Meer nummers van Extremoduro
Beschrijving
Zang: Extremoduro
Componist: Iñaki Anton González
Componist, tekstschrijver: Roberto Iniesta Ojea
Songtekst en vertaling
Origineel
A fuego lento no se calientan mis huesos.
Y bajé al infierno a ver dónde se cuecen tus besos.
Cansado de buscar un trocito de cielo lleno de pelos.
Y ya es hora, sale un sol alumbrando una esquina y alegrándome el día.
¿Dónde están los besos que te debo?
En una cajita que nunca llevo el corazón encima por si me lo quitan.
Me salgo de mi casa, me estrello contra la acera.
No puedo recordar qué clase de mundo hay fuera.
Salté por la ventana buscando una liana a colgar y dar zaga al suelo. Oh, oh, oh!
Harto de buscarte siempre a oscuras y de volverme en puro hielo.
Tiré toda mi vida a la basura y ni las ratas se la comieron. Nadie me persigue, pero ya es de enero.
Llaman a mi puerta y yo ya nadie espero.
¿Pero dónde están los besos que te debo?
En una cajita que nunca llevo el corazón encima por si me lo quitan. ¿Y dónde están los besos que me debes?
En cualquier esquina, cansados de vivir en tu boquita, siempre a la deriva.
Llega en tu braguita el amor de visita.
Y en mis pantalones, entre los cojones.
Voy a tatuarme azul una casita para que allí vivan nuestros corazones.
Ya es hora, sale un sol alumbrando una esquina y alegrándome el día.
¿Dónde están los besos que te debo?
En una cajita que nunca llevo el corazón encima por si me lo quitan. ¿Y dónde están los besos que me debes?
En cualquier esquina, cansados de vivir en tu boquita, siempre a la deriva.
Cuando ya no puedo más, salgo para respirar.
Un ratito el corazón te lo tengo en carne viva.
Solo un poco de calor hace que me vuelva la vida y me ponga a secar al sol, escondido en un renglón.
Y ya es hora, sale un sol alumbrando una esquina y alegrándome el día.
¿Dónde están los besos que te debo?
En una cajita que nunca llevo el corazón encima por si me lo quitan. ¿Y dónde están los besos que me debes?
En cualquier esquina, cansados de vivir en tu boquita, siempre a la deriva.
¿Pero dónde están los besos que te debo?
En una cajita que nunca llevo el corazón encima por si me lo quitan. ¿Y dónde están los besos que me debes?
En cualquier esquina, cansados de vivir en tu boquita.
¿Pero dónde están los besos que te debo?
¿Pero dónde están los besos que me debes?
Nederlandse vertaling
Mijn botten worden niet warm op laag vuur.
And I went down to hell to see where your kisses are cooked.
Moe van het zoeken naar een klein stukje lucht vol haar.
And it's time, a sun rises, illuminating a corner and making my day.
Waar zijn de kussen die ik je schuldig ben?
In een doosje waarin ik mijn hart nooit bij me draag, voor het geval ze het van me afpakken.
Ik verlaat mijn huis en bots tegen het trottoir.
Ik kan me niet herinneren wat voor wereld het daarbuiten is.
Ik sprong uit het raam op zoek naar een liaan die ik kon ophangen en op de grond kon laten vallen. O, o, o!
Ben het beu om je altijd in het donker te zoeken en in puur ijs te veranderen.
Ik heb mijn hele leven in de prullenbak gegooid en zelfs de ratten aten het niet op. Niemand zit achter mij aan, maar het is al januari.
Ze kloppen op mijn deur en ik wacht niet langer.
Maar waar zijn de kussen die ik je schuldig ben?
In a little box that I never carry my heart with me in case they take it away from me. En waar zijn de kussen die je mij schuldig bent?
In welke hoek dan ook, moe van het leven in je kleine mondje, altijd op drift.
Liefde komt op bezoek in je slipje.
En in mijn broek, tussen de ballen.
I'm going to get a blue tattoo of a little house so that our hearts can live there.
Het is tijd, een zon komt op, verlicht een hoek en maakt mijn dag goed.
Waar zijn de kussen die ik je schuldig ben?
In een doosje waarin ik mijn hart nooit bij me draag, voor het geval ze het van me afpakken. En waar zijn de kussen die je mij schuldig bent?
In welke hoek dan ook, moe van het leven in je kleine mondje, altijd op drift.
Als ik het niet meer kan verdragen, ga ik naar buiten om adem te halen.
Een tijdje is je hart rauw.
Slechts een beetje warmte zorgt ervoor dat ik weer tot leven kom en ik droog me op in de zon, verborgen op een rij.
And it's time, a sun rises, illuminating a corner and making my day.
Waar zijn de kussen die ik je schuldig ben?
In a little box that I never carry my heart with me in case they take it away from me. En waar zijn de kussen die je mij schuldig bent?
In welke hoek dan ook, moe van het leven in je kleine mondje, altijd op drift.
Maar waar zijn de kussen die ik je schuldig ben?
In een doosje waarin ik mijn hart nooit bij me draag, voor het geval ze het van me afpakken. En waar zijn de kussen die je mij schuldig bent?
Op elke hoek, moe van het leven in je kleine mondje.
Maar waar zijn de kussen die ik je schuldig ben?
Maar waar zijn de kussen die je mij schuldig bent?