Meer nummers van Gioia Lucia
Beschrijving
Producent: Yoisho
Songtekst en vertaling
Origineel
Dovrei scoprire più il mio petto, che forse se sussurri e appoggi un po' l'orecchio puoi sentirci un cuore dentro, ma non scommetto su questo.
Dopo quello che mi hai fatto, forse è rimasto solo un po' di ghiaccio. E quei momenti io li voglio scordare.
Se si potesse, danzerei via tutto il bene e tutto il male.
Se l'amore muove il sole e i pianeti e le penne dei poeti, allora io mi fermo qua.
Vedrai, si accenderà una luce nella mia città.
Ballo una disco gioia e questa luna mi illumina come se fossi il sole all'orecchio, mi dice che devo iniziare a parlare di me, di me.
Dovrei scoprire più le foglie, che per ballare fanno a gara con i cipigli.
E quando il sole fa dormire la città, rimane solo quella gente della notte che ha la sveglia a mezzanotte e vive solo nel ricordo di chi è sveglio di giorno, ha fatto tardi a una festa, forse ha bevuto troppo, dentro i sogni di chi va a letto presto, che vorrebbe sapere, ma ha paura del buio.
Vedrai, si accenderà una luce nella mia città.
Ballo una disco gioia e questa luna mi illumina come se fossi il sole all'orecchio, mi dice che devo iniziare a parlare di me, di me.
Ballo una disco gioia e questa luna mi illumina come se fossi il sole all'orecchio, mi dice che devo iniziare a parlare di me, di me, di me.
E se poi ballo, non avrò paura di restare tutta sola dentro la mia testa buia un'altra volta, coi pensieri tutti in fila, alla tempia una pistola e adesso io ballo.
Ballo una disco gioia e questa luna mi illumina come se fossi il sole all'orecchio, mi dice che devo iniziare a parlare di me, di me.
Ballo una disco gioia e questa luna mi illumina come se fossi il sole all'orecchio, mi dice che devo iniziare a parlare di me, di me, di me.
Nederlandse vertaling
Ik zou mijn borstkas meer bloot moeten leggen, zodat je misschien een hart van binnen kunt horen als je fluistert en je oor een beetje leunt, maar daar gok ik niet op.
Na wat je mij hebt aangedaan, is er misschien nog een beetje ijs over. En die momenten wil ik vergeten.
Als ik kon, zou ik al het goede en al het slechte wegdansen.
Als liefde de zon en de planeten en de pennen van dichters beweegt, dan stop ik hier.
Je zult zien dat er een licht zal aangaan in mijn stad.
Ik dans een discovreugde en deze maan verlicht me alsof ik de zon in mijn oor ben, het vertelt me dat ik over mezelf moet gaan praten, over mij.
Ik zou meer de bladeren moeten ontdekken, die met fronsen strijden om te dansen.
En als de zon de stad in slaap brengt, blijven alleen die mensen van de nacht over die om middernacht wakker worden en alleen leven in de herinneringen van degenen die overdag wakker zijn, te laat zijn op een feestje, misschien te veel hebben gedronken, in de dromen van degenen die vroeg naar bed gaan, die het graag willen weten, maar bang zijn in het donker.
Je zult zien dat er een licht zal aangaan in mijn stad.
Ik dans een discovreugde en deze maan verlicht me alsof ik de zon in mijn oor ben, het vertelt me dat ik over mezelf moet gaan praten, over mij.
Ik dans een discovreugde en deze maan verlicht me alsof ik de zon in mijn oor ben, het vertelt me dat ik over mij moet gaan praten, over mij, over mij.
En als ik dan dans, ben ik niet bang om weer helemaal alleen te zijn in mijn donkere hoofd, met mijn gedachten allemaal op een rij, een pistool op mijn hoofd en nu dans ik.
Ik dans een discovreugde en deze maan verlicht me alsof ik de zon in mijn oor ben, het vertelt me dat ik over mezelf moet gaan praten, over mij.
Ik dans een discovreugde en deze maan verlicht me alsof ik de zon in mijn oor ben, het vertelt me dat ik over mij moet gaan praten, over mij, over mij.