Meer nummers van Fiolet
Beschrijving
Componist: Сергій Мартинюк
Tekstschrijver: Сергій Мартинюк
Songtekst en vertaling
Origineel
Сядь біля мене, сядь.
В старенькому "Форді" тепло і спокій, зворушливо пахнуть парфуми твої замиті.
Часом кортить назад усе відмотати, себе переграти нараз.
Сніг тане, немов давній біль.
У тебе знов плани, плани, плани.
Мені прокидатись рано, рано не хочу, зовсім не хочу, щоб ти йшла.
Тихо, тихо, тихо, мить - зупинка.
Свічуся, як різдвяна ялинка.
Коли ти поруч, які б не були холоди. . .
Тихо, тихо, тихо, мить - зупинка.
Свічуся, як різдвяна ялинка.
Просто зі мною в цей снігопад посиди.
Ай, тихо, тихо, тихо.
Тихо, тихо, тихо.
Як здивувати, як прекрасність твою розділити всю втому?
Так близько сто років самотності ще до весни.
На шиї гарячий мак лишають мої поцілунки в дому.
Щось більше, ніж дотик, щось більше, ніж темінь зими.
Як соте "сам вдома", та вперше водночас ми.
Тихо, тихо, тихо, мить - зупинка.
Свічуся, як різдвяна ялинка.
Коли ти поруч, які б не були холоди. . .
Тихо, тихо, тихо, мить - зупинка.
Свічуся, як різдвяна ялинка.
Просто зі мною в цей снігопад посиди.
Тихо, тихо, тихо, мить - зупинка.
Свічуся, як різдвяна ялинка.
Коли ти поруч, які б не були холоди. . .
А ми такі гарні, ніби з картинки. Світимось, як різдвяні ялинки.
Просто зі мною в цей снігопад посиди.
Просто зі мною в цей снігопад посиди.
Просто зі мною в цей снігопад посиди.
Nederlandse vertaling
Ga naast mij zitten, ga zitten.
In de oude "Ford" heerst warmte en rust, de ontroerende geur van je gewassen parfum.
Soms doet het pijn om alles terug te spoelen, jezelf in één keer in elkaar te slaan.
De sneeuw smelt als een oude pijn.
Je hebt plannen, plannen, nog eens plannen.
Ik wil niet vroeg wakker worden, ik wil helemaal niet dat je gaat.
Stil, stil, stil, moment - stop.
Ik straal als een kerstboom.
Als je dichtbij bent, hoe koud het ook is. . .
Stil, stil, stil, moment - stop.
Ik straal als een kerstboom.
Kom maar bij mij zitten in deze sneeuwval.
O, stil, stil, stil.
Stil, stil, stil.
Hoe te verrassen, hoe alle vermoeidheid te verdelen met je schoonheid?
Dus ongeveer honderd jaar eenzaamheid tot aan de lente.
Mijn kussen in huis laten een hete klaproos achter in mijn nek.
Iets meer dan aanraking, iets meer dan de duisternis van de winter.
Het is alsof we ‘alleen thuis’ zijn, en voor het eerst zijn we dat tegelijkertijd.
Stil, stil, stil, moment - stop.
Ik straal als een kerstboom.
Als je dichtbij bent, hoe koud het ook is. . .
Stil, stil, stil, moment - stop.
Ik straal als een kerstboom.
Kom maar bij mij zitten in deze sneeuwval.
Stil, stil, stil, moment - stop.
Ik straal als een kerstboom.
Als je dichtbij bent, hoe koud het ook is. . .
En we zijn zo mooi, alsof we van een foto komen. Wij schitteren als kerstbomen.
Kom maar bij mij zitten in deze sneeuwval.
Kom maar bij mij zitten in deze sneeuwval.
Kom maar bij mij zitten in deze sneeuwval.