Meer nummers van Gio Evan
Beschrijving
Tekstschrijver: Gio Evan
Componist: Tommaso Sgarbi
Producent: Tommaso Sgarbi
Componist: Gio Evan
Songtekst en vertaling
Origineel
Uno spot ti dice che ne hai bisogno, ma c'è una guarigione dentro questo vuoto.
La tua sola paura è non provare più niente, il tuo grande coraggio non essere la gente.
Il meteo racconta che non c'è più tempo e mangi l'attimo per non restare a secco.
Quando ci sei mi manchi, quando manchi ti invento e chi non viaggia conosce solo un se stesso, ma tu sei fatta anche del resto, d'armonie di passaggio, di grandi spazi vuoti di passeggio.
Mai ammaliata da chi superava i gnarly, la tua Bibbia è in un fumetto, provaci ancora Charlie!
Che lo vorrei comprarti il mondo, avrai due case e acqua del mare, ma tu sei bella con un niente, come sei bella con un niente.
Riempirti d'oro e di vacanze, tappeti rossi sul percorso, ma tu sei bella con un niente, come sei bella con un niente.
Ci sono cose che non vanno messe in discussione, vanno messe in silenzio, che un'alba parlata perde l'incanto e il mare in chiacchiera non insegna le sue profondità. Quanta leggerezza!
Si conosce davvero quando impari che non lo salvi il mondo.
Praticare l'affianco, riparare l'accanto e tu da grande vuoi salvare l'intorno.
La vita parla dentro le altre vite, dai ridimmi che tuo nonno adesso è un merlo.
E passa per un saluto al volo e non si muore e si ritorna, tutto vale, tutto conta.
Che lo vorrei comprarti il mondo, avrai due case e acqua del mare, ma tu sei bella con un niente, come sei bella con un niente.
Riempirti d'oro e di vacanze, tappeti rossi sul percorso, ma tu sei bella con un niente.
Che tu potresti avere il mondo, eppure ami i tuoi silenzi e quando viaggi ti disperdi ed evidenzi, se eleggi passaggi di te, ma tu sei bella con un niente e grazie a Dio io non ho niente.
Nederlandse vertaling
Een reclamespot vertelt je dat je het nodig hebt, maar er schuilt genezing in deze leegte.
Je enige angst is dat je niets meer voelt, je grote moed is dat je geen mensen meer bent.
Het weer zegt dat er geen tijd meer is en je eet het moment om te voorkomen dat je droog blijft staan.
Als je daar bent, mis ik je, als je mij mist, bedenk ik jou en degenen die niet reizen, kennen alleen jezelf, maar je bestaat ook uit de rest, uit harmonieën van doorgang, uit grote lege ruimtes om te wandelen.
Nooit betoverd door degenen die de knoestige overtroffen, je Bijbel staat in een stripverhaal, probeer het nog eens Charlie!
Ik zou de wereld voor je willen kopen, je zult twee huizen en zeewater hebben, maar je bent mooi met niets, net zoals je mooi bent met niets.
Vul jezelf met goud en vakanties, rode lopers langs de route, maar je bent mooi met niets, net zoals je mooi bent met niets.
Er zijn dingen die niet in twijfel mogen worden getrokken, ze moeten in stilte worden gestopt, dat een gesproken dageraad zijn betovering verliest en de zee in het geklets haar diepten niet leert. Hoeveel lichtheid!
Je kent jezelf echt als je leert dat je de wereld niet redt.
Oefen het volgende, repareer het volgende en als je groot bent, wil je de omgeving redden.
Het leven spreekt in andere levens, kom op, vertel me nog eens dat je grootvader nu een merel is.
En het gaat door voor een snel afscheid en je gaat niet dood en je komt terug, alles is geldig, alles telt.
Ik zou de wereld voor je willen kopen, je zult twee huizen en zeewater hebben, maar je bent mooi met niets, net zoals je mooi bent met niets.
Vul je met goud en vakanties, rode lopers onderweg, maar je bent mooi met niets.
Dat je de wereld zou kunnen hebben, maar toch van je stiltes houdt en als je reist, verspreid je je en markeer je, als je passages van jezelf kiest, maar je bent mooi met niets en godzijdank heb ik niets.