Meer nummers van Colombre
Meer nummers van Maria Antonietta
Beschrijving
Bijbehorende Uitvoerder: Colombre, Maria Antonietta
Componist, tekstschrijver: Giovanni Imparato
Componist, tekstschrijver: Letizia Cesarini
Songtekst en vertaling
Origineel
Prendi il mio numero e chiama quando fa buio.
Chiamami perché sono sentimentale, non voglio che le cose che facciamo vadano a puttane.
-Ho voglia di sbagliare- -Con te.
-di lasciare la presa, di cadere dalla trave come una ginnasta che sbaglia: cattivo punteggio, nessuna medaglia.
Le cose che abbiamo in comune ci fregano sempre e ci piacciono le onde, non ci piace la corrente, l'ho capito solo adesso, finalmente.
Le cose che abbiamo in comune ci fregano sempre e ci piacciono le onde, non ci piace la corrente, l'ho capito solo adesso, finalmente.
E mi dimentico, io mi dimentico di tutto, in questo hotel della riviera. Signorina, buonasera!
Buonasera.
Sì, mi dimentico, io mi dimentico di tutto, e finalmente è già stasera. Signorina, buonasera.
Buonasera.
Scusa, ma sento freddo.
Prestami il tuo giubbotto.
Sotto, sotto voglio solo starti più vicina.
Con te mi sento grande, non mi -sento una bambina.
-Le cose che abbiamo in comune ci fregano sempre e ci piacciono le onde, non ci piace la corrente, l'ho capito solo adesso, finalmente.
E mi dimentico, io mi dimentico di tutto, in questo hotel -della riviera. Signorina, buonasera. -Buonasera.
Sì, mi dimentico, io mi dimentico di tutto, e finalmente è già stasera.
Signorina, buonasera.
E mi dimentico, io mi dimentico di tutto, in questo hotel della riviera. Signorina, buonasera.
Raggiungimi al bar!
Nederlandse vertaling
Neem mijn nummer en bel als het donker wordt.
Bel me omdat ik sentimenteel ben, ik wil niet dat de dingen die we doen mislukken.
-Ik heb zin om fouten te maken- -Met jou.
-loslaten, van de balk vallen als een gymnast die een fout maakt: slechte score, geen medaille.
De dingen die we gemeen hebben, wrijven ons altijd in de verkeerde richting en we houden van de golven, we houden niet van de stroming, ik begreep het nu pas, eindelijk.
De dingen die we gemeen hebben, wrijven ons altijd in de verkeerde richting en we houden van de golven, we houden niet van de stroming, ik begreep het nu pas, eindelijk.
En ik vergeet, ik vergeet alles, in dit hotel aan de Rivièra. Mevrouw, goedenavond!
Goedeavond.
Ja, ik vergeet het, ik vergeet alles, en eindelijk is het al vanavond. Mevrouw, goedenavond.
Goedeavond.
Sorry, maar ik heb het koud.
Leen mij je jas.
Hieronder, hieronder wil ik gewoon dichter bij je zijn.
Met jou voel ik me volwassen, ik voel me geen kind.
-De dingen die we gemeen hebben, wrijven ons altijd in de verkeerde richting en we houden van de golven, we houden niet van de stroming, ik begreep het nu pas, eindelijk.
En ik vergeet, ik vergeet alles, in dit hotel aan de Rivièra. Mevrouw, goedenavond. -Goedeavond.
Ja, ik vergeet het, ik vergeet alles, en eindelijk is het al vanavond.
Mevrouw, goedenavond.
En ik vergeet, ik vergeet alles, in dit hotel aan de Rivièra. Mevrouw, goedenavond.
Kom bij mij aan de bar!