrede winter.
En in het droevige uur van vertrek, na het uitstel dat de liefde mij geeft, oh, oh!
, met jouw kussen.
Oh-oh-oh!
Het vreemde gelach keert terug, het gelach van pijn, een kleurloze nachtmerrie die mijn gitaar, mijn zus, in slaap wiegt.
De ventilator keert terug die mijn ziel en de grijze snelweg waar het weekend crasht, in beroering brengt.
Alleen, in de mist van de nacht, met jouw kussen.
Keer terug naar chaos en verwarring.
Lieg niet tegen mij, ik weet niet hoe ik moet liegen, oh, oh!
, ongeoefend.
Vroeg in de ochtend, tijd om te vertrekken na de rust die liefde mij geeft, oh, oh!
En ik ben ver weg, in de mist van de nacht, van jouw kussen.
Het lachen van de pijn lacht alleen op mijn gezicht, een kleurloze nachtmerrie die mijn gitaar, mijn zus, in slaap wiegt.
De ventilator keert terug die mijn ziel en de grijze snelweg waar het weekend crasht, in beroering brengt.