Meer nummers van Gioia Lucia
Beschrijving
Producent: Light d'Orange
Producent: Yoisho
Songtekst en vertaling
Origineel
I pensieri mi cadono accanto come fiocchi di neve, ma è marzo.
Non ho sognato di averti intorno, forse davvero non penso a quel giorno.
E se non ti avessi mai conosciuto, forse avrei ancora un cuore intero.
Perché non serve tenere duro se questa corda è fatta di vetro e scivolo giù.
Mani di burro, resto ferma con la testa corro e se ci penso soltanto un secondo restano cocci da prendere a terra.
Resta soltanto da darmi la scossa. Guardami, guardami, guardami dirti di no.
Quello che mi manca ce l'ho scritto in faccia, ho i tuoi occhi in tasca.
Pensare mi stanca un sacco e passa, tanto tutto passa.
Cosa fai per non pensare più?
Le gocce di pioggia sul vetro fanno a gara a chi arriva più giù a toccare il fondo.
E come davanti a uno specchio mi ci rivedo, quanto è più facile tirarsi indietro per -non pensare più, per non pensare più.
-Piango troppo poco spesso, il giorno che mi apro chiudi tutto che entra il freddo.
Mi brucio denso come zenzero, su e giù, su e giù come un plettro.
Spettri in camera, non voglio farmi prendere. A volte voglio farmi prendere.
Non ricordo mai niente, ma ricordo sempre tutto.
Mi bevi quando hai sete e lasci vuoto dentro al letto, te lo lascio fare molto.
Amami a volte solo per fare cose, burro di arachidi per gestire i miei tilt, simili come due nemici a fine film. Tu lasciami le chiavi e dopo cambia la porta.
Dimmi che ti manco mentre scappi di corsa, mentre scappi più in là.
Per non pensare più -che- -Le gocce di pioggia sul vetro fanno a gara a chi arriva più giù a toccare il fondo.
E come davanti a uno specchio mi ci rivedo, quanto è più facile tirarsi indietro per non pensare più, per non pensare più.
Quello che mi manca ce l'ho scritto in faccia, ho i tuoi occhi in tasca.
Pensare mi stanca un sacco e passa, tanto tutto passa.
Cosa fai per non pensare più?
Nederlandse vertaling
Gedachten vallen als sneeuwvlokken langs me heen, maar het is maart.
Ik heb er niet van gedroomd jou in de buurt te hebben, misschien denk ik echt niet aan die dag.
En als ik je nooit had ontmoet, zou ik misschien nog steeds een heel hart hebben.
Want vasthouden heeft geen zin als dit touw van glas is en ik naar beneden glijd.
Handen boter, ik blijf stil met mijn hoofd, ik ren en als ik er even over nadenk, liggen er nog stukjes op de grond om op te rapen.
Het enige dat overblijft is mij te choqueren. Kijk naar mij, kijk naar mij, kijk naar mij, zeg nee.
Wat ik mis staat op mijn gezicht geschreven, ik heb jouw ogen in mijn zak.
Het denken vermoeit me enorm en het gaat voorbij, alles gaat toch voorbij.
Wat doe jij om niet meer te denken?
De regendruppels op het glas strijden om wie de bodem het verst kan raken.
En net zoals ik mezelf voor een spiegel zie, hoeveel gemakkelijker is het om een stap terug te doen en niet meer na te denken, niet meer na te denken.
-Ik huil te vaak, de dag dat ik open doe, sluit ik alles omdat de kou binnenkomt.
Ik brand zo dik als gember, op en neer, op en neer als een houweel.
Geesten in de kamer, ik wil niet gepakt worden. Soms wil ik gepakt worden.
Ik herinner me nooit iets, maar ik herinner me altijd alles.
Je drinkt me als je dorst hebt en laat het bed leeg, ik laat het je vaak doen.
Houd soms van me om dingen te doen, van pindakaas om mijn kant op te gaan, vergelijkbaar met twee vijanden aan het einde van de film. Je laat de sleutels achter en verwisselt dan de deur.
Vertel me dat je me mist terwijl je wegrent, terwijl je verder wegrent.
Om te stoppen met denken -dat- -De regendruppels op het glas concurreren om te zien wie het verst de bodem kan bereiken.
En zoals ik mezelf weer voor een spiegel zie, hoeveel gemakkelijker het is om een stap achteruit te doen om niet meer te denken, niet meer te denken.
Wat ik mis staat op mijn gezicht geschreven, ik heb jouw ogen in mijn zak.
Het denken vermoeit me enorm en het gaat voorbij, alles gaat toch voorbij.
Wat doe jij om niet meer te denken?