Meer nummers van Delaossa
Beschrijving
Producent, studioproducent: KIDDO
Songtekst en vertaling
Origineel
Aún recuerdo el tono de ese cielo
De aquel viaje de verano
Con el sol medio cayendo
Y tu a mi lao' conduciendo
Y cuánto queda para que lleguemos
Para que salgan las flores
Tras el frío del invierno
Y aún recuerdo el brillo de la arena
Aún no conocía la pena
Cuando aún éramos cinco
En vez de cuatro en la mesa
Y cuánto falta pa' que puedas verlo
Pa' que veas mi lado bueno
Antes de que te hagas viejo
Contigo yo aprendí lo que era libertad
Solo trato de volver a empezar
Se que no puedo recobrar la inocencia
Pero al menos no perdí la identidad
Tú siempre confiaste en mí, yo no tanto
Tú sufrías siempre por mí, yo no tanto
Todo este tiempo fui un loco sin vértigo
Y sufrí las consecuencias de llegar tan alto
Hoy busco aterrizar
Reconectar con mi ciudad
Que todo vuelva a la normalidad
Y dejar sin miedo la puerta abierta
Pa' que entre la brisa fresquita del mar
Un cielo pintao' de color violeta
Bajo el que tú y yo solíamos hablar de la vida y
Aún recuerdo el tono de ese cielo
De aquel viaje de verano
Con el sol medio cayendo
Y tu a mi lao' conduciendo
Y cuánto queda para que lleguemos
Para que salgan las flores
Tras el frío del invierno
Y aún recuerdo el brillo de la arena
Aún no conocía la pena
Cuando aún éramos cinco
En vez de cuatro en la mesa
Y cuánto falta pa' que puedas verlo
Pa' que veas mi lado bueno
Antes de que te hagas viejo
Quiero volver a hacer aviones por el aire
Con la mano sacá' por la ventanilla
Al color naranja de los atardeceres
Y al olor a salitre de la bahía
Me gustaría volver a esperarte en la puerta
A que volvieses de tu rutina
Que me vuelvas a enseñar a relativizar
Cuando aparezcan los problemas de la vida
Tus manos siempre llenas de pintura
Ahora están acompañadas de arruguitas
Y tus ojos de mirada azul pura
Siguen diciéndome que nada te lo impida
Una silla libre en la mesa
Por si alguien se une a la comida
Estoy orgulloso de crecer en este barrio
Y del apellido que heredé de la familia
Has sabido salir de todas las situaciones de forma airosa
Y de alguna manera, has sido un superviviente al fin y al cabo, ¿no?
Yo creí que tu ibas a hacer lo mismo que hemos hecho todos
Una carrera, estudiar en una universidad
Como hizo tu hermano
Como hizo tu hermana
Y siempre pensamos que tu ibas a hacer lo mismo
Ibas a sacar tu carrera e ibas a vivir del oficio
Pero no, fue una sorpresa saber que tenías ese alma de poeta
Siempre has escrito cosas, y eso es importante
Llevarlas a la música parece ser que ser
Que se te da mucho mejor que estudiar
Fue una sorpresa, desde luego
Saber que podías vivir de tu arte
Y eso si que es realmente una tranquilidad
En agradecimiento a todos los que nos gusta la música
Y que creemos que la música
Es uno de los mejores inventos de la humanidad
¿Qué sería? ¿Qué sería del mundo sin la música?
Nederlandse vertaling
Ik herinner me nog de toon van die lucht
Van dat zomerreisje
Terwijl de zon half ondergaat
En jij aan mijn zijde rijdend
En hoe lang duurt het voordat we er zijn
Dat de bloemen tevoorschijn komen
Na de kou van de winter
En ik herinner me nog steeds de glans van het zand
Ik kende de pijn nog steeds niet
Toen we nog vijf waren
In plaats van vier aan tafel
En hoe lang duurt het voordat je het kunt zien
Zodat je mijn goede kant kunt zien
Voordat je oud wordt
Met jou leerde ik wat vrijheid was
Ik probeer gewoon opnieuw te beginnen
Ik weet dat ik mijn onschuld niet kan herwinnen
Maar ik verloor tenminste mijn identiteit niet
Je vertrouwde me altijd, ik niet zo veel
Jij hebt altijd voor mij geleden, ik niet zo veel
Al die tijd was ik een gek zonder hoogtevrees
En ik ondervond de gevolgen van het zo hoog bereiken
Vandaag probeer ik te landen
Maak opnieuw verbinding met mijn stad
Moge alles weer normaal worden
En laat de deur zonder angst openstaan
Zodat de frisse bries van de zee binnenkomt
Een lucht die violet geschilderd is
Waaronder jij en ik praatten over het leven en...
Ik herinner me nog de toon van die lucht
Van dat zomerreisje
Terwijl de zon half ondergaat
En jij aan mijn zijde rijdend
En hoe lang duurt het voordat we er zijn
Dat de bloemen tevoorschijn komen
Na de kou van de winter
En ik herinner me nog steeds de glans van het zand
Ik kende de pijn nog steeds niet
Toen we nog vijf waren
In plaats van vier aan tafel
En hoe lang duurt het voordat je het kunt zien
Zodat je mijn goede kant kunt zien
Voordat je oud wordt
Ik wil weer vliegtuigen in de lucht maken
Haal hem met je hand uit het raam
Naar de oranje kleur van de zonsondergangen
En de geur van zout uit de baai
Ik wil graag weer op je wachten bij de deur
Zodat jij terugkeert van je routine
Dat je mij weer leert relativeren
Wanneer de problemen van het leven zich voordoen
Je handen altijd vol verf
Nu gaan ze gepaard met rimpels
En je zuivere blauwe ogen
Ze blijven me vertellen dat niets je tegenhoudt
Een gratis stoel aan tafel
Voor het geval er iemand meedoet aan de maaltijd
Ik ben er trots op dat ik in deze buurt ben opgegroeid
En van de achternaam die ik van de familie heb geërfd
Je weet hoe je gracieus uit alle situaties kunt komen
En op de een of andere manier ben je toch een overlevende geweest, toch?
Ik dacht dat je hetzelfde zou doen als wat wij allemaal hebben gedaan.
Een carrière, studeren aan een universiteit
Zoals je broer deed
Zoals je zus deed
En we dachten altijd dat jij hetzelfde zou doen
Je zou je diploma halen en van je werk gaan leven.
Maar nee, het was een verrassing om te weten dat je de ziel van een dichter had
Je hebt altijd dingen geschreven, en dat is belangrijk
Ze op muziek brengen lijkt dat wel te zijn
Waar ben jij veel beter in dan studeren?
Het was natuurlijk een verrassing.
Wetende dat je van je kunst kunt leven
En dat is echt een gemoedsrust.
Als dank aan iedereen die van muziek houdt
En wij geloven die muziek
Het is een van de beste uitvindingen van de mensheid
Wat zou het zijn? Wat zou de wereld zijn zonder muziek?