Meer nummers van Adèle & Robin
Beschrijving
Bijbehorende Uitvoerder: Adèle & Robin
Tekstschrijver, componist: Adèle Couvert
Componist, tekstschrijver: Robin Douady
Producent: Leo Chatelier
Mengingenieur, masteringingenieur: Damien Bolo
Mastering-ingenieur, mengingenieur: Spectrum Studio
Songtekst en vertaling
Origineel
J'ai longtemps cherché un endroit où guérir, où me cacher juste pour ressentir.
S'il est quelque part, je voudrais m'y enfuir, un endroit à part que personne ne peut détruire. Je l'imaginerais encore, encore une fois.
Un château bien gardé, une maison sans clé, où l'on sait reconstruire les vivants.
Dans mon jardin secret, sur le pont du voilier, je m'émerveille, je me réveille lentement.
J'ai vagabondé, j'ai parcouru le monde, sans m'arrêter, sans perdre une seconde.
Je me suis perdue dans les yeux de mon père et j'ai enfin vu où était son repère.
Je m'y suis rendue encore, encore une fois.
Un château bien gardé, une maison sans clé, où l'on sait reconstruire les vivants.
Dans mon jardin secret, sur le pont du voilier, je m'émerveille, je me réveille lentement.
J'ai longtemps cherché un endroit d'où partir, un point de départ pour un nouvel avenir.
J'ai longtemps cherché un endroit où vieillir, un endroit rêvé comme un dernier soupir.
Un château bien gardé, une maison sans clé, où l'on sait reconstruire les vivants.
Dans mon jardin secret, sur le pont du voilier, je m'émerveille, je me réveille lentement.
Un château bien gardé, une maison sans clé, où l'on sait reconstruire les vivants.
Dans mon jardin secret, sur le pont du voilier, je m'émerveille, je me réveille lentement.
Je m'émerveille, je me réveille lentement.
Nederlandse vertaling
Ik heb lang gezocht naar een plek om te genezen, om me te verstoppen, alleen maar om te voelen.
Als het ergens is, zou ik daar graag willen ontsnappen, een aparte plek die niemand kan vernietigen. Ik zou het me nog een keer voorstellen.
Een goed bewaakt kasteel, een huis zonder sleutel, waar we de woonkamer weten te herbouwen.
In mijn geheime tuin, op het dek van de zeilboot, verwonder ik mij, ik word langzaam wakker.
Ik dwaalde rond, ik reisde de wereld rond, zonder te stoppen, zonder een seconde te verspillen.
Ik verdwaalde in de ogen van mijn vader en zag eindelijk waar zijn teken was.
Ik ging er weer heen, opnieuw.
Een goed bewaakt kasteel, een huis zonder sleutel, waar we de woonkamer weten te herbouwen.
In mijn geheime tuin, op het dek van de zeilboot, verwonder ik mij, ik word langzaam wakker.
Ik heb lang gezocht naar een plek om te vertrekken, een startpunt voor een nieuwe toekomst.
Ik heb lang gezocht naar een plek om oud te worden, een plek waarvan ik droomde als laatste ademtocht.
Een goed bewaakt kasteel, een huis zonder sleutel, waar we de woonkamer weten te herbouwen.
In mijn geheime tuin, op het dek van de zeilboot, verwonder ik mij, ik word langzaam wakker.
Een goed bewaakt kasteel, een huis zonder sleutel, waar we de woonkamer weten te herbouwen.
In mijn geheime tuin, op het dek van de zeilboot, verwonder ik mij, ik word langzaam wakker.
Ik verwonder mij, ik word langzaam wakker.