Meer nummers van Extremoduro
Beschrijving
Zang: Extremoduro
Componist: Iñaki Anton González
Componist, tekstschrijver: Roberto Iniesta Ojea
Songtekst en vertaling
Origineel
Si no fuera porque hice colocado
El camino de tu espera
Me habría desconectado
Condenado a mirarte desde fuera
Y dejar que te tocara el sol
Y si fuera mi vida una escalera
Me la he pasado entera
Buscando el siguiente escalón
Convencido que estás en el tejado
Esperando a ver si llego yo
Y dejar de lado la vereda de la puerta de atrás
Por donde te vi marchar
Como una regadera que la hierba hace que vuelva a brotar
Y ahora, todo campo ya
Sus soldados son flores de madera
Mi ejército no tiene banderas, solo un corazón
Condenado a vivir entre maleza
Sembrando flores de algodón
Si me espera la muerte traicionera
Y antes de repartirme del todo, me veo en un cajón
Que me entierren con la picha por fuera
Pa que se la coma un ratón
Y muere a todas horas gente dentro de mi televisor
Quiero oír alguna canción
Que no hable de sandeces y que diga que no sobra el amor
Y que empiece en sí, no en no
Y dejar de lado la vereda de la puerta de atrás
Por donde te vi marchar
Como a una regadera que la hierba hace que vuelva a brotar
Y ahora, todo campo ya
Dices que a veces no comprendes qué dice mi voz
¿Cómo quieres que esté dentro de tu ombligo?
Si entre los dedos se me escapa volando una flor
Y ella solita va marcando el camino
Dices que a veces no comprendes qué dice mi voz
¿Cómo quieres que yo sepa lo que digo?
Si entre los dedos se me escapa volando una flor
Y yo la dejo que me marque el camino
Nederlandse vertaling
Als ik niet high was geworden
Het pad van jouw wachten
Ik zou de verbinding hebben verbroken
Veroordeeld om je van buitenaf te bekijken
En laat de zon je aanraken
En als mijn leven een ladder was
Ik heb de hele tijd doorgebracht
Op zoek naar de volgende stap
Ervan overtuigd dat je op het dak staat
Afwachten of ik arriveer
En laat het trottoir bij de achterdeur links liggen
Waar ik je zag gaan
Als een gieter die het gras weer doet ontkiemen
En nu, elk veld
Zijn soldaten zijn houten bloemen
Mijn leger heeft geen vlaggen, alleen een hart
Veroordeeld om tussen het onkruid te leven
Katoenbloemen zaaien
Als mij een verraderlijke dood wacht
En voordat ik mezelf volledig deel, zie ik mezelf in een la
Laat ze mij begraven met mijn lul aan de buitenkant
Zodat een muis het kan opeten
En er sterven voortdurend mensen in mijn televisie
Ik wil een liedje horen
Praat niet over onzin en zeg niet dat er niet genoeg liefde is
En laat het beginnen met ja, niet met nee
En laat het trottoir bij de achterdeur links liggen
Waar ik je zag gaan
Als een gieter die het gras weer doet ontkiemen
En nu, elk veld
Je zegt dat je soms niet begrijpt wat mijn stem zegt
Hoe wil je dat het in je navel zit?
Als er een bloem door mijn vingers vliegt
En zij alleen leidt de weg
Je zegt dat je soms niet begrijpt wat mijn stem zegt
Hoe wil je dat ik weet wat ik zeg?
Als er een bloem door mijn vingers vliegt
En ik liet haar de weg wijzen